Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Η επόμενη "εκπαιδευτική συνάντηση" της Πρωτοβουλίας 'Ψ', Παρασκευή, 22/2/2019, στις 19.00, στην "Παναρκαδική"

Καλούμε όλες και όλους στην επόμενη "εκπαιδευτική συνάντηση" της Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία, με θέμα

τη νομοθεσία που σχετίζεται με την διαχείριση της "ψυχικής αρρώστιας", με ιδιαίτερη επικέντρωση στην ακούσια νοσηλεία, στην δικαστική συμπαράσταση και στα δικαιώματα των "ληπτών", αλλά και στην "ακούσια θεραπεία στην κοινότητα", που έρχεται.

Εισηγητική παρέμβαση θα κάνει ο Γιάννης Αλεξάκης, δικηγόρος, και θ΄ακολουθήσει συζήτηση.

Η συνάντηση θα γίνει την Παρασκευή, 22/2/19, ώρα 19.00, στο χώρο της "Παναρκαδικής", οδός Τζώρτζ 9 (κοντά στην πλ. Κάνιγγος)

                           

 ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ




Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΟΜΑΔΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 'Ψ'



Στα πλαίσια του ανοίγματος του εγχειρήματος της Πρωτοβουλίας "Ψ", συζητήθηκε, στην συνάντησή της 1/2/19, η δημιουργία υπο-ομάδων που θα μπορούν να πραγματεύονται θέματα ειδικού ενδιαφέροντος, χωρίς, όμως, να κλειστούν στον εαυτό τους, αλλά να συνεργάζονται μεταξύ τους και να αλληλεπιδρούν στα πλαίσια της συνολικής δραστηριότητας της Πρωτοβουλίας, έτσι ώστε καμιά φωνή να μη μείνει απ' έξω.

 

Μια εκ των ομάδων, η δημιουργία της οποίας είχε τεθεί προς συζήτηση από καιρό, αφορά εργαζόμενους/ες στον τομέα της ψυχικής υγείας. Η δημιουργία της είχε προκύψει ως ένα ξεκάθαρο αίτημα ανθρώπων που συναντήθηκαν στα πλαίσια της διημερίδας του Δικτύου  Hearing Voices  Αθήνας τον περασμένο Μάιο. 

 

Συγκεκριμένα, η ομάδα των ανθρώπων που εργάζονται στο χώρο της ψυχικής υγείας (ανεξαρτήτως ειδικότητας και ρόλου, και σε όποια δομή του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα, ΜΚΟ κλπ, για ενήλικες, παιδιά και εφήβους,  πρόσφυγες, κακοποιημένες γυναίκες) θα έχει ως στόχο το μοίρασμα των εμπειριών που προκύπτουν από το εργασιακό περιβάλλον, την κατανόησή τους, την προοπτική ανεύρεσης διαφορετικών προσεγγίσεων  σε καταστάσεις που λαμβάνονται ως δεδομένες, τη συζήτηση πραγμάτων που το ανταγωνιστικό εργασιακό περιβάλλον δεν μπορεί να επιτρέψει να ειπωθούν. Στοχεύοντας στην ανίχνευση δυνατοτήτων, διαύλων και διαδρομών για δυνατότητες δράσεις σε εναλλακτική κατεύθυνση. Η ομάδα θα είναι ανοικτή και για φοιτητές/τριες που κάνουν την πρακτική τους άσκηση στον τομέα της ψυχικής υγείας. 

 

Καλούμε όλες και όλους που εργάζονται στο χώρο της ψυχικής υγείας και βρίσκουν στα παραπάνω κάτι που αντικατοπτρίζει τις ανάγκες τους ή ένα κομμάτι της εμπειρίας τους, να έλθουν την Παρασκευή, 15/2/19, στις 20:00, στον χώρο του σωματείου 18 Ανω, οδός Μπόταση 11 (κοντά στην πλ. Κάνιγγος). Για να ξεκινήσουμε να διαμορφώνουμε, όλες και όλοι από κοινού, αυτή την ομάδα.

 

 

 ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

 

 

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2019

Επόμενη συνάντηση της Πρωτοβουλίας 'Ψ: Παρασκευή 1/2/2019, στις 19.00







Καλούμε όλες και όλους στην επόμενη συνάντηση της Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα για την Ψυχική Υγεία, την Παρασκευή, 1η Φλεβάρη 2019, ώρα 19.00, που θα γίνει στο χώρο του σωματείου στήριξης του 18 Άνω, Μπόταση 11 (κοντά στην πλ. Κάνιγγος).
Στην συνάντηση
--θα συζητηθούν διάφορα οργανωτικά ζητήματα της Πρωτοβουλίας (μεταξύ άλλων και η συγκρότηση ομάδας επαγγελματικών, για στήριξη και εναλλακτική δράση στους χώρους εργασίας),
-θα γίνει ενημέρωση για διάφορες εξελίξεις στο χώρο της ψυχικής υγείας,
-θα συζητηθούν και προετοιμαστούν δράσεις ενάντια στην επιβολή της "ακούσια θεραπεία στην κοινότητα" (που είναι έτοιμη ως εισήγηση και πιθανόν να βγει στη δημοσιότητα και να πάει για ψήφιση στη Βουλή τις επόμενες εβδομάδες)
-και άλλα.




ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ


Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2019

Η επόμενη "εκπαιδευτική συνάντηση" της Πρωτοβουλίας 'Ψ', Παρασκευή, 18/1/2019, στις 19.00, στην "Παναρκαδική"

 

 

 


Συνεχίζοντας τη συζήτηση που έχουμε ανοίξει ως Πρωτοβουλία 'Ψ',   σχετικά με τη μετάβαση από την ιδρυματική κατασταλτική ψυχιατρική σ΄ ένα ριζικά εναλλακτικό, κοινοτικά βασισμένο σύστημα ψυχικής υγείας σας καλούμε στην επόμενη συνάντησή μας την Παρασκευή, 18/01/2019, ώρα 19.00, στην αίθουσα της "Παναρκαδικής", οδός Τζώρτζ 9 (κοντά στην πλ. Κάνιγγος) με θέμα: 


«Εμπειρίες από εναλλακτικές ψυχιατρικές πρακτικές διεθνώς: το παράδειγμα του Ανοικτού Διαλόγου»

 

Θα προβληθεί σχετικό ντοκιμαντέρ και θα ακολουθήσει συζήτηση.

 


 

 

 

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ 





Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018

Η επόμενη "εκπαιδευτική συνάντηση" της Πρωτοβουλίας 'Ψ', Παρασκευή, 21/12/2018, στις 19.00, στην "Παναρκαδική"





Η επόμενη "εκπαιδευτική συνάντηση" της Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία θα γίνει την Παρασκευή, 21/12/2018, ώρα 19.00, στην αίθουσα της "Παναρκαδικής", οδός Τζώρτζ 9 (κοντά στην πλ. Κάνιγγος) με θέμα : 

"Από την ιδρυματική κατασταλτική ψυχιατρική σ΄ ένα ριζικά εναλλακτικό, κοινοτικά βασισμένο σύστημα ψυχικής υγείας. Εμπειρίες από εναλλακτικές ψυχιατρικές πρακτικές διεθνώς, με δραστικά μειωμένη, ή και καθόλου χρήση ψυχοφαρμάκων, κατάργηση των μηχανικών καθηλώσεων και απομονώσεων και της όποιας καταστολής, δραστική μείωση των ακούσιων νοσηλειών κλπ."


Θα γίνουν σχετικές εισηγήσεις και θ΄ ακολουθήσει συζήτηση.





Πριν από την "εκπαιδευτική συνάντηση", στις 18.00, θα γίνει οργανωτική συνάντηση της Πρωτοβουλίας για διάφορα θέματα, όπως η οργάνωση δράσεων ενάντια στην επιβολή της ακούσιας θεραπείας στην κοινότητα, η συγκρότηση υπο-ομάδας επαγγγελματιών ψυχικής υγείας στα πλαίσια της Πρωτοβουλίας, η αναζήτηση μονιμότερου χώρου για συναντήσεις/εκδηλώσεις κλπ. 
Καλούμε όλους και όλες να πάρουν μέρος και σ΄αυτή τη συνάντηση.


  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2018

ΒΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΔΡΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΑΛΑΙΩΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΟ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ




Αν και σε κατάσταση διαιωνιζόμενης ιδρυματικής αδράνειας και αποτελμάτωσης, το σύστημα των υπηρεσιών ψυχικής υγείας δεν παύει να σχεδιάζει και να υλοποιεί κινήσεις προς μια περαιτέρω κατασταλτική μετάλλαξή του, η οποία παράγεται και τροφοδοτείται ως αναπόφευκτη μετεξέλιξη αυτής ακριβώς της αποτελμάτωσης. Κινήσεις που, όπως έχει πλέον γίνει κανόνας, πλασάρονται και προβάλλονται ως το τελείως αντίθετο από αυτό που πραγματικά είναι.

 

Ένα παράδειγμα αποτελεί αυτό που μετά βαΐων και κλάδων ετοιμάζεται στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου Γεννηματάς, με το σύνηθες ρούχο του «νέου παραδείγματος», όπου η μέχρι τώρα λειτουργία της ψυχιατρικής κλινικής βαφτίζεται ως «βραχείας νοσηλείας» και θα συμπληρώνεται, πλέον, από ένα τμήμα «οξέων περιστατικών», «χωροταξικά και κλινικά» διαχωρισμένο από το μέχρι τώρα τμήμα. Εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί σε τι θα συνίσταται αυτός ο «χωροταξικός και κλινικός διαχωρισμός» : μια καθαυτό ψυχιατρική κατασκευή και ταξινόμηση του «εύκολα και δύσκολα διαχειρίσιμου περιστατικού», που ανταποκρίνεται όχι στις ανάγκες του πάσχοντος, αλλά στον κατασταλτικό έλεγχο της ψυχιατρικής (με περαιτέρω απρόσκοπτες τις μέχρι τώρα, ούτως ή άλλως αυτονόητες, μηχανικές καθηλώσεις κλπ). Αντί για άνοιγμα «προς τα έξω», ανοιχτές πόρτες, χωρίς καμιά καταστολή, με ανοιχτό διάλογο και ισότιμη επικοινωνία (που θα ήταν στην κατεύθυνση προς μια πραγματική ψυχιατρική μεταρρύθμιση), στροφή προς πιο επεξεργασμένες και «ασφαλείς» πρακτικές του παλαιο-ιδρυματισμού, ακραιφνώς μεταφερμένες από το ψυχιατρείο στα γενικά νοσοκομεία. 

 

Όλα αυτά με το αλατοπίπερο της ψυχοθεραπείας, φυσικά σε επιλεγμένους ασθενείς, σαν κάτι το καινούργιο, λες και η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, ως μέρος μιας ολιστικής προσέγγισης, δεν ήταν κάτι το ανέκαθεν αυτονόητο για όποια ψυχιατρική φροντίδα αποσκοπούσε στο να είναι στοιχειωδώς θεραπευτική και όχι απλώς ελεγκτική. 

 

Και με το αίτημα πάντα επικρεμάμενο, αφού τα γενικά νοσοκομεία αυτοπροσδιορίζονται ως «βραχείας νοσηλείας», να υπάρξουν τμήματα «μέσης νοσηλείας» στα ψυχιατρεία, για τις «θεραπευτικές αποτυχίες του συστήματος» που ορίζονται ως «δύσκολες περιπτώσεις» και, ως εκ τούτου, χρειάζονται μακρόχρονη νοσηλεία. 

 

Σ΄ αυτό έχει ήδη σπεύσει να απαντήσει το Υπουργείο Υγείας μέσω των αρμόδιων επιτροπών του για την ψυχιατρική (αντι)μεταρρύθμιση, με την συγκρότηση του «Τομεοποιημένου Σχεδιασμού Ανάπτυξης Μονάδων Ψυχικής Υγείας» - αυτόν το τραγέλαφο σχεδιασμού υπηρεσιών και τομεοποίησης, στον οποίο έχει αναφερθεί η Πρωτοβουλία με προηγούμενη ανακοίνωσή της, αλλά που ξαναδημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο με κάποιες φραστικές αλλαγές και προσθήκες. 

 

Μια από τις προσθήκες αφορά τα «Προτεινόμενα Βασικά Στοιχεία των Νέων Οργανισμών των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων». Εδώ προτείνεται η διατήρηση των ψυχιατρείων, αλλά με μειωμένες τις μονάδες εισαγωγών (ονομάζονται και εδώ «βραχείας νοσηλείας») στις τέσσερις (4), από εννέα (9) που είναι τώρα στο Δαφνί και έξι (6) στο Δρομοκαΐτειο. Προβλέπεται, όμως, ότι κάθε κλινική θα έχει και μονάδα «μέσης νοσηλείας», ένας ευφημισμός για το τμήμα χρονίων της «νέας εποχής». Εδώ άραγε θα μπορούν να στέλνουν και οι ψυχιατρικές κλινικές των γενικών νοσοκομείων τις «θεραπευτικές αποτυχίες» της νοσοκομειοκεντρικής/ιδρυματικής πρακτικής τους;

 

Φυσικά, καμιά αναφορά για το αν υπάρχει έστω και ένας στοιχειώδης σχεδιασμός για το πού θα μεταφερθούν αυτές οι μονάδες εισαγωγών που φαίνεται να καταργούνται στα ψυχιατρεία. Δεν παραλείπεται, ωστόσο, η πρόβλεψη για δημιουργία δυο (!) μονάδων ψυχιατροδικαστικού τμήματος σε κάθε ψυχιατρείο, του περίκλειστου, δηλαδή, τμήματος για τους «ακαταλόγιστους» του αρ 69 ΠΚ. 

 

Είναι ενδιαφέρον ότι, αν και πέρασε πάνω από ένας μήνας από την δημοσιοποίηση αυτού του σχεδίου οργανισμού, δεν υπήρξε καμιά αντίδραση από τα συνδικάτα των ψυχιατρείων, που πάντα αντιδρούσαν απέναντι σε κάθε κίνηση συρρίκνωσης/κλεισίματος των ψυχιατρικών ασύλων. Ισως γιατί, τουλάχιστον σύμφωνα με τα σχέδιο (γιατί κανείς δεν ξέρει τι τελικά θα γίνει στην πράξη), φαίνεται να διατηρείται ο αριθμός των θέσεων του προσωπικού μέσα από μιαν αναδιάταξη των μονάδων που συγκροτούν τα ψυχιατρεία, με ψυχογηριατρικά τμήματα, με ενδονοσοκομειακές δομές «επανένταξης», με τμήματα απεξάρτησης, με συνυπολογισμό του προσωπικού που εργάζεται στις εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές (στο βαθμό, φυσικά, που δεν υλοποιηθεί το αρχικό σχέδιο να μεταφερθούν στην Περιφέρεια), με παθολογικό και εργαστηριακό τομέα. Χωρίς ν΄ αλλάζει στο παραμικρό ο τρόπος λειτουργίας, η κατασταλτική κουλτούρα και πρακτική, η «περιστρεφόμενη πόρτα», χωρίς καμιά στροφή στην κοινότητα, με τους γιγαντοτομείς που έχουν σχεδιαστεί των τριακοσίων και τετρακοσίων χιλιάδων πληθυσμού αναφοράς, πάντα στα χαρτιά βέβαια, χωρίς καμιά εφαρμογή - η οποία, και αν γινόταν, με τέτοιους γιγαντοτομείς δεν θα άλλαζε τίποτα. 

 

Μέσα σε όλο αυτό το εσαεί ανακάτεμα του ιδρυματικού χυλού της κυρίαρχης ψυχιατρικής δεν θα μπορούσαν να λείπουν και κάποια εξωραϊστικά περιτυλίγματα του αμετάκλητα νοσοκομειοκεντρικού χαρακτήρα της – πιο πολύ ως θεματικές για συγγραφή εργασιών παρά ως, έστω κατ΄ ελάχιστον, έμπρακτη εφαρμογή. Ένα από αυτά είναι η λεγόμενη «έγκαιρη παρέμβαση στην ψύχωση», που προβάλλεται από πανεπιστημιακές μονάδες οι οποίες, ως επί το πλείστον, δεν έχουν ξεμυτίσει από το γραφείο τους (λειτουργώντας με κλειστά τμήματα, με κατασταλτικές πρακτικές κλπ) και που αποβλέπουν, στα χαρτιά τουλάχιστον, στην αντιμετώπιση της ψύχωσης από τα «πρώτα ανιχνεύσιμα συμπτώματα». Σε μια λογική, δηλαδή, που συμπλέει πιο πολύ με αυτή της νέας διαγνωστικής κατηγορίας του DSM V, της «επαπειλούμενης ψύχωσης», με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την «έγκαιρη» αντιψυχωτική θεραπεία της, ερήμην της όποιας εφηβικής ανησυχίας, υπαρξιακής δυσκολίας και διαφορετικότητας. 

 

Πρόκειται για μια παρέμβαση που αντιμετωπίζεται σαν κάτι το ιδιαίτερο, αποκομμένη από την σφαιρική φροντίδα, που είναι συνυφασμένη με την λειτουργία πραγματικά κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας (που στην Ελλάδα, ούτως ή άλλως, δεν υπάρχουν, ενώ και διεθνώς είναι, λόγω και οικονομικής κρίσης, σε αποδιάρθρωση και παρακμή), με τελείως αυτόνομη λειτουργία, ή απλώς ‘προσκολλημένη’ σε μια κοινοτική υπηρεσία. 

 

Δεν είναι τυχαίο ότι η ψυχιατρική κλινική του Γεννηματάς, με τη στροφή προς την «διαχωρισμένη χωροταξικά αντιμετώπιση των οξέων περιστατικών», βρίσκει στην Μονάδα Πρώτου Ψυχωτικού Επεισοδίου του Αιγινητείου (και αυτή με κλειστό τμήμα νοσηλείας, χωρίς καμιά κοινοτική παρέμβαση) τον θεόσταλτο σύμμαχο για το «νέο» παράδειγμα της ανέκαθεν απαράλλακτης παραδοσιακής ψυχιατρικής. 

 

Είναι σαφές ότι με αυτές τις λογικές και πρακτικές η ψυχιατρική παλινδρομεί, οι ακούσιες νοσηλείες (ήδη στο 65% του συνόλου των νοσηλειών) πρόκειται ν΄ αυξηθούν και η «ακούσια θεραπεία στην κοινότητα», που επικρέμαται η εφαρμογή της, θα είναι το μόνο πραγματικά «καινούργιο» εργαλείο, κοινής αποδοχής από ολόκληρη την κυρίαρχη ψυχιατρική, και για το τεράστιο ποσοστό των ακούσιων νοσηλειών και για το πρόβλημα των ράντζων και για την «έγκαιρη παρέμβαση στην ψύχωση» κοκ.


10/12/2018



ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

 

 

 



Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2018

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ (ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ) ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ: Καμπάνια για τη συλλογή υπογραφών







Προσφάτως έχει ξεκινήσει στους κύκλους του Υπουργείου Υγείας ο σχεδιασμός για την εφαρμογή του μέτρου της "Υποχρεωτικής θεραπείας στην κοινότητα".

 

Η Υποχρεωτική Θεραπεία θα αφορά όλες/ους εμάς , τους εν δυνάμει ή ήδη αντιμέτωπους με την ψυχιατρική εμπειρία.

 

Αφού, εάν διαγνωστούμε από ψυχίατρο, θα υποχρεούμαστε από το νόμο να λαμβάνουμε ενέσιμα την αγωγή που θα μας επιβάλλεται μετά από εντολή εισαγγελέα. Στην περίπτωση άρνησης λήψης της φαρμακευτικής αγωγής τότε θα ενεργοποιείται η διαδικασία της ακούσιας νοσηλείας (νοσηλεία χωρίς τη θέληση μας).

 

Όλες/οι εμείς που υπογράφουμε το παρακάτω κείμενο δηλώνουμε απερίφραστα την αντίθεσή μας στην εφαρμογή του μέτρου σχετικά με την "Υποχρεωτική θεραπεία στην κοινότητα". Γνωρίζουμε ότι η υποχρεωτική θεραπεία μετά από ψυχιατρική γνωμάτευση και με εισαγγελική εντολή, στην πραγματικότητα σημαίνει αυστηρή συμμόρφωση στη φαρμακευτική αγωγή ή ακούσια εισαγωγή (για τους/τις «ανυπάκουους/ες») σε ψυχιατρική κλινική.

 

Θέλουμε να τονίσουμε ότι μια τέτοια πρακτική στην ουσία:


Αναιρεί τη λογική της θεραπείας και φροντίδας στην κοινότητα καθώς η υποχρεωτικότητα καθιστά αδύνατη την εδραίωση μιας ουσιαστικής θεραπευτικής σχέσης που βασίζεται στην επικοινωνία και την αμοιβαιότητα και μετατρέπει τη θεραπεία σε συνεχή εξαναγκασμό και υποταγή.

Εντείνει τον κοινωνικό έλεγχο και μετατρέπει τον χρήστη ψυχιατρικών υπηρεσιών σε άβουλο ον που στερείται του δικαιώματος να λαμβάνει αποφάσεις για τη θεραπεία και τη ζωή του – ο ρόλος του/της ψυχίατρου γίνεται κυρίαρχος και αδιαμφισβήτητος.
 

Αποδεικνύει ότι η επιλογή δεν είναι η θεραπεία αλλά η συμμόρφωση και οι γνωστές ιδρυματικές λογικές, καθώς δεν επιλέγει τη θεραπευτική συμμαχία, αλλά ένα καθεστώς απειλών για ακούσιες εισαγωγές σε ψυχιατρικές κλινικές και καταστολής για όποια/ον «δε συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις».


Παρόλο που στοιχεία καταδεικνύουν ότι η υποχρεωτική θεραπεία στην κοινότητα, κατόπιν εισαγγελικής εντολής, είναι αναποτελεσματική, οι υπεύθυνοι και εισηγητές του εν λόγω νομοσχεδίου το παρουσιάζουν ως τομή θέλοντας να αγνοήσουν την διεθνή εμπειρία. Παράλληλα, η περίφημη ψυχιατρική μεταρρύθμιση παραμένει στα χαρτιά, ενώ η τομεοποίηση, στον τελευταίο νόμο, δημιουργεί τομείς έως και των 500.000 ατόμων με ελάχιστο προσωπικό στερώντας έτσι την οποιαδήποτε πιθανότητα για ουσιαστική φροντίδα στην κοινότητα.


Εμείς που προσυπογράφουμε αυτό το κείμενο ζητάμε
να μην κατατεθεί και να αποσυρθεί το νομοσχέδιο για την «Υποχρεωτική θεραπεία στην κοινότητα».


Θεωρούμε ότι η πραγματική λύση απέναντι στον τεράστιο αριθμό ακούσιων νοσηλειών είναι η προώθηση και η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου, κοινοτικά βασισμένου, συστήματος ψυχικής υγείας, με την απαραίτητη χρηματοδότηση, την κατάλληλη στελέχωση (σε αριθμό και σε εκπαίδευση προσωπικού), και μια διαφορετική ψυχιατρική ˝πρακτική και κουλτούρα˝, ριζικά εναλλακτική στον ιδρυματισμό, εντός και εκτός των μονάδων ψυχικής υγείας.


                

Για να υπογράψετε μεταβείτε εδώ

 

 

 

All of us that sign the following petition declare our opposition to the forthcoming proposed legislation for “Compulsive Community Treatment,” which allows a public prosecutor to order a “Psychiatric patient” to take medication, via injection at monthly or quarterly intervals, following a psychiatric diagnosis and prescription. Then, if this order is not followed, the patient may be involuntarily hospitalized in a mental health unit, such as a mental or general hospital.

 

“Compulsive Community Treatment”:

 

Violates the principle of the therapeutic relationship, transforming what should be legitimate treatment into continuous enforcement and obedience.
Deprives those who use psychiatric services of the right to control their own lives, while the psychiatrists’ dominance goes uncontrolled.


Intensifies social control and establishes institutionalization within society.

Internationally, it is well known that the supposed, declared aim of “Compulsive Community Treatment”, i.e. the decrease in both involuntary hospitalizations and the prevailing “revolving door” phenomenon, was not achieved – the result was a total failure.

 

We, members of civil society, demand that the proposed legislation concerning “Compulsive Community Treatment” not be submitted.

 

The only real answer to the massive number of involuntary hospitalizations is the promotion and development of a Comprehensive Community based Mental Health System, with all the necessary financing, proper staff (in numbers and training), and an alternative psychiatric “practice and culture” that is radically alternative to institutionalization, both inside and outside the mental health units.

 

  Petition here

 

 ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ