Χώροι Εποπτευόμενης Χρήσης ή Χώροι Επιτήρησης και Εκτοπισμού;

 

Σε μια Αθήνα που συστηματικά τα τελευταία χρόνια διαμορφώνεται με βάση τις επιταγές της “ανάπτυξης” και του τουρισμού, ενώ παράλληλα το σύστημα ψυχικής υγείας και οι υπηρεσίες εξαρτήσεων διαλύονται, πρόσφατα ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας ανακοίνωσε τη δημιουργία μιας νέας δομής στον Βοτανικό (με βάση την απόφαση που είχε πάρει νωρίτερα μέσα στη χρονιά το Δημοτικό Συμβούλιο), υποτίθεται στο πλαίσιο της στρατηγικής “μείωσης της βλάβης”. Μαζί του, ως πολιτικοί συμμέτοχοι, οι Υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας Άδωνις Γεωργιάδης και Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Παρότι παρουσιάζεται ως ένας Χώρος Εποπτευόμενης Χρήσης (ΧΕΧ), το εγχείρημα αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από μια επιχείρηση εκτοπισμού, επιτήρησης και πειθάρχησης των εξαρτημένων ατόμων — όχι παροχή φροντίδας.

Όπως υποστηρίζει ο Χ. Δούκας θα είναι ένας χώρος όπου οι τοξικοεξαρτημένοι θα μπορούν να κάνουν χρήση με περισσότερη “ασφάλεια” και “καθαρή σύριγγα”, όμως στην ουσία δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Οι Χώροι Εποπτευόμενης Χρήσης (ΧΕΧ) ως στρατηγική μείωσης της βλάβης βασίζονται όντως στην ύπαρξη ενός χώρου ασφάλειας για τα εξαρτημένα άτομα, ο οποίος μπορεί να λειτουργήσει και ως γέφυρα με υπηρεσίες φροντίδας, ψυχοκοινωνικής στήριξης και θεραπείας. Και ποιος χώρος θα ήταν καταλληλότερος για κάτι τέτοιο, από έναν χώρο μακριά από τον αστικό ιστό, πόσο μάλλον το κέντρο της Αθήνας; Μιλάμε στην πραγματικότητα για ένα στρατοπεδικού τύπου γκέτο, ένα “μαντρί” εκτός αστικού ιστού, προϊόν επίσημης διυπουργικής απόφασης (Υπουργεία Υγείας, Προστασίας του Πολίτη, Δήμος Αθηναίων) με τη συνέργεια ΕΛ.ΑΣ, Δημοτικής Αστυνομίας, ΚΕΘΕΑ και ΟΚΑΝΑ. Ο χώρος αυτός όχι μόνο δεν απαντά στις ανάγκες των εξαρτημένων, αλλά τις καταπατά. Γιατί όταν οι βασικοί ρόλοι έχουν ανατεθεί στην αστυνομία, δεν πρόκειται για χώρο υποστήριξης και φροντίδας, αλλά για κέντρο κράτησης.

Οι εξαρτημένοι δεν πρόκειται να προσεγγίσουν τον χώρο αυτό επειδή δήθεν προσφέρεται “καθαρή σύριγγα” και “ασφαλής χρήση”. Θα μεταφερθούν εκεί με “επιχειρήσεις-σκούπα”, με βία, με κλούβες, ως ανεπιθύμητα σώματα. Είναι το επόμενο βήμα στη μακρά πορεία ενός απάνθρωπου σχεδιασμού: απομάκρυνση των ανθρώπων “που χαλάνε την εικόνα”, εκκαθάριση των δρόμων ενόψει τουριστικής σεζόν, εκδίωξη των ανεπιθύμητων από το κέντρο.

Άλλωστε, η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Πρώτα έρχεται ο χρόνιος στιγματισμός όλων των ψυχικά ασθενών και των εξαρτημένων χρηστών και μετά ο αποκλεισμός. Ένα πολύ βολικό αφήγημα, που τους θέλει “επικίνδυνους” και “υγειονομικές βόμβες”, εντείνοντας με αυτόν τον τρόπο την περιθωριοποίησή τους και καθιστώντας δυσκολότερη την ένταξή τους στην κοινωνία.

Πάνω σε αυτό το αφήγημα ακριβώς επιχειρούν να πατήσουν τόσο ο κ. Δούκας όσο και η κυβέρνηση, όσο και αν προσπαθούν να μας πείσει ότι η δημιουργία αυτού του χώρου είναι για να βοηθήσει και τα ίδια τα τοξικοεξαρτημένα άτομα. Πώς όμως θα μπορούσε η περαιτέρω περιθωριοποίηση αυτών των ατόμων να είναι “για το καλό τους”; Πώς θα μπορούσε το στοίβαγμα περισσότερων των 400 ατόμων σε έναν περιφραγμένο χώρο να τα ωφελήσει; Πώς θα μπορούσε η περαιτέρω καταστολή να είναι η απάντηση στην τοξικοεξάρτηση; Προφανώς, στόχος δεν θα είναι μόνο η “εποπτευόμενη χρήση” αλλά η επιτήρηση και ο έλεγχος, την οποία θα σπεύσουν να  παρέχουν περισσότερα σώματα ασφαλείας, καθιστώντας τους χώρους εποπτευόμενης χρήσης σε σύγχρονα στρατόπεδα.

Η υποκρισία δεν έχει όρια. Την ώρα που δήθεν κόπτονται για την υγεία των εξαρτημένων, αφήνουν να καταρρέουν οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Ψηφίζουν νόμους όπως αυτός του Βαρτζόπουλου, που διαλύει τα θεραπευτικά προγράμματα, συγχωνεύοντάς τα σε οργανισμούς ιδιωτικού δικαίου, ακυρώνοντας τη φιλοσοφία τους και οδηγώντας τα σταδιακά στο κλείσιμο. Την ίδια στιγμή, τα εξαρτημένα άτομα βαφτίζονται “υγειονομικές βόμβες”, “μιαροί”, “κίνδυνος για την κοινωνία”, σε ένα αφήγημα που δικαιολογεί την καταστολή και την ιδρυματοποίηση. Για εμάς είναι δεδομένο ότι κανένα ενδιαφέρον δεν υπάρχει, ούτε από τον Δήμο, ούτε βέβαια από την κυβέρνηση. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό το πώς ο Χ. Δούκας κάνει λόγο για “γκετοποίηση” και κίνδυνο στο κέντρο της Αθήνας. Προφανώς ενόψει της τουριστικής σεζόν δεν θα ήταν πολύ “βολική” η παρουσία των τοξικοεξαρτημένων σε κεντρικούς δρόμους. Όπως επίσης χαρακτηριστική είναι και η αντίδραση ορισμένων κατοίκων της περιοχής, που ενσωματώνουν το κυρίαρχο αφήγημα, υιοθετώντας μια βαθιά ακροδεξιά και ρατσιστική ρητορική περί “σκουπιδότοπου”.

Δεν ξεχνάμε: το πρόβλημα της εξάρτησης είναι βαθιά κοινωνικό και πολιτικό. Οι άνθρωποι που εξαρτώνται δεν προέκυψαν τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα της φτώχειας, της κοινωνικής αποσάθρωσης, της απουσίας υποστηρικτικών δομών, της ψυχικής εξαθλίωσης. Και η απάντηση δεν μπορεί να είναι ο εκτοπισμός. Δεν μπορεί να είναι το “καθάρισμα” του κέντρου. Δεν μπορεί να είναι η αποθήκευση των ανθρώπων-προβλημάτων στις παρυφές της πόλης, για να μη φαίνονται.

Η στρατηγική της μείωσης της βλάβης δεν μπορεί να είναι πρόφαση για τον έλεγχο, την καταστολή και την αναπαραγωγή της εξάρτησης. Ούτε μπορεί να εφαρμοστεί αποσπασματικά, χωρίς δομές, χωρίς φροντίδα, χωρίς δικαιώματα. Ναι, χρειάζεται μια ολιστική πολιτική: πρόληψη, θεραπεία, ψυχοκοινωνική υποστήριξη, πρόσβαση σε δικαιώματα — στέγη, εργασία, περίθαλψη. Όχι στρατόπεδα.

Απέναντι στη βαρβαρότητα που χτίζεται στον Βοτανικό, οφείλουμε να σταθούμε καθαρά και δυνατά. Όχι σε χώρους-γκέτο. Όχι στη διαχείριση των ανθρώπων ως σκουπίδια. Όχι στην πόλη-βιτρίνα που θυσιάζει ζωές για να φαίνεται “καθαρή”. Απέναντι στην υποκρισία χρειάζεται να θυμίζουμε πάντα την ανάγκη για στήριξη, την ανάγκη για φροντίδα, την ανάγκη για αλληλεγγύη.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Εκδήλωση-συζήτηση την Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2024, στις 19.30 για το νόμο Άδωνη-Βαρτζόπουλου που ολοκληρώνει τη διάλυση των υπηρεσιών της ψυχικής υγείας και της απεξάρτησης

 

 

Για να δούμε αναλυτικά ποια είναι η κατάσταση σήμερα σε όλες αυτές τις υπηρεσίες, που βρίσκονται ήδη "στο μηδέν προ του τέλους", και πώς ο νέος νόμος, που ήδη έχει αρχίσει να εφαρμόζεται, προωθεί την πλήρη ιδιωτικοποίηση, την ολοκληρωτική εγκατάλειψη των πιο φτωχών στρωμάτων και τον κοινωνικό έλεγχο. Για να φέρουμε ξανά στο προσκήνιο αυτό που πρέπει να διεκδικούμε, ένα ριζικά εναλλακτικό σύστημα υπηρεσιών που θα έχει στο κέντρο του την έμπρακτη απάντηση τις ανάγκες των ατόμων με ψυχιατρική εμπειρία και τον πλήρη σεβασμό στα δικαιώματά τους. Και φυσικά για το πώς θα οργανώσουμε αντιστάσεις διαρκείας.

 

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν:

 

Μαρία Γιαννοπούλου, ψυχολόγος, ΨΝΑ και ΚΨΥ Αγ. Αναργύρων

Δώρα Κουτσανέλλου, ψυχολόγος, Δρομοκαΐτειο

Αγγελική Αρκολάκη, Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές

Υρώ Λιτσάκη, ψυχολόγος, ΣΟΨΥ Β. Προαστίων

Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου, ψυχίατρος

Η εκδήλωση θα γίνει στο χώρο της Πρωτοβουλίας 'Ψ', στην οδό Αιθαλίδου 11, κοντά στη στάση του μετρό Αγ. Ιωάννης

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Η «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία»,

το «Δίκτυο Ακούγοντας Φωνές»,

ο «Συντονισμός για την Δημόσια Ψυχική Υγεία και Απεξάρτηση»

και οι «Συλλογικές Δράσεις Κοινωνικής Αλληλεγγύης για το 18Ανω»

οργανώνουν μια ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ,

την Τετάρτη, 24 Απριλίου, στις 12μ,

στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας, Ακαδημίας 60,

ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ

με την ενεργό συμμετοχή σωματείων εργαζομένων σε ψυχιατρεία, νοσοκομεία, συλλόγων ληπτών ψυχιατρικών υπηρεσιών, οικογενειών κ.α. 

 

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο, γραφειοκρατικό τερατούργημα, υπό τον συνηθισμένο, πλέον, ευφημιστικό όρο «ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης», που εδώ και μερικούς μήνες το «διαρρέουν», κάθε φορά σε πιο φραστικά επεξεργασμένη μορφή, προχωράει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στην οριστική απεξάρθρωση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και απεξάρτησης και την πλήρη ιδιωτικοποίησή τους.

Με αυτό το νομοσχέδιο προβλέπεται:

-η άμεση κατάργηση των οργανισμών των δυο (ΨΝΑ, ΨΝΘ) εκ των εναπομεινάντων ψυχιατρείων (το Δρομοκαΐτειο προς το παρόν τους δυσκολεύει ως κληροδότημα που είναι),

-το τσουβάλιασμα όλων των δημόσιων υπηρεσιών ψυχικής υγείας σ’ ένα Εθνικό Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (ΕΔΥΨΥ), διαρθρωμένο ανά Υγειονομικές Περιφέρειες (ΠεΔΥΨΥ), που θα «διασυνδέονται άμεσα επιστημονικά, λειτουργικά και εκπαιδευτικά…» με όλους τους «διασυνδεόμενους, συνεργαζόμενους και εποπτευόμενους φορείς», δηλαδή, με φορείς υπηρεσιών ψυχικής υγείας ιδιωτικού δικαίου κερδοσκοπικού -ιδιωτικές κλινικές - και «μη» κερδοσκοπικού χαρακτήρα – ΜΚΟ- αλλά και ιδιώτες επαγγελματίες ψυχικής υγείας (ψυχιάτρους, παιδοψυχιάτρους κλπ). Πράγμα που πρακτικά σημαίνει σπρώξιμο των αιτούντων την όποια φροντίδα από τον διαλυόμενο δημόσιο τομέα στον ιδιωτικό τομέα. Για όποιον έχει να πληρώσει, σε ιδιωτική κλινική … όποιος δεν έχει, στο δρόμο.

Δεν προβλέπεται τίποτα για δημιουργία κοινοτικών υπηρεσιών.

Αναφέρει σε πολλά σημεία την συγχώνευση και κατάργηση υπαρχόντων υπηρεσιών και, ως δημιουργία «νέων», το μόνο που προβλέπεται είναι η σύσταση περίκλειστων τμημάτων σε μια πρωτοφανούς χαρακτήρα κατασταλτική λογική : τμήματα «μέσης» και «υψηλής ασφαλείας», ειδικά τμήματα για τα λεγόμενα «δυσίατα» περιστατικά κλπ.

Αναφορικά με τον τομέα των Εξαρτήσεων, μέσω του απροσχημάτιστα Ιδιωτικού Δικαίου χαρακτήρα του οργανισμού - «Εθνικός Οργανισμός Πρόληψης και Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων» (ΕΟΠΑΕ) - που θέλουν να ιδρύσουν, μέσα στον οποίο θα τσουβαλιάσουν όλα τα υπάρχοντα προγράμματα απεξάρτησης, τα πράγματα είναι ακόμα πιο σαφή ως προς την στόχευση: η έμφαση στα προγράμματα υποκατάστασης και «μείωσης της βλάβης» - ο όρος «στεγνό πρόγραμμα» δεν αναφέρεται ούτε μια φορά. Σκοπός του νομοσχεδίου είναι, την επομένη της ψήφισής του, να μην υπάρχει ούτε 18Ανω, ούτε κανένα στεγνό πρόγραμμα, όπως αυτά στο ΨΝΘ και στην Κέρκυρα.

Και όσο για το προσωπικό των υπηρεσιών ψυχικής υγείας και της απεξάρτησης (που είναι ήδη, εδώ και πολύ καιρό, δραματικά υποστελεχωμένες), αυτό που προοιωνίζει το νομοσχέδιο είναι η περαιτέρω υποστελέχωση και οι μετακινήσεις προσωπικού, κυρίως νοσηλευτικού (αλλά και διοικητικού και τεχνικού), όπου θα κρίνει ο έχων την απόλυτη εξουσία διευθυντής του όποιου ΠΕΔΥΨΥ.

Το νομοσχέδιο αυτό οδηγεί στα άκρα την υπάρχουσα, ήδη αβίωτη, κατάσταση στο χώρο της ψυχικής υγείας, αποτελεί μια κυριολεκτικά «δολοφονία της ψυχικής υγείας», κινούμενο σε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση από αυτό που απαιτείται για ένα πλαίσιο και μια λειτουργία πραγματικά θεραπευτικών πρακτικών, δηλαδή, για το ξεπέρασμα των πρακτικών και της κουλτούρας της καταστολής και του εγκλεισμού, μέσα από την δημιουργία ενός ολοκληρωμένου και κοινοτικά βασισμένου συστήματος υπηρεσιών ψυχικής υγείας, για την ολόπλευρη στήριξη των ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας μέσα στον κοινωνικό ιστό, ενάντια σε κάθε λογική ιδιωτικοποίησης, με εξασφαλισμένη την διατήρηση των θέσεων εργασίας και περαιτέρω μαζικές προσλήψεις προσωπικού.

ΤΙ, ΣΤ΄ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΠΑΝΕ ΝΑ «ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΟΥΝ» ΡΑΠΤΗ ΚΑΙ ΠΑΤΟΥΛΗΣ ΣΤΟ ΨΝΑ-ΔΑΦΝΙ;

 

Μια «θερμότατη υποδοχή» από τους εργαζόμενους του ΨΝΑ αναμένει την ερχόμενη Δευτέρα, 11/7, την υφυπουργό, αρμόδια για την ψυχική υγεία Ζ. Ράπτη, και τον Περιφερειάρχη, και πρόεδρο του ΙΣΑ, Γ. Πατούλη, που θα επιχειρήσουν να παραστούν για να εγκαινιάσουν την από πολλού αναμενόμενη «μονάδα σωματικής απεξάρτησης» (detox).

Μια μονάδα που γίνεται όχι μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, αλλά κι΄ αυτή μέσω (και με τις προδιαγραφές) του ΕΣΠΑ, δηλαδή, διάρκειας ορισμένου χρόνου, χωρίς μόνιμο προσωπικό, με απρόβλεπτο το αν και το πώς της ύπαρξής της μετά την βραχύχρονη περίοδο της κοινοτικής χρηματοδότησης.

Όπως ακριβώς συμβαίνει με όλα, πλέον, τα προγράμματα μέσω ΕΣΠΑ, πχ, αυτά που αφορούν τις ΤΟΜΥ, που ήδη φυλλοροούν, και πολλά άλλα, τα οποία γίνονται είτε σε μια «πυροσβεστική» λογική απέναντι στην ατέλειωτη πυρκαγιά με την οποία οι πολιτικές τους έχουν κατακάψει την δημόσια υγεία, την παιδεία, τα πάντα, είτε για την αξιοποίησή τους από ιδιωτικά συμφέροντα, για την ευόδωση της ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών σε όλους τους τομείς.

Ράπτη και Πατούλης, που έρχονται να εγκαινιάσουν μια μονάδα σ΄ ένα δημόσιο ίδρυμα, είναι οι κατ΄ εξοχήν εντολοδόχοι και προαγωγοί της ιδιωτικοποίησης της υγείας και της ψυχικής υγείας.

Από την πρώτη μέρα που ανέλαβε η Ζ. Ράπτη την Ψυχική Υγεία (στο πλευρό του παντοιοτρόπως γνωστού Πλεύρη) δεν έκανε τίποτα άλλο από το να εξυπηρετεί ιδιωτικά συμφέροντα: με την σκανδαλώδη θεσμοθέτηση της απευθείας εκτέλεσης των ακούσιων νοσηλειών σε ιδιωτικές κλινικές, με την ποικιλότροπη πριμοδότηση των ΜΚΟ, στις οποίες δίνει όλα τα ΕΣΠΑ και στις οποίες αναθέτει, μέσω της δημιουργίας «κινητών μονάδων», και την εκτέλεση των ακούσιων νοσηλειών!!! Με μια άκρως γελοιογραφική υλοποίηση συστάσεων από την ευρωπαϊκή «επιτροπή κατά των βασανιστηρίων κλπ» (να μην τις εκτελεί η αστυνομία, αλλά υγειονομικές υπηρεσίες, πάγιο αίτημα όλων μας από παλιά), εισάγει μια ρύθμιση και ένα τρόπο εκτέλεσης που μετατρέπει τον ψυχίατρο και τον νοσηλευτή, που θα πηγαίνουν για την εκτέλεση της ακούσιας νοσηλείας, σε «μπάτσους χωρίς στολή». Καταλαβαίνει κανείς τι θα γίνεται με μια κινητή μονάδα που ανήκει σε ΜΚΟ, με τις γνωστές, πολυπλόκαμες διασυνδέσεις κερδοσκοπικού και «μη» κερδοσκοπικού τομέα – πόσο εύκολα και με ποια συνεννόηση θα μπορεί κάποιος/α ακουσίως να βρεθεί μέσα σε μια ιδιωτική ψυχιατρική κλινική.

Την ίδια στιγμή, στις εφημερίες των ψυχιατρείων τα περιπολικά συνωστίζονται, το ένα δίπλα στο άλλο, μεταφέροντας άτομα με εισαγγελική παραγγελία, σε νοσοκομεία υποστελεχωμένα σε πρωτοφανή βαθμό, με τα ράντζα να οδεύουν ολοταχώς να ξεπεράσουν σε αριθμό τις κανονικές κλίνες, με τις εξωνοσοκομειακές στεγαστικές δομές τόσο υποστελεχωμένες που η έλλειψη του προσωπικού χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα σαν πρόσχημα για το κλείσιμο/κατάργηση κάποιων από αυτές –πράγμα που δεν έγινε μόνο μετά από αντίδραση/κινητοποίηση των εργαζομένων. Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν έπαψε να επικρέμαται ως επιδιωκόμενη πολιτική.

Το βίαιο κλείσιμο των εναπομεινάντων ψυχιατρείων, κάτι που αποφεύχθηκε πριν μερικά χρόνια από αντίστοιχους με την Ράπτη κυβερνώντες, είναι αυτό που, ως ασκούμενη πολιτική, βρίσκεται πίσω από το σπρώξιμο του ΨΝΑ, όπως και του Δρομοκαιτείου και όλων των υπηρεσιών, σε μια κατάσταση κυριολεκτικής αδυναμίας λειτουργίας. Οι ελαστικές και ολιγόμηνες σχέσεις εργασίας έχουν γίνει η νέα κανονικότητα και η «πλήρης και αποκλειστική απασχόληση» προϊστορικό εύρημα.

Μέσα σ΄ αυτές τις συνθήκες που δημιουργούν αυτές οι ασκούμενες πολιτικές είναι και οι δυο πλευρές που υποφέρουν, και οι νοσηλευόμενοι, με την αύξηση των κατασταλτικών πρακτικών, τις κλειδωμένες πόρτες, τις μηχανικές καθηλώσεις, την στέρηση δικαιωμάτων, επικοινωνίας κλπ), και το προσωπικό, ιδιαίτερα το νοσηλευτικό, που, συχνά, όχι μόνο κάνει μονοβάρδια, αλλά ούτε τα ρεπό του δεν μπορεί να πάρει.

Είναι ένα έγκλημα διαρκείας που επιτελείται στην ψυχική υγεία και η Ράπτη με τον Πατούλη έρχονται, στον τόπο του εγκλήματος, να κόψουν κορδέλες εγκαινίων!

Και μάλιστα για τμήμα μιας πασίγνωστης μονάδας απεξάρτησης, του 18 Ανω, το οποίο, και αυτό όπως και το ΚΕΘΕΑ, το έχουν ωθήσει στην συρρίκνωση, στην υποστελέχωση, στη μείωση των δομών του, πολύ μακράν αυτού που ήταν κάποτε. Αλλωστε, και μια μονάδα σωματικής αποτοξίνωσης (detox), όπως έχει δείξει και η θετική εμπειρία του ΚΕΘΕΑ της «παλιάς εποχής», έχει τεράστια σημασία πώς θα λειτουργήσει, πώς θα χρησιμοποιηθεί. Θα είναι τόσο λιγότερο αναγκαία όσο περισσότερο είναι εκτεταμένη και σφαιρική η δουλειά στους συμβουλευτικούς σταθμούς, η επικοινωνία και η σχέση, έτσι ώστε να μπαίνει κάποιος/α απευθείας από αυτούς σε μια θεραπευτική κοινότητα. Ο κίνδυνος είναι να λειτουργήσει ως υποκατάστατο της υποστελέχωσης και της εξάχνωσης της ουσιαστικής θεραπευτικής δουλειάς.

Είναι αυτή η πολιτική της διάλυσης των υπηρεσιών, που επιτελούν οι αυτοπροσκεκλημένοι των εγκαινίων αυτών, που έχει γεμίσει τους δρόμους με χιλιάδες άστεγους με σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, με χιλιάδες τοξικοεξαρτημένους που καμιά υπηρεσία δεν υπάρχει που να ενδιαφέρεται γι΄ αυτούς. Με μόνη «υπηρεσία» που τους παρέχεται να είναι οι απάνθρωπες «σκούπες» της αστυνομίας.

Γίνονται ποτέ πραγματικά δεκτοί οι επιτελούντες αυτά τα «εγκλήματα σε καιρό ειρήνης» (όπως τα ονόμασε κάποτε ο Φράνκο Μπαζάλια) στον τόπο του εγκλήματος;

9/7/2022

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Η απεξάρτηση στο στόχαστρο: Σχετικά με την τρομοκρατική παρέμβαση της ομάδα «ΔΙΑΣ» στο 18 ΆΝΩ

Καταγγελία για το πρωτοφανές "ενδιαφέρον" της ομάδας "ΔΙΑΣ", που την Παρασκευή 22/09/2017, και ώρα 15:00 έως 17:30 απέκλεισε την είσοδο της Κοινωνικής Επανένταξης του προγράμματος "18 Άνω", με  5-6 αστυνομικούς, έκανε η Θεραπευτική του Ομάδα κι ακολούθησε το κάτωθι δελτίο τύπου του "Σωματείου Υποστήριξης του Επιστημονικού και Κοινωνικού Έργου του 18 Άνω", που υπογράφεται απ' την Πρόεδρό του, κυρία Κατερίνα Μάτσα, τ. Διευθύντρια της Μονάδας: 

             

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ

ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ 18 ΑΝΩ

                                                                      

                                                                      Αθήνα 23.09.2017  

 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

 

Η ΟΜΑΔΑ «ΔΙΑΣ» ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΤΟ 18 ΑΝΩ

Η ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ

 

    Την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2017 από τις 3.00 μέχρι τις 5.30 το απόγευμα 5-6 άνδρες της ομάδας «ΔΙΑΣ» βρίσκονταν στην πόρτα της Κοινωνικής Επανένταξης του 18άνω, Χανίων 4, Κυψέλη, για να κάνουν έλεγχο σε θεραπευτές και θεραπευόμενους που έμπαιναν στη θεραπευτική δομή. Στη διαμαρτυρία θεραπεύτριας της δομής που ζήτησε εξηγήσεις, αυτοί απάντησαν με σκαιό τρόπο, διαμορφώνοντας ένα απαράδεκτο κλίμα τρομοκρατίας των θεραπευόμενων. To είδος των ερωτήσεων που έθεταν και ο τρόπος τους κατέλυαν κάθε έννοια απόρρητου, καταστρέφοντας την ίδια τη θεραπευτική διαδικασία, στο πιο λεπτό της σημείο, την επανένταξη.

   Καταγγέλλουμε αυτήν την ενέργεια της αστυνομίας, την επιχείρηση τρομοκράτησης των εξαρτημένων ατόμων, που δίνουν τη μάχη της απεξάρτησής τους.

    Η ομάδα «ΔΙΑΣ», που έχει στο ενεργητικό της άγριες επιθέσεις σε διαδηλώσεις και αγωνιστές, έκανε τώρα στόχο της τη μεγαλύτερη μονάδα απεξάρτησης του ΕΣΥ, χτυπώντας στην πράξη το ίδιο το δικαίωμα στην απεξάρτηση.

   Το Υπουργείο Υγείας έχει τεράστια ευθύνη να διασφαλίσει το σεβασμό στην ανεξάρτητη λειτουργία του θεραπευτικού προγράμματος, μακριά από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους.

    Τι κάνει όμως για να εξασφαλίσει αυτή τη λειτουργία ;

    Τι κάνει για να μην οδηγούνται στη φυλακή μέλη της κοινωνικής επανένταξης που έχουν δικαστικές εκκρεμότητες;

    Τι κάνει για να στηρίξει σε όλα τα επίπεδα τα προγράμματα απεξάρτησης και ιδιαίτερα το 18 άνω;

   Το Σωματείο Υποστήριξης του Έργου του 18 άνω καταγγέλλει την ομάδα «ΔΙΑΣ» και τις τρομοκρατικές της ενέργειες. Καταγγέλλει την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και απαιτεί εξηγήσεις που πρέπει να δοθούν σ’ όλο το λαό, που βλέπει τα παιδιά του να πεθαίνουν από τα ναρκωτικά και την ίδια στιγμή το ίδιο το κράτος με τους μηχανισμούς του να ναρκοθετεί τα θεραπευτικά προγράμματα και τη λειτουργία τους.

    Καλούμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να πάρει θέση.

   Η ιστορία του 18άνω είναι μια ιστορία αγώνων για τη δημιουργία κοινωνικού κινήματος για την αντιμετώπιση της εξάρτησης σαν κοινωνικό φαινόμενο κρίσης. Αυτό το κοινωνικό κίνημα καλείται για άλλη μια φορά να ορθώσει το ανάστημά του. 

 

 

 

Για το Δ.Σ. του Σωματείου

Η Πρόεδρος

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΑΤΣΑ

τ. ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΜΟΝΑΔΑΣ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ 18ΑΝΩ

 

 

 

 

 

Με την σοβαρότατη αυτή καταγγελία, ασχολήθηκε χτες και "Η Εφημερίδα των Συντακτών" κι η δημοσιογράφος Ντάνι Βέργου, υπογράφει το ακόλουθο άρθρο: 

Η ομάδα «Δίας» μάς τρομοκρατεί

 

Για ξεκάθαρη άσκηση τρομοκρατίας των εξαρτημένων ατόμων καταγγέλλει την ομάδα «Δίας» και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη η θεραπευτική ομάδα του τμήματος Κοινωνικής Επανένταξης του «18 Ανω».

Σύμφωνα με την καταγγελία θεραπευτών του, 5-6 άνδρες της ομάδας «Δίας», επί δυόμισι ώρες την περασμένη Παρασκευή το απόγευμα βρίσκονταν στην πόρτα της Κοινωνικής Επανένταξης του «18 Ανω», στην Κυψέλη για να κάνουν έλεγχο σε θεραπευτές και θεραπευόμενους που έμπαιναν στη θεραπευτική δομή. Στη διαμαρτυρία θεραπεύτριας της δομής που ζήτησε εξηγήσεις, οι άνδρες της «Δίας» απάντησαν με σκαιό τρόπο, διαμορφώνοντας ένα απαράδεκτο κλίμα τρομοκρατίας των θεραπευόμενων.

«To είδος των ερωτήσεων που έθεταν και ο τρόπος τους κατέλυαν κάθε έννοια απόρρητου, καταστρέφοντας την ίδια τη θεραπευτική διαδικασία, στο πιο λεπτό της σημείο, την επανένταξη», επισημαίνει η Κατερίνα Μάτσα, πρόεδρος του Σωματείου Υποστήριξης του Επιστημονικού και Κοινωνικού Εργου του «18 Ανω» και τέως διευθύντρια της Μονάδας Απεξάρτησης «18 Ανω».

«Καταγγέλλουμε -τονίζει- αυτήν την ενέργεια της αστυνομίας, την επιχείρηση τρομοκράτησης των εξαρτημένων ατόμων, που δίνουν τη μάχη της απεξάρτησής τους, και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και απαιτούμε εξηγήσεις που πρέπει να δοθούν σ’ όλο τον λαό που βλέπει τα παιδιά του να πεθαίνουν από τα ναρκωτικά και την ίδια στιγμή το ίδιο το κράτος με τους μηχανισμούς του να ναρκοθετεί τα θεραπευτικά προγράμματα και τη λειτουργία τους».

Σημειώνεται ότι οι θεραπευόμενοι του πλαισίου προσέρχονται καθημερινά για να συμμετάσχουν σε ψυχοθεραπευτικές και ψυχοεκπαιδευτικές δραστηριότητες. Οπως περιγράφουν οι θεραπευτές, «την Παρασκευή 22/09/2017, και ώρα 15.00 έως 17.30 η είσοδος της Κοινωνικής Επανένταξης ήταν αποκλεισμένη από τουλάχιστον πέντε μοτοσικλέτες της ομάδας “Δίας” και τουλάχιστον έξι αστυνομικούς. Κατά την είσοδο και έξοδο των θεραπευομένων ασκούνταν έλεγχος σωματικός και λεκτικός με ειρωνικό ύφος και απειλητική διάθεση. Ο έλεγχος συνοδευόταν και με προσωπικές ερωτήσεις πέραν των αρμοδιοτήτων τους».

Η ομάδα «Δίας», λέει η Κατερίνα Μάτσα, «που έχει στο ενεργητικό της άγριες επιθέσεις σε διαδηλώσεις και αγωνιστές, έκανε τώρα στόχο της τη μεγαλύτερη μονάδα απεξάρτησης του Εθνικού Συστήματος Υγείας, χτυπώντας στην πράξη το ίδιο το δικαίωμα στην απεξάρτηση».

Η θεραπευτική ομάδα κοινωνικής επανένταξης «18 Ανω» απευθύνεται και στο υπουργείο Υγείας, το οποίο «έχει τεράστια ευθύνη να διασφαλίσει τον σεβασμό στην ανεξάρτητη λειτουργία του θεραπευτικού προγράμματος, μακριά από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους», και ζητά από την Αριστοτέλους να πάρει θέση.

Η πρωτοφανής αυτή ενέργεια των αστυνομικών οργάνων έρχεται σε αντίθεση με το θεραπευτικό έργο και παραβιάζει κατάφωρα το δικαίωμα στην απεξάρτηση και τον αγώνα των θεραπευομένων, σημειώνουν οι θεραπευτές του «18 Ανω». Οι ίδιοι ζητούν από την ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης και τους δημόσιους λειτουργούς της Αστυνομίας να καταδικάσουν τέτοιου είδους πρακτικές κατάχρησης εξουσίας».

Το υπουργείο Υγείας

 

«Εάν όντως συνέβησαν τα πράγματα έτσι, τότε έχουμε πρόβλημα», τόνισε μιλώντας στην «Εφ.Συν.» ο Σταμάτης Βαρδαρός, αναπληρωτής γενικός γραμματέας του υπουργείου Υγείας, και αποσαφήνισε ότι θα διερευνήσει το περιστατικό άμεσα.

«Βασικός όρος των προγραμμάτων απεξάρτησης είναι η εμπιστευτικότητα και η προστασία των στοιχείων και κατ' επέκταση της προσωπικότητας των ατόμων που μπαίνουν σε διαδικασία απεξάρτησης. Αρα μία τέτοια πρακτική είναι και πρωτοφανής -προσωπικά δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μου αντίστοιχο περιστατικό, δηλαδή έξω από δομή απεξάρτησης να έχει μπλόκο- και περιττή. Τόσο οι άνθρωποι που συμμετέχουν στα προγράμματα, όσο και το προσωπικό των δομών ξέρουν πολύ καλά ότι αυτή η ίδια η διαδικασία είναι εκείνη που τους προστατεύει και κατ' επέκταση προστατεύει και το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Αρα συμφωνώντας απόλυτα με την ανακοίνωση της δομής, δεν χρειάζονται προστασία τα προγράμματα αυτά αλλά στήριξη».

! Προς την έκδοση διαταγής για την πραγματοποίηση ερευνών ώστε να εντοπιστούν οι τυχόν υπαίτιοι βρίσκονταν από χθες οι αστυνομικές αρχές, από τη στιγμή που τέθηκε υπόψη τους η καταγγελία των υπευθύνων του θεραπευτικού κέντρου «18 Ανω» και, όπως ανέφεραν στην «Εφ.Συν.» ανώτεροι αξιωματικοί, εφόσον διαπιστωθεί η αλήθεια των καταγγελλομένων, τότε θα επιβληθούν κυρώσεις

 

 

 

-Είμαι το κράτος και... δεν είμαι εντάξει*

 

Συντάκτης: 

Αφροδίτη Τζιαντζή

 

 

*Αναδημοσίευση απ' την "Εφημερίδα των Συντακτών"

 

 

Ο Γιώργος Μ. είναι δέκα χρόνια «καθαρός», έχοντας ολοκληρώσει με επιτυχία το πρόγραμμα απεξάρτησης του 18 ΑΝΩ. Επειτα από τριάμισι χρόνια ανεργίας ο Γιώργος καταφέρνει να βρει δουλειά ως «ωφελούμενος» σε πεντάμηνο πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας στον Δήμο Ζωγράφου.

Αρχές Ιουνίου αναλαμβάνει εργασία ως υπάλληλος γενικών καθηκόντων, απόφοιτος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Μετά περίπου ένα μήνα δουλειάς, υπάλληλος του δήμου αναλαμβάνει με ένα ξερό τηλεφώνημα να τον στείλει σπίτι του: «Φύγε τώρα από τη δουλειά. Κάναμε έλεγχο και βρήκαμε ότι έχεις ποινικό μητρώο» ακούει από την άλλη πλευρά της γραμμής.

«Αν ήμουν του Δημοτικού τώρα θα δούλευα, αυτός είναι ο παραλογισμός», μας λέει ο Γιώργος, σοκαρισμένος από τον ωμό τρόπο που του ανακοινώθηκε η απόλυσή του.

Ο λόγος της «ακύρωσης της τοποθέτησής του», όπως αποκαλεί ο δήμος την απομάκρυνση του Γιώργου, είναι ότι για τους απόφοιτους Λυκείου απαιτείται λευκό ποινικό μητρώο, κάτι που δεν ισχύει για τους απόφοιτους υποχρεωτικής εκπαίδευσης.

Η «κηλίδα» που ανακάλυψε ο δήμος στο ποινικό μητρώο του Γιώργου είναι μια καταδικαστική απόφαση, με αναστολή, για κλοπές που είχε διαπράξει πολύ πριν από την ένταξή του στο πρόγραμμα, ενώ έκανε χρήση ουσιών.

«Για ακόμη μία φορά οι μηχανισμοί του κράτους δείχνουν το πιο σκληρό τους πρόσωπο στους ανθρώπους που είναι σε απόλυτη ανέχεια, θεσπίζουν και επισείουν κανονισμούς και διατάξεις όχι για να ανακουφίσουν όσους έχουν ανάγκη, αλλά για να τους βουλιάξουν ακόμη περισσότερο στην απελπισία της ανεργίας, να τους κρατούν εσαεί στο κοινωνικό περιθώριο, να τους στιγματίσουν, να τους στερήσουν την αξιοπρέπεια, την ίδια στιγμή που εφευρίσκουν κάθε είδους νομικό τέχνασμα και βρίσκουν "παράθυρα" με μεγάλη ευκολία για τους ισχυρούς αυτού του συστήματος» γράφει σε κείμενο καταγγελίας η Δώρα Κουτσανέλλου, ψυχολόγος στο ΨΝΑ Δρομοκαΐτειο.

Στην επιστολή της ζητά την επιστροφή του Γιώργου στην εργασία, αλλά και την κατάργηση της ρατσιστικής, όπως την αποκαλεί, διάκρισης, που αποκλείει από την εργασία ακριβώς αυτούς που την έχουν περισσότερο ανάγκη.

Ο Δήμος Ζωγράφου

 

Αμεση ήταν η κινητοποίηση του Σωματείου Υποστήριξης του Επιστημονικού και Κοινωνικού Εργου του 18 ΑΝΩ. Η ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα, πρόεδρος του σωματείου και τέως διευθύντρια της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ, με επιστολή προς τη δήμαρχο Ζωγράφου, κοινοποιημένη στον ΟΑΕΔ, ζητά επίσης την επιστροφή του Γιώργου Μ. στην εργασία του.

«Η ακύρωση της ένταξής του σε πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας του ΟΑΕΔ ακυρώνει τον χαρακτήρα αυτών των προγραμμάτων που απευθύνονται ακριβώς σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες στις οποίες συμπεριλαμβάνονται βεβαίως και τα εξαρτημένα άτομα. 

»Ακυρώνει επίσης και το τόσο σημαντικό έργο της απεξάρτησης, που επιτελούν τα θεραπευτικά προγράμματα, στα οποία συμπεριλαμβάνεται το 18 ΑΝΩ, το μεγαλύτερο δημόσιο πρόγραμμα απεξάρτησης» επισημαίνει μεταξύ άλλων, ζητώντας να επανεξετάσει ο δήμος τη στάση του με «ευρύτερο πνεύμα». 

«Σε άλλη περίπτωση αναλαμβάνετε εσείς την ευθύνη για τις μοιραίες συνέπειες που μπορεί να έχει μια ενδεχόμενη υποτροπή αυτού του ανθρώπου που έχει κερδίσει με υπεράνθρωπες προσπάθειες τη δύσκολη μάχη της απεξάρτησης» προειδοποιεί.

Τυπική ήταν η απάντηση του δήμου, ενημερώνοντας ότι απλώς τηρήθηκε ο νόμος:

«Δυστυχώς δεν έχουμε την ευχέρεια να κρίνουμε υποκειμενικά την κάθε περίπτωση (...) Ηδη ενημερώθηκε ο κ. Μ. ότι μπορεί να προσφύγει στο Συμβούλιο Χαρίτων προκειμένου να διαγραφούν οι ποινές από το ποινικό του μητρώο, αλλά η διαδικασία είναι χρονοβόρα» καταλήγει.

»Αν ο δήμος πετάει το μπαλάκι στον ΟΑΕΔ, ο ΟΑΕΔ πετάει το μπαλάκι στο ΑΣΕΠ. «Εμείς απλώς υλοποιούμε το πρόγραμμα. Η δημόσια πρόσκληση γίνεται με την έγκριση του ΑΣΕΠ. Αυτό έχει τον πρώτο και τελευταίο ρόλο» λέει στην «Εφ.Συν.» ο Μένιος Κοντοβάς, διευθυντής του Τμήματος Κοινωφελών Προγραμμάτων του ΟΑΕΔ.

«Στα πρώτα κοινωφελή προγράμματα, ώς το 2013, το ποινικό μητρώο ήταν υποχρεωτικό για όλους. Επειτα από προσφυγές στον Συνήγορο του Πολίτη καταργήθηκε μόνο για τη βαθμίδα της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης. Για τις βαθμίδες ΔΕ, ΠΕ, ΤΕ (Δευτεροβάθμιας, Πανεπιστημιακής, Τεχνικής Εκπαίδευσης) είναι απαραίτητο να μην υπάρχει καταδίκη». 

Πτυχιούχοι και... αγράμματοι

 

«Αυτό δεν ειναι υποκριτικό;» μας λέει ο Γιώργος. «Δηλαδή, αν δεν έχεις τελειώσει το Λύκειο σου επιτρέπεται να είσαι παραβατικός, ενώ αν έχεις πτυχίο δεν σου επιτρέπεται; Είναι πρακτικά αδύνατον όταν είσαι στη χρήση να μην έχεις προστριβές με τον νόμο, αφού η χρήση ουσιών σε σπρώχνει στην παραβατικότητα».

«Ενας άνθρωπος που έχει καταφέρει να τελειώσει ένα πρόγραμμα απεξάρτησης, έχει κάνει πολύ βασικές αλλαγές στον εαυτό του. Διεκδικεί να ζήσει στο κοινωνικό σύνολο, στη βάση της ισοτιμίας με τους άλλους. Αυτό προϋποθέτει ότι θα έχει μια δουλειά, θα έχει οικονομική ανεξαρτησία και δεν θα κινδυνεύει να πάει φυλακή», μας λέει η ψυχίατρος Κατερίνα Μάτσα.

«Διαφορετικά υπάρχει σοβαρός κίνδυνος παλινδρόμησης. Σε έρευνα του 18 ΑΝΩ στο τμήμα Κοινωνικής Επανένταξης είχαμε εντοπίσει τρεις βασικές αιτίες υποτροπής: τον κίνδυνο της φυλακής, την ανεργία και την επιστροφή στην πατρική οικογένεια».

Το φαινόμενο του αποκλεισμού από την εργασία ατόμων που έχουν ολοκληρώσει προγράμματα απεξάρτησης δεν είναι πρωτοφανές, όπως επιβεβαιώνουν τρεις πρώην θεραπευόμενοι του 18 ΑΝΩ, η Βίκη, η Ευγενία και ο Μανώλης. «Το ζήτημα της εργασιακής επανένταξης είναι ένα από τα βασικά ζητήματα που αντιμετωπίζουμε» μας λέει η Αριάδνη, θεραπεύτρια του 18 ΑΝΩ στη Μονάδα Κοινωνικής Επανένταξης Ανδρών.

«Δεν είναι η πρώτη φορά που πρώην εξαρτημένος αντιμετωπίζει διακρίσεις στην εργασία. Είναι όμως ίσως η πρώτη φορά που γίνεται τόσο προκλητικά, μάλιστα σε περίοδο κρίσης, από μια κυβέρνηση που υποτίθεται ότι έχει ενδιαφέρον για τους ευάλωτους και από μια δήμαρχο που κινείται σε αυτή την κατεύθυνση» μας λέει η Κατερίνα Μάτσα. «Πόσο μάλιστα όταν μιλάμε για θέσεις προσωρινής και επισφαλούς απασχόλησης, χωρίς καν πλήρη δικαιώματα».

Η χαμένη αξιοπρέπεια

 

Οσο για το περιβόητο «λευκό χαρτί», που μπορεί να απονείμει το Συμβούλιο Χαρίτων έπειτα από αίτηση, μπορεί να πάρει δύο και τρία χρόνια, σε μια δαιδαλώδη γραφειοκρατική διαδικασία, μας εξηγούν απόφοιτοι του 18 ΑΝΩ.

Συγκινησιακά φορτισμένη είναι η μαρτυρία της Βίκης, μιας νέας γυναίκας με ξεχωριστό σθένος, που, έχοντας ολοκληρώσει εδώ και πέντε χρόνια το πρόγραμμα απεξάρτησης του 18 ΑΝΩ, συμμετέχει ενεργά στις κοινωνικές δράσεις του σωματείου:

«Είναι αμέτρητες οι φορές που έχουν συμβεί παρόμοια περιστατικά. Δεν τα μαθαίνει εύκολα η κοινή γνώμη, γιατί τα θέματα απεξάρτησης και παραβατικότητας είναι ακόμα ταμπού. Δεν μπορεί όμως από τη μία το κράτος να σου λέει ότι πρέπει να απεξαρτηθούν οι άνθρωποι από τα ναρκωτικά, να υπάρχουν δημόσια προγράμματα απεξάρτησης, και από την άλλη να σε αποκλείει από την αγορά εργασίας. Τότε για ποια κοινωνική επανένταξη μιλάμε; Πώς θα πάρεις πίσω την αξιοπρέπειά σου, για την οποία πάλεψες;» μας λέει η Βίκη, που έχει βιώσει και η ίδια ρατσιστικές διακρίσεις και στην αγορά εργασίας.

«Οταν σου κλείνουν την πόρτα για ένα αδίκημα που είχες διαπράξει την περίοδο της χρήσης, εκμηδενίζεται αυτή η αξιοπρέπεια. Δεν υπάρχει παιδί, που να γνωρίζω εγώ, που να έχει περάσει από τις ουσίες και να μην έχει θέματα με τον νόμο. Ομως αυτό δεν αφορά μόνο τους απεξαρτημένους. Αφορά τον οποιοδήποτε, που κάποτε διέπραξε ένα αδίκημα, έχει σωφρονιστεί, πλήρωσε για ό,τι έκανε και θέλει να αλλάξει τη ζωή του. 

»Τον τιμωρείς για πάντα αποκλείοντάς τον από την αγορά εργασίας; Είναι άδικο από όποια πλευρά και να το δεις. Πόσο μάλλον για άτομα που έχουν ολοκληρώσει προγράμματα απεξάρτησης - που υπάρχει και ο μειωμένος καταλογισμός για αδικήματα που διαπράχθηκαν την περίοδο της χρήσης, καθώς από μια στιγμή και μετά δεν "πίνεις" για να νιώσεις ωραία, πίνεις για να συρθείς στα πόδια σου-, οπότε αναγκαστικά θα κάνεις κάποια παράβαση. 

»Πού είναι τα κίνητρα για να κάνει ένας νέος άνθρωπος απεξάρτηση; Δεν τα βλέπω. Ούτε από την παρούσα κυβέρνηση, που αυτοαποκαλείται αριστερή και κοινωνικά ευαίσθητη. Βλέπω, αντίθετα, ανθρώπους που αποκλείονται από την αγορά εργασίας, που τους τραβάνε πίσω στη φυλακή επειδή έδωσαν "το παρών", που τους στερούν ακόμα και το δικαίωμα στην επιβίωση. Κι αυτά τα λέω με θυμό, γιατί το έζησα και τα ζούμε καθημερινά από συνθεραπευόμενούς μου. Εχουμε θυμώσει πλέον».

Κίνδυνος υποτροπής

«Πώς γίνεται από τη μία να σου λένε, ακόμα και στο δικαστήριο, ότι πρέπει να βρεις δουλειά για να επανενταχθείς, και από την άλλη να σου βάζουν μια σφραγίδα, σαν να είσαι βουβάλι ή πρόβατο, για κάτι που έκανες επτά και 10 χρόνια πριν, ενώ ήσουν στη χρήση;» ρωτάει ο Μανώλης. «Οταν έχεις κάνει αγώνα για να σταθείς στα πόδια σου, να αποκτήσεις φωνή στην κοινωνία, είναι σαν να σου κόβουν τα πόδια, τα χέρια, την ομιλία. Να σε καθηλώνουν. Το πιο πιθανό είναι να ξαναγυρίσεις στα ίδια».

«Στον ΟΑΕΔ δεν σε ενημερώνουν τι ισχύει αν έχεις ποινικές εκκρεμότητες. Ισα ίσα, ως απεξαρτημένος μπαίνεις σε λίστα προτεραιότητας. Ξέρω πολλά παιδιά από προγράμματα απεξάρτησης που δούλεψαν ή δουλεύουν σε δήμους. Είναι και θέμα του κάθε δήμου», μας λέει η Ευγενία. «Διακρίσεις υπήρχαν και παλιότερα, αλλά πριν από10 χρόνια, πριν από την κρίση, το παλεύαμε αλλιώς. Τώρα δικαιώματα που ήταν κεκτημένα πρέπει να τα παλεύουμε με περισσότερο αγώνα και πείσμα. Για να μη μας πετάνε σαν σκουπίδι».

«Δεν θέλουμε ιδιαίτερη μεταχείριση. Δεν θέλουμε προνόμια, ούτε επιδόματα. Απλώς να μη μας βάζει το κράτος εμπόδια» καταλήγει φορτισμένη η Βίκη. «Να μη μας βάζουν τρικλοποδιά, γίνεται; Μόνο αυτό».

 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΕΜΜΥΣ ΚΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΟΥ 18 ΑΝΩ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ 

ΚΑΙ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ 18 ΑΝΩ

.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ   

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ 

 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Καταγγέλλουμε ως απαράδεκτες τις πρακτικές της διοίκησης του ΟΚΑΝΑ, που αποβλέπουν άμεσα  και έμμεσα, στην εξόντωση, ηθική, επιστημονική και άλλη, της ψυχιάτρου αγωνίστριας Έμμυς Κουτσοπούλου, μέλους και του συλλόγου εργαζομένων ΟΚΑΝΑ και του κοινωνικού ιατρείου Ν. Φιλαδέλφειας.

Η Ε. Κουτσοπούλου είναι γνωστή όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, μέσα από το κίνημα αλληλεγγύης στα κοινωνικά ιατρεία, για τους αγώνες της ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές στην υγεία και στα μνημόνια, για την υπεράσπιση του δικαιώματος όλων στη δημόσια και δωρεάν υγεία. Στηρίζει με κάθε τρόπο ,στη θεωρία και την πράξη τα κοινωνικά ιατρεία, αυτοδιαχειριζόμενες δομές κοινωνικής  αλληλεγγύης, εστίες αντίστασης στην Ελλάδα της κρίσης, των μνημονίων, της κατάρρευσης του ΕΣΥ.

Η Ε. Κουτσοπούλου διώκεται, γιατί ανήκει στους σταθερούς υποστηρικτές του δημόσιου χαρακτήρα της Υγείας, της απεξάρτησης, του συστήματος χορήγησης υποκατάστατων από τις υπηρεσίες του ΟΚΑΝΑ, ενάντια στα ιδιωτικά συμφέροντα που καιροφυλακτούν για να αναλάβουν , είτε μέσω ΜΚΟ είτε ως «ιδιώτες ψυχίατροι». ένα κομμάτι της πίττας του ΟΚΑΝΑ.

Η κυβερνητική πολιτική των εξαγγελλόμενων μεταρρυθμίσεων στην Υγεία είναι έτοιμη για εκχωρήσεις στον ιδιωτικό τομέα, αδιαφορώντας για την τραγική μοίρα των. εξαρτημένων ατόμων, αντικείμενο κερδοσκοπίας και, αναπόφευκτα, εξόντωσης.

Χιλιάδες εξαρτημένοι, άντρες και γυναίκες, σήμερα πεθαίνουν εξαθλιωμένοι και αβοήθητοι στους δρόμους. Ο ΟΚΑΝΑ, με τα μεγαλεπήβολα σχέδια, δεν έχει δημιουργήσει ούτε έναν ξενώνα για να στεγαστούν.

Την ίδια στιγμή εξαπολύει αυτή την επαίσχυντη δίωξη, χωρίς κανένα σεβασμό στο πρόσωπο, την ιστορία του, την κοινωνική προσφορά του, ακόμα και στις αναγκαίες δεοντολογικά διαδικασίες.

Είναι φανερό ότι αποβλέπει στην εξάλειψη κάθε εστίας αντίστασης στα σχέδια της. Δεν πρόκειται όμως μόνο για μια έκφραση ακραίου αυταρχισμού και τρομοκρατίας.

Στις συνθήκες ακραίας κρίσης που ζούμε η αύξηση της διάδοσης της χρήσης ψυχοδραστικών ουσιών και παράλληλα η μνημονιακή ασφυξία που επιβάλλεται στα προγράμματα απεξάρτησης καθώς και οι προετοιμαζόμενες ιδιωτικοποιήσεις, όποια μορφή και αν τους δοθεί, προσδίδουν στην πολιτική της ηγεσίας των δημόσιων φορέων, όπως είναι ο ΟΚΑΝΑ, ένα άκρως ρατσιστικό χαρακτήρα απέναντι στους εξαρτημένους και όσους τάσσονται στο πλευρό τους.

Απαιτούμε την άμεση παύση της δίωξης της Ε. Κουτσοπούλου και την αποκατάστασή της στη θέση της επιστημονικά υπεύθυνης που με την αξία της κατείχε μέχρι τώρα.

Προειδοποιούμε την ηγεσία του  ΟΚΑΝΑ και του Υπουργείου Υγείας ότι θα μας βρει όλους απέναντι στα σχέδια ιδιωτικοποίησης κάθε τύπου, διώξεων αγωνιστών και κάμψης του φρονήματος των εργαζομένων μέσα από την τρομοκράτησή τους.

Όλοι όσοι δίνουμε τη μάχη για τη δημόσια και δωρεάν υγεία και απεξάρτηση, όσοι αλληλέγγυοι προσφέρουν μέσα από το κίνημα των κοινωνικών ιατρείων και κάθε αυτοοργανωμένη δομή ενάντια στη μνημονιακή καταστροφή είμαστε αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε να περάσουν τέτοιες αντιδραστικές πολιτικές. Για να μην γίνουν, για άλλη μια φόρα οι εξαρτημένοι και όσοι έχουν ταχτεί στο πλευρό τους αντικείμενο ακόμα μεγαλύτερου κοινωνικού αποκλεισμού, με μοιραίες συνέπειες.

Συλλογικές δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης 18ανω

Σωματείο υποστήριξης 18ανω

Πανελλαδική Συσπείρωση για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση

Αθήνα 7/8/2017