ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΝΙΚΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΣΤΟ ‘ΠΑΙΧΝΙΔΙ’ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΑΔΕΙΩΝ ΟΠΛΟΦΟΡΙΑΣ

Με πρόσφατη απόφαση της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας επεκτείνεται η δικαιοδοσία έκδοσης πιστοποιητικών ψυχικής υγείας για την έκδοση αδειών οπλοφορίας και στους γενικούς γιατρούς.

Μέχρι τώρα, βάσει του σχετικού νόμου του 1994, η αρμοδιότητα αυτή προβλέπονταν για τους γιατρούς με ειδικότητα νευρολόγου-ψυχιάτρου (μια διατύπωση που αντανακλά την περίοδο προ του χωρισμού, εδώ και πολλά χρόνια, των δυο ειδικοτήτων), αλλά και με ειδικότητα παθολόγου(!).

Τον Ιούνιο του 2013 ο ‘τότε’ Σύριζα (στον διαχρονικά γνωστό ρόλο του «κόμματος της αντιπολίτευσης»), με αφορμή, μεταξύ άλλων, διάφορα συμβάντα που είχαν προκύψει σχετικά με την χορήγηση, από γνωστό (Χρυσαυγίτη τότε, της ΛΕΠΕΝ τώρα) ψυχίατρο του ΨΝΑ, πιστοποιητικών σε γνωστούς Χρυσαυγίτες, για την έκδοση αδειών οπλοφορίας, είχε υποβάλλει ερώτηση προς τον τότε Υπουργό ΠροΠο Ν. Δένδια, στην οποία, αφού αναλύονταν η ‘ευκολία’ με τη οποία εκδίδονται τα πιστοποιητικά αυτά, ζητούσε την αυστηροποίηση του ισχύοντος νομικού πλαισίου για την έκδοση αδειών οπλοφορίας. Εκανε μάλιστα αναφορά στις θέσεις, επί του προκειμένου, της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (ΕΨΕ), στις οποίες θα αναφερθούμε και εμείς παρακάτω, αλλά για να τις ξεχάσει πλήρως (όταν άλλαξε θέση στο πολιτικό παιχνίδι), και τις θέσεις αυτές και την ερώτησης που είχε υποβάλει τότε, λειτουργώντας, όπως παντού,  σαν μια κλασσική καθεστωτική κυβέρνηση.

Το διακύβευμα τότε ήταν, προφανώς, ο συστηματικός εξοπλισμός, με πυροβόλα όπλα, των μελών της Χρυσής Αυγής μέσω «νόμιμων διαδικασιών». Αλλά ήταν και κάτι ακόμη : η εν γένει ευκολία με την οποία ανέκαθεν βγαίνουν τα πιστοποιητικά ψυχικής κατάστασης για έκδοση αδειών οπλοφορίας (δεν συζητάμε για τους παθολόγους και τώρα τους γενικούς γιατρούς, αλλά) από τους ίδιους τους ψυχιάτρους. Συχνά με ένα μοναδικό, και συνήθως σύντομο, ραντεβού στα εξωτερικά ιατρεία, ενίοτε μετά από τηλεφώνημα από «γνωστό του γνωστού» για την θεωρούμενη ως «αυτονόητη» έκδοση, ή ανανέωση, της άδειας του κυνηγετικού όπλου – κάτι μάλιστα που χρησιμοποιείται και ως επιχείρημα για την επέκταση της δικαιοδοσίας έκδοση πιστοποιητικών και στους γενικούς γιατρούς, ως κάτι, δηλαδή, που θα διευκολύνει τους κατοικούντες σε απομακρυσμένες περιοχές κατόχους κυνηγετικών όπλων, λες και η κυνηγετική καραμπίνα δεν είναι όπλο, που έχει μάλιστα «πρωταγωνιστήσει» σε μύρια όσα φονικά επεισόδια.

Είναι γι΄ αυτό το λόγο και με αφορμή, μεταξύ άλλων, την επέκταση της δυνατότητας οπλοφορίας στα ιδιωτικά αστυνομικά σώματα (security), που το 2009 η ΕΨΕ εξέδωσε μιαν απόφαση σχετικά με το ζήτημα αυτό, όπου εκτίθενται οι προβληματικές σχετικά με την έκδοση αυτών των πιστοποιητικών και  η οποία θα έπρεπε να λειτουργεί ως κατευθυντήριος άξονας στην αντιμετώπιση του εν λόγω ζητήματος. Υπενθυμίζουμε ότι, μεταξύ άλλων, το κείμενο της απόφασης αυτής τονίζει ότι: 

«η Ψυχιατρική και οι Ψυχίατροι», πόσο μάλλον οι παθολόγοι και οι γενικοί γιατροί, θα προσθέταμε εμείς, «δεν έχουν τις γνώσεις ούτε τα μέσα για να μπορούν να βεβαιώσουν με ασφάλεια εάν ένα πρόσωπο μπορεί να φέρει πυροβόλο όπλο ή άλλο φονικό όργανο και πολύ περισσότερο να βεβαιώσουν ότι το πρόσωπο αυτό σε κάθε περίπτωση και υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις θα αντιδράσει σύμφωνα με τις επιταγές του Νόμου και τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις που επικρατούν. Η αδυναμία ασφαλούς εκτίμησης και πρόβλεψης γίνεται ακόμη μεγαλύτερη σε συνθήκες όπου το γενικότερο κλίμα χαρακτηρίζεται από έλλειψη κοινωνικής αλληλεγγύης, συναισθηματική απίσχναση, χλευασμό των ιδανικών, έκπτωση των αξιών, αμφισβήτηση θεσμών και πολιτική πενία και καθημερινά και συνεχώς επιδεινούμενα φαινόμενα υπέρμετρης, άλογης και όχι σπάνια ανθρωποκτόνου βίας».

Κι΄ ακόμα, ότι:

«Ο ψυχίατρος μπορεί να βεβαιώσει ότι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ‘δεν πρέπει να φέρει όπλο’, αλλά δεν μπορεί να βεβαιώσει ότι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ‘μπορεί να φέρει όπλο’».

Ποτέ κανείς δεν εξέλαβε στα σοβαρά αυτούς τους κατευθυντήριους άξονες, ούτε οι δημόσιες υπηρεσίες, μέσω των οποίων εκδίδονται τα πιστοποιητικά αυτά, ούτε η αστυνομία που ασυζητητί τα δέχεται και χορηγεί την άδεια, ούτε, φυσικά, οι ψυχίατροι που τα συντάσσουν. Πιο εύκολα βγαίνει ένα πιστοποιητικό για οπλοφορία (χωρίς πολλή συζήτηση), ακόμα από την, όλο και μεγαλύτερη, ευκολία με την οποία χορηγούνται ψυχοφάρμακα ως μονόδρομος στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών συνεπειών κοινωνικών προβλημάτων.

Σε μια εποχή κοινωνικής απορρύθμισης και έξαρσης της κοινωνικής βίας από άτομα και ομάδες, όχι μόνο του λεγόμενου «κοινού εγκλήματος» (που, ωστόσο, δεν είναι, πλέον, απλώς «κοινό», αλλά ριζώνει και διακλαδώνεται όλο και περισσότερο και όλο και πιο απροκάλυπτα γύρω από κομβικούς πόλους μιας νεόκοπης κυρίαρχης εξουσίας), αλλά και ποικίλων πολιτικών μορφωμάτων ναζιστικού χαρακτήρα, των οποίων η πολιτική υπόσταση βασίζεται στο κοινωνικό/ρατσιστικό μίσος και στις δολοφονικές βιαιοπραγίες, η περαιτέρω διευκόλυνσης της οπλοφορίας (όπως με τη ρύθμιση που εισάγει και τους γενικούς γιατρούς στο παιχνίδι, αντί να υπάρξει επεξεργασία και θεσμοθέτηση της μέγιστης αυστηροποίησης των όρων της διαδικασίας μέσω της οποίας εκδίδεται μια τέτοια ψυχιατρική γνωμάτευση) εκφράζει μια πολιτική και κοινωνική στάση στον απόηχο των ξέφρενων, και για την οπλοφορία, πολιτικών του Ντόναλτ Τραμπ. Πολιτικών που ποντάρουν στην ευόδωση και στην χειραγώγηση της εσωστρέφειας, της ατομικιστικής περιχαράκωσης, της παλινδρόμησης και της απώλειας του «ανθρώπινου μέσα στον άνθρωπο» στη σχέση με τον «άλλο», του κοινωνικού κανιβαλισμού.

Γιατί αυτή η βία δεν έχει να κάνει με την ενεργητική αντίσταση των «από κάτω», καθώς όποτε, ιστορικά, προέκυψε κοινωνική εξέγερση χειραφετητικού χαρακτήρα, δεν χρειάστηκε ποτέ το όποιο πιστοποιητικό για να γίνει. Εχει να κάνει  με τη βία των  «από πάνω», με την καθημερινότητα της βίας στη βάση της οποίας είναι οργανωμένες οι κυρίαρχες κοινωνικές σχέσεις και πολύ περισσότερο, η βία που παράγει η περαιτέρω διατήρηση και αναπαραγωγή αυτών των σχέσεων σε εποχές όπως αυτή, της παρατεταμένης θανάσιμης αγωνίας του συστήματος - βία η οποία θα γίνεται καθημερινά όλο και μεγαλύτερη, με απρόβλεπτες τις μορφές και τις διαστάσεις που πρόκειται να πάρει.

Η ήδη υπάρχουσα ευκολία, και η περαιτέρω διευκόλυνση, της έκδοσης των αδειών οπλοφορίας είναι ένα εργαλείο προς αυτή την κατεύθυνση.

Θ. Μεγαλοοικονόμου

21/9/2016

Καταδίκη για τον ψυχίατρο της Χρυσής Αυγής

Καταδικάστηκε για τα ψευδή ιατρικά πιστοποιητικά που χορήγησε το 2012 σε στελέχη της ναζιστικής οργάνωσης προκειμένου να αποκτήσουν άδεια οπλοφορίας

28.09.2016,

Συντάκτης: 

Γιάννης Μπασκάκης

Σε ποινή 15 μηνών με αναστολή καταδίκασε το Θ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών τον ψυχίατρο Κωνσταντίνο Παρασχάκη για τα ψευδή ιατρικά πιστοποιητικά που χορήγησε το 2012 σε στελέχη της Χρυσής Αυγής προκειμένου να αποκτήσουν άδεια οπλοφορίας.
Ειδικότερα, ο ψυχίατρος του ΨΝΑ είχε τότε βεβαιώσει πως οι «συναγωνιστές» του Ηλίας Παναγιώταρος, Ιωάννης Βουλδής, Ευστάθιος Μπούκουρας, Πολύβιος Ζησιμόπουλος και Απόστολος Γκλέτσος ήταν ικανοί να οπλοφορούν, με τον ισχυρισμό ότι δεν βρέθηκε στους εξετασθέντες ψυχικό ή σωματικό νόσημα.
Γιατί βέβαια και ο ίδιος ο Παρασχάκης ήταν τότε στέλεχος της ναζιστικής οργάνωσης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στην Αθήνα το 2010 με τον Μιχαλολιάκο και υποψήφιος της Χρυσής Αυγής στις βουλευτικές εκλογές του 2012 στο Λασίθι, ενώ σήμερα έχει ακολουθήσει τον Χρήστο Ρήγα στη ναζιστική οργάνωση Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ενωση (ΛΕΠΕΝ), η οποία προέκυψε έπειτα από διάσπαση της Χρυσής Αυγής μετά την έναρξη της δίκης για την εγκληματική οργάνωση. Μάλιστα ο νέος αρχηγός του, ο Ρήγας, ήταν χθες και στη δίκη, ακολουθούμενος από μέλη της οργάνωσής του.
Το δικαστήριο λοιπόν εξέφρασε τις αμφιβολίες του τόσο για το αν εξετάστηκαν οι χρυσαυγίτες που έλαβαν τα πιστοποιητικά για την άδεια οπλοφορίας όσο και για το αν προσήλθαν οι ίδιοι να τα πάρουν, αφού η προσέλευση και η εξέτασή τους δεν καταγράφηκαν ποτέ.
Σημαντικό ρόλο στην απόφαση του δικαστηρίου έπαιξε και το γεγονός ότι ο ψυχίατρος είχε αρχικά αρνηθεί ότι χορήγησε πιστοποιητικά στους Μπούκουρα και Ζησιμόπουλο, για να υποχρεωθεί στη συνέχεια να ομολογήσει σε απολογητικό του υπόμνημα προς το αρμόδιο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, αλλά και χθες στο δικαστήριο, ότι πράγματι έδωσε τις βεβαιώσεις στα πέντε στελέχη της Χρυσής Αυγής. Σε αυτό το πλαίσιο ο Παρασχάκης καταδικάστηκε χωρίς ελαφρυντικά.
 

Απολογιστική Συνάντηση Πρωτοβουλίας

Αγαπητοί φίλοι και φίλες

Αρχές Ιουνίου ολοκληρώθηκαν οι οκτώ 'εκπαιδευτικές' συναντήσεις που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία. Στην απολογιστική του Ιουνίου η όλη προσπάθεια αποτιμήθηκε ως πολύ θετική και πιστεύουμε ότι άφησε παρακαταθήκη για το μέλλον. Οι αίθουσες που μας φιλοξένησαν ήταν πάντα γεμάτες και αναπτύχθηκαν σημαντικές, ζωηρές και πλούσιες συζητήσεις. Μας είναι φανερό ότι τα θέματα που καταπιαστήκαμε αναδείξανε σημαντικές αντιθέσεις και ανατιφάσεις, γεγονός, πιστεύουμε, σημαντικό για μια κινηματική διαδικασία. Προκειμένου να προχωρήσουμε στη διοργάνωση της επόμενης χρονιάς είναι σημαντικό να καταγράψουμε μερικές χρήσιμες παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν:

• η ανάγκη για εμβάθυνση στις συγκεκριμένες ενότητες
• η ανάγκη ανοίγματος της διαδικασίας σε ευρύτερο πλαίσιο
• η συμμετοχή ως εισηγητών περισσότερου κόσμου

Για το λόγο αυτό αποστέλλουμε το παρόν mail καλώντας όσους και όσες ενδιαφέρονται να φέρουν ιδέες για τον εμπλουτισμό της διαδικασίας και ενδεχομένως για την ανάληψη πρωτοβουλιών.

"Όπως αναφέρεται και στην ιστοσελίδα της Πρωτοβουλίας: Τους μήνες που προηγήθηκαν δυναμώσαμε. Γίναμε περισσότεροι/ες και γνωριστήκαμε καλύτερα. Διοργανώσαμε ημερίδες και συζητήσεις, ανταλλάξαμε εμπειρίες και γνώσεις, ήρθαμε πιο κοντά. Με τακτικές συναντήσεις σε ένα πνεύμα αντιιεραρχικό, οριζόντιο και ισότιμο, με πολιτικό προσανατολισμό στην κατεύθυνση προς μιαν άλλη (αντι-) θέσμιση για την ψυχική υγεία, για ένα κίνημα ‘από τα κάτω’, που θα εμπεριέχει (με τρόπο ουσιαστικό και όχι διακοσμητικό) τον "λόγο των αποκλεισμένων", που θα φέρει τα ζητήματα της (ψυχικής) υγείας πάλι πίσω στην κοινότητα. Αν και μέλη της Πρωτοβουλίας συμμετέχουν σε άλλες συλλογικότητες, σε στέκια και συνελεύσεις γειτονιάς, το όλο εγχείρημα δεν ‘ανήκει’ κάπου. Είναι κτήμα όλων όσων εμπλέκονται σε αυτό κι αυτοί είναι οι μόνοι που μπορούν να του δώσουν πνοή και νόημα."

Θα ακολουθήσει νέο mail καλέσματος σε ανοικτή συνελευση το Σπετεμβριο

Καλή αντάμωση

στους κοινούς αγώνες

Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο

Κίνημα στην Ψυχική Υγεία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ ΤΗΣ 30/6

Ενα σημαντικό πρώτο βήμα στην από κοινού κινητοποίηση των αυτοοργανωμένων Κοινωνικών  Ιατρείων  Αλληλεγγύης, για την διεκδίκηση μιας αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν Υγείας, ήταν η σημερινή συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Υγείας. Περίπου 150 άτομα, αλληλέγγυοι και ασθενείς από 9 Ιατρεία, πρόσφυγες και αλληλέγγυοι από την κατάληψη στέγης City Plaza, άτομα από το χώρο της Ψυχικής Υγείας, και μέλη άλλων κοινωνικών και πολιτικών συλλογικοτήτων, συγκεντρώθηκαν έξω από το Υπουργείο διεκδικώντας την άμεση και δωρεάν πρόσβαση όλων των ανασφάλιστων, καθώς και των προσφύγων και των μεταναστών  (με, ή χωρίς, «χαρτιά») στο σύστημα των δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και την δωρεάν χορήγηση των αναγκαίων φαρμάκων χωρίς καμιά οικονομική συμμετοχή, τόσο για τους ανασφάλιστους όσο και για τους ασφαλισμένους (καθώς και για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες).

Τα Κοινωνικά Ιατρεία που καλούσαν στην κινητοποίηση ήταν το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ιλίου, το Κοινωνικό Ιατρείο/Φαρμακείο Ν.Φιλαδέλφειας/Ν. Χαλκηδόνας/Ν.Ιωνίας και γύρω περιοχών, το Ιατρείο Αλληλεγγύης Πατησίων/ Αχαρνών, το Κοινωνικό Ιατρείο/Εργατική Λέσχη Ν.Σμύρνης και το Κοινωνικό Ιατρείο Σαλαμίνας, αλλά συμμετείχαν, εξίσου ενεργητικά και από κοινού, η Αυτοοργανωμένη Δομή Υγείας Εξαρχείων (ΑΔΥΕ), το Κοινωνικό Ιατρείο Κορίνθου, η Αυτοοργανωμένη Κοινωνική Δομή Υγείας πλ. Βικτωρίας/Πατησίων, και ο Κοινωνικός Χώρος Υγείας ΠΙΚΠΑ Πετραλώνων.

Συμμετείχε, επίσης, η «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία».

Οι συγκεντρωμένοι φώναξαν συνθήματα και άπλωσαν διάφορα πανώ. Ζήτησαν συνάντηση με το Υπουργείο και, καθώς οι δυο Υπουργοί έλειπαν, έγινε δεκτή, ύστερα από μια εργώδη διαδικασία, μια αντιπροσωπεία των Ιατρείων, (στην οποία συμμετείχε και ένας πρόσφυγας) από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Π. Γιαννουλάτο.

Η αντιμετώπιση της αντιπροσωπείας από τον Γενικό Γραμματέα ήταν τελείως διεκπεραιωτικού χαρακτήρα, αποστασιοποιημένη και αποφευκτική.

Ακούγοντας μέλη της αντιπροσωπείας να του εκθέτουν (πράγματα που, ούτως ή άλλως, ήξερε πολύ καλά) την καθημερινή τραγωδία που βιώνουν  ανασφάλιστοι και ασφαλισμένοι, την ουσιαστική απόρριψή τους από ένα σε πλήρη κατάρρευση σύστημα υπηρεσιών, την αδυναμία τους να πληρώνουν την συμμετοχή τους στα φάρμακα, τα ραντεβού που τους κλείνουν μετά ένα δίμηνο και πάνω, την ραγδαία αύξηση των θανάτων στα χρόνια των μνημονίων που, σε συνδυασμό με τη μείωση των γεννήσεων (οφειλόμενη, μεταξύ άλλων, και στην αύξηση της περιγεννητικής θνησιμότητας) έχει οδηγήσει στην κατά περίπου 200.000 μείωση του πληθυσμού, είπε απλώς ότι, «όλα αυτά δεν είναι αρμοδιότητα μου». Λες και υπάρχουν στεγανά στη (δυσ)λειτουργία του συστήματος και λες και δεν έχει ο καθένας «εκεί πάνω» την προσωπική του ευθύνη γι΄ αυτή την άσκηση της θανατο-πολιτικής (ως μετεξέλιξης της βιο-πολιτικής) που είναι εντεταλμένος να εφαρμόζει.

Οσο για την ελεύθερη πρόσβαση των προσφύγων και μεταναστών «χωρίς χαρτιά» στο σύστημα των υπηρεσιών, η απάντηση ήταν, «τι θέλετε, να γίνονται όλοι δεκτοί»;

Δεν περιμέναμε, φυσικά, κάτι διαφορετικό. Δεν περιμέναμε ότι μια τέτοια, πρώτη κινητοποίηση, εν μέσω και πολλών άλλων, θα μπορούσε να λυγίσει και να οδηγήσει πέρα από τα τείχη της, πρωτοφανούς βαρβαρότητας, νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ασκεί, ως εντολοδόχος της ΕΕ και του ΔΝΤ, η παρούσα κυβέρνηση.

Δεν ήταν παρά μια πρώτη στιγμή ενός κινηματικού συντονισμού ενάντια στην κατάρρευση της Υγείας, για μιαν άλλη Υγεία, ως δημόσιο αγαθό, με ριζικά εναλλακτική κουλτούρα και πρακτική, κάτω από τον έλεγχο των εργαζόμενων σε αυτήν, των ληπτών των υπηρεσιών  και της κοινωνίας.

Φεύγοντας, μέλη της αντιπροσωπείας, εν είδει «παιγνίου», έδωσαν στον Γενικό Γραμματέα (για να δώσει στο Υπουργό του) αντίγραφα των τοποθετήσεων, στη Βουλή, το 2014, βουλευτών του Σύριζα όταν, πριν γίνει κυβέρνηση, διακήρυττε τα τελείως αντίθετα από αυτά που εφαρμόζει σήμερα : διακηρύξεις - αερολογίες της «πρώτη φορά αριστεράς».

Και φυσικά, ο θυμός που ένοιωσαν όλοι και όλες από αυτή την μονοκόμματη και απροσχημάτιστη (αν και όχι μη αναμενόμενη) απόρριψη των αιτημάτων της κινητοποίησης δεν ήταν παρά το καλλίτερο λειαντικό για έναν αγώνα διαρκείας που είναι μπροστά μας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ/ΦΑΡΜΑΚΕΙΩΝ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016, 11.30 πμ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ/ΦΑΡΜΑΚΕΙΩΝ

ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016, 11.30 πμ

Εξη χρόνια διαδοχικών μνημονίων, με τις πρωτοφανείς περικοπές στο σύστημα υπηρεσιών της Υγείας, έχουν οδηγήσει στην κυριολεκτική διάλυσή του. Το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, που υπογράφτηκε και άρχισε να εφαρμόζεται από την παρούσα κυβέρνηση, σε συνδυασμό με τον περιβόητο «κόφτη», που δεν θα κάνει διακρίσεις μεταξύ μισθών, συντάξεων, Παιδείας και Υγείας στις διαρκείς και επ’ άπειρον περικοπές (όταν το έλλειμμα ξεπερνάει τα επιτρεπτά όρια, που ορίζουν οι τοκογλύφοι δανειστές της ΕΕ και του ΔΝΤ), οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην περαιτέρω επιδείνωση του ήδη καταβαραθρωμένου Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Ηδη, πριν καν την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου, οι ελλείψεις σε προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, γιατρών, νοσηλευτών κλπ, ανέρχονται σε πάνω από 30.000, ενώ οι δαπάνες για την Υγεία είναι φέτος μειωμένες κατά 350 εκ. ευρώ.

Το πρόβλημα του διαρκώς πολλαπλασιαζόμενου αριθμού των ανασφάλιστων αντιμετωπίστηκε με μια, ως επί το πλείστον, προσχηματική νομοθετική ρύθμιση, που αφήνει τον κύριο όγκο του προβλήματος ανέγγιχτο, καθώς, όλοι όσοι έχουν εισόδημα πάνω από 2.400 ευρώ ετησίως, θα πληρώνουν την (καθόλου μικρή) συμμετοχή τους στα φάρμακα - το ίδιο όπως και οι ασφαλισμένοι.

Αντίστοιχα ισχύουν για όσους πρόσφυγες και μετανάστες είναι πάνω από 18 ετών, δεν εμπίπτουν στις λεγόμενες ευάλωτες ομάδες και δεν έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα (δηλαδή, για την πλειονότητα), οι οποίοι μπορούν να έχουν την όποια δωρεάν πρόσβαση στο σύστημα μόνο ως επείγοντα περιστατικά στα ΤΕΠ. (και πάλι υπό τον όρο ότι διαμένουν στα γνωστά κέντρα «φιλοξενίας»/κράτησης).

Ως αυτοοργανωμένα Κοινωνικά Ιατρεία/Φαρμακεία Αλληλεγγύης, που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια ως κινηματική απάντηση, από τα κάτω, στην κατάρρευση του όλου, ανέκαθεν σαθρού, συστήματος Υγείας θα συνεχίσουμε να απαντούμε στις ανάγκες όλων, ανασφάλιστων και ασφαλισμένων, προσφύγων και μεταναστών, σε άμεση συνάρτηση με την λογική και την πρακτική της αλληλεγγύης ως μιας κινηματικής διαδικασίας αμφισβήτησης των ασκούμενων πολιτικών και όλων των κατεστημένων εξουσιών που τις ασκούν.

Γι΄ αυτό καλούμε όλους και όλες, χρήστες των υπηρεσιών, ασφαλισμένους και ανασφάλιστους, πρόσφυγες και μετανάστες, λειτουργούς της Υγείας, κοινωνικές συλλογικότητες, σωματεία εργαζομένων και ληπτών των υπηρεσιών

σε μια μαζική κινητοποίηση έξω από το Υπουργείο Υγείας, την Πέμπτη, 30 Ιουνίου, 11.30 πμ, διεκδικώντας

να γίνουν άμεσα όλες οι αναγκαίες ρυθμίσεις που θα επιτρέπουν την άμεση, ανεμπόδιστη και δωρεάν πρόσβαση στο δημόσιο Σύστημα Υγείας όλων, ασφαλισμένων και ανασφάλιστων, προσφύγων και μεταναστών (με, ή χωρίς, χαρτιά), χωρίς καμιά οικονομική συμμετοχή κανενός σε εξετάσεις και φάρμακα, για όλους, εργαζόμενους και ανέργους, άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στο ΕΣΥ, στα νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας, για τη επαρκή στελέχωσή τους και την ποιοτική και αποτελεσματική λειτουργία τους, την δραστική  ενίσχυση των προϋπολογισμών.

Ενάντια σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της Υγείας, για μια αποκλειστικά δημόσια Υγεία ως κοινωνικό αγαθό, επαρκώς χρηματοδοτημένη, που θα παρέχει δωρεάν και υψηλού ποιοτικού επιπέδου περίθαλψη και φροντίδα (σε πρωτοβάθμιο, δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο) σε όλους/ες, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

-ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ  ΙΛΙΟΥ    

-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ/ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ

Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ, Ν. ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΠΕΡΙΟΧΏΝ

-ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΑΤΗΣΙΩΝ /ΑΧΑΡΝΩΝ

-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ/ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ

-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ

ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ «ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΧΑΡΤΟΥ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ ΤΟ ΜΠΛΟΚΑΚΙ, Η ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΤΟ ΒΙΑΙΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΩΝ

Σε ανακοίνωση της «Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία», στις 25/4, το νομοσχέδιο για την λεγόμενη «διοικητική μεταρρύθμιση στην Ψυχική Υγεία» χαρακτηριζόταν  ως «ασκήσεις επί χάρτου», καθώς, όπως επισημαινόταν, δεν  αγγίζει καθόλου την υπάρχουσα, κατασταλτική, και καταρρέουσα λόγω των διαδοχικών μνημονίων, κατάσταση στην Ψυχική Υγεία, αποσκοπώντας, απλώς, σε μια διοικητική ανακύκλωση του υπάρχοντος, αφήνοντας άθικτη όχι απλώς την υπάρχουσα κατάσταση, αλλά την ίδια την διαδικασία περαιτέρω  κατάρρευσης, απεξάρθρωσης και εκβαρβαρισμού της.

Στην ανακοίνωση αυτή επισημαινόταν ότι το νομοσχέδιο περιορίζεται στην κατάργηση των Τομεακών Επιτροπών του ν. 2716/99 (που ποτέ δε λειτούργησαν επί της ουσίας) και στην συγκρότηση νέων, με διαφορετική σύνθεση, οι οποίες θα υπάγονται στις νεοδημιουργούμενες επιτροπές σε επίπεδο Περιφέρειας (και αυτές, εν συνεχεία, στο Υπουργείο Υγείας), χωρίς, ωστόσο, στο ελάχιστο να θίγεται ο τρόπος λειτουργίας του κυρίαρχου συστήματος, η κουλτούρα και η πρακτική του. Χωρίς, δηλαδή, ύστερα από 30 χρόνια υποτιθέμενης «μεταρρύθμισης», να γίνεται έστω και το παραμικρό βήμα στην κατεύθυνση της οργάνωσης και της έμπρακτης εφαρμογής και λειτουργίας της Τομεοποίησης, δηλαδή, της δημιουργίας του «ολοκληρωμένου δικτύου κοινοτικών υπηρεσιών» (εναλλακτικών στον εγκλεισμό και με άξονα το Κέντρο Ψυχικής Υγείας), που θα έχει την ευθύνη για απάντηση στο σύνολο των αναγκών ψυχικής υγείας του πληθυσμού μιας συγκεκριμένης περιοχής (όχι μεγαλύτερης από 100.00 κατοίκους). Και τονιζόταν ότι, χωρίς την λειτουργία των υπηρεσιών στη βάση του «Τομέα ευθύνης», οι Τομεακές Επιτροπές δεν έχουν νόημα ύπαρξης. Επισημαινόταν, τέλος, η ρητή αναφορά, που γίνεται στο νομοσχέδιο, στις αρμοδιότητες των Περιφερειών (στις οποίες προβλέπεται να περιέλθουν οι όποιες υπάρχουσες υπηρεσίες), μεταξύ των άλλων, εκτός από σύσταση υπηρεσιών, να μπορούν ν΄ αποφασίζουν για «την μείωση, την συγχώνευση, την μετακίνηση προσωπικού, με απόσπαση ή μετάταξη» - αρμοδιότητες απαραίτητες για στην άσκηση πολιτικών δημοσιονομικής προσαρμογής.

Και ήλθε η τελική μορφή του νομοσχεδίου, που βγήκε και στη γνωστή διαδικτυακή «διαβούλευση», με τον συνήθη γαλαξία άρθρων και τροπολογιών, κάποιες εκ των οποίων, που σχετίζονται και με το υποτιθέμενο «κυρίως θέμα», αποκαλύπτουν αυτό που (μπορεί να) κρύβεται ακόμα και πίσω από μια «άσκηση επί χάρτου».

Είναι, αφενός, το άρθρο 22 (που δεν χρειάζεται κανένα σχολιασμό ως προς το τι σημαίνει για την πάλαι ποτέ «πλήρη και αποκλειστική απασχόληση»), το οποίο αναφέρεται στην δυνατότητα πρόσληψης (και από τα δημόσια νοσοκομεία) όλων των λειτουργών υγείας (γιατρών, νοσηλευτών, ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών κλπ) με μπλοκάκι, και, αφετέρου, το άρθρο 44, που αναφέρεται στο νέο ρόλο που αποδίδεται στην ΑΕΜΥ (Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας), μια ΔΕΚΟ η οποία ιδρύθηκε το 2004 για την «άμεση μετα-ολυμπιακή αξιοποίηση της Πολυκλινικής του Ολυμπιακού Χωριού» και ανασύρεται από το νομοτεχνικό μπαούλο ως εργαλείο της περαιτέρω ιδιωτικοποίησης της Ψυχικής Υγείας.

Το άρθρο 44 αναφέρεται στην διεύρυνση του ρόλου της ΑΕΜΥ ως προς την ίδρυση και λειτουργία, καθώς και την συνέχιση της λειτουργίας Μονάδων Ψυχικής Υγείας.

Στην ΑΕΜΥ ανατίθεται και ρόλος στο προσφυγικό για παροχή υπηρεσιών υγείας στα ποικίλα κέντρα «φιλοξενίας»/κράτησης, στην χρησιμοποίηση ευρωπαϊκών κονδυλίων στους «τομείς του Ασύλου, της Μετανάστευσης και της Ενταξης», αλλά δεν υπάρχει άλλη ειδική αναφορά στο πώς θα χρησιμοποιηθεί εν προκειμένω, αφήνοντας το ζήτημα ανοιχτό για «πάσα χρήσιν».

Αλλά για την Ψυχική Υγεία τα πράγματα είναι κάπως πιο συγκεκριμένα. Κατ΄ αρχήν, μιλάει για «Μονάδες Ψυχικής Υγείας» χωρίς να προσδιορίζει αν είναι δημόσιες, ή ιδιωτικές (ΜΚΟ), ή και τα δυο. Μονάδα Ψυχικής Υγείας είναι πχ, ένα ΚΨΥ, ή ένα οικοτροφείο, που, όμως, μπορεί να είναι δημόσιο ή ιδιωτικό.

Βέβαια, γνωρίζουμε ότι πιθανό να επικρέμανται εξελίξεις ως προς κάποιες ΜΚΟ (μόνο για κάποιες λίγες από τις πολλές) με βεβαρημένο ιστορικό κατάχρησης κονδυλίων (εκατομμυρίων) σε υποθέσεις που, ύστερα από αναβολές ετών, πιθανόν, παρά τη θέληση και των νυν κυβερνώντων, να μη μπορούν, πλέον, παρά να πάρουν την δικαστική οδό, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να υπάρξει διάδοχο σχήμα να αναλάβει τις μονάδες τους για μη κλείσουν (τουλάχιστον άμεσα).

Εύλογη υπόθεση, αν και τίποτα δεν ανακοινώνει και η τωρινή κυβέρνηση για τα σκάνδαλα των ΜΚΟ ψυχικής υγείας, που η θέση τους, ως σκανδάλων, είναι πάντα μεταξύ παραγραφής και ανακίνησης, για να τηρηθούν τα όποια προσχήματα (και να χρησιμεύουν ως άλλοθι για να περάσουν άλλα αντιδραστικά μέτρα). Κάποιες άλλες μπορεί να καταρρεύσουν λόγω κόπωσης, υποχρηματοδότησης, χρεωκοπίας. Το σίγουρο είναι ότι οι εργαζόμενοι (δεν μιλάμε, φυσικά, για την τύχη των ασθενών), βάσει του άρθρου 44 για την ΑΕΜΥ, θα μπορούν να συνάψουν μόνο απευθείας ατομικές συμβάσεις έργου με την ΑΕΜΥ, το πολύ για ένα χρόνο, χάνοντας όλα τα δικαιώματά τους. Μετά, η ΑΕΜΥ θα μπορεί να προλαμβάνει όποιον και όσους θέλει, και με τους όρους που θέλει.

Τέλος, στην τελευταία, την παράγραφο 4 του άρθρου 44, θεσμοθετείται η  δυνατότητα απόσπασης υπαλλήλων του δημοσίου στην ΑΕΜΥ (με όρους μισθοδοσίας που ισχύουν στην ΑΕΜΥ).

Και είναι μ΄ αυτό που «κλείνει ο κύκλος». Καθώς, από τη μια, δεν προσδιορίζεται αν η Μονάδα Ψυχικής Υγείας είναι του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα, ενώ, από την άλλη, επιτρέπεται η απόσπαση δημοσίων υπαλλήλων, είναι πολύ πιθανόν η ΑΕΜΥ να γίνει το εργαλείο του βίαιου κλεισίματος των ψυχιατρείων (χωρίς, δηλαδή, ολοκληρωμένο, και τομεοποιημένο, δίκτυο υπηρεσιών εναλλακτικών στον εγκλεισμό) που η τωρινή ηγεσία του Υπουργείου (σύμφωνα και με πρόσφατες δηλώσεις του Α. Ξανθού στην εφημερίδα «Αυγή») έχει συμφωνήσει να υλοποιήσει, απλώς με πιο αργούς ρυθμούς από τους θερμόαιμους του πάλαι ποτέ Διοικητή του ΨΝΑ Π. Θεοδωράκη.

Το νομοσχέδιο για την «διοικητική μεταρρύθμιση της Ψυχικής Υγείας», αυτή η φαρσοκωμωδία μεταρρύθμισης, έρχεται πιθανώς ως «δίχτυ ασφαλείας» μιας επερχόμενης κατάρρευσης κάποιων ΜΚΟ (αλλά, όπως και νάχει, κατάρρευσης), πρωτίστως, όμως, ως εργαλείο περαιτέρω ιδιωτικοποίησης της Υγείας (κατάργησης δημόσιων υπηρεσιών, ελαστικές σχέσεις εργασίας, πεντάμηνα κλπ) και κλεισίματος των ψυχιατρείων με όρους νεοφιλελεύθερης απονοσοκομειοποίησης.

Το νομοσχέδιο αυτό δεν πρέπει να περάσει.

6/6/2016

    

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ