Σωματείο των Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας: Συγχώνευση με τα Κέντρα Πρόληψης προτείνει η ηγεσία του ΟΚΑΝΑ

Δελτίο Τύπου

Συγχώνευση με τα Κέντρα Πρόληψης προτείνει η ηγεσία του ΟΚΑΝΑ

Απ’ το κακό στο χειρότερο βυθίζεται η διαβούλευση για τη συγκρότηση θεσμικού πλαισίου των Κέντρων Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας.

Όπως επισημάναμε με Δελτίο Τύπου της 21/12/2016, το Υπουργείο Υγείας κάλεσε σε συγκρότηση της σχετικής ομάδας εργασίας χωρίς να έχει επίσημη πρόταση και χωρίς να αποκτήσει κάποια, στο τρίμηνο των συνεδριάσεων.

Και τώρα, τον Ιανουάριο του 2017, απ’ ευθείας στο σχέδιο πορίσματος της ομάδας εργασίας κατατίθεται ετεροχρονισμένη απόφαση του Δ.Σ. του ΟΚΑΝΑ (με ημερομηνία 20/09/2016…), με την οποία προτείνεται η συγχώνευσή του με τα Κέντρα Πρόληψης, με την ηγεμονικής χροιάς επονομασία «ένταξη των Κέντρων Πρόληψης στον ΟΚΑΝΑ».

Ο ΟΚΑΝΑ ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τη χορήγηση υποκαταστάτων σε ήδη  εξαρτημένους από οπιοειδή. Τα 75 Κέντρα Πρόληψης εστιάζουν στην καθολική πρόληψη, δηλαδή στην ολιστική παρέμβαση επί των αιτίων που γεννούν κάθε μορφής εξάρτηση,  πριν την εκδήλωσή της, με έμφαση στην κοινοτική δουλειά. Μετά από πολλά χρόνια μιας πολλαπλά βεβαρημένης «συνεργασίας» μεταξύ του ΟΚΑΝΑ και των Κέντρων Πρόληψης, η ηγεσία του ΟΚΑΝΑ προτείνει επίσημα ως λύση στο πρόβλημα μια «Αυτοκρατορία των παραισθήσεων».

Λυπούμαστε γι’ αυτήν την από πλευράς ηγεσίας του ΟΚΑΝΑ τριπλή έλλειψη ψυχραιμίας, αυτοκριτικής και διάθεσης συμβολής στην ισότιμη ανάπτυξη των διαφορετικών φιλοσοφιών αντιμετώπισης των εξαρτήσεων για το καλό του ανθρώπου και της κοινωνίας, στις σημερινές δύσκολες, απαιτητικές συνθήκες.

Παροτρύνουμε την ηγεσία του ΟΚΑΝΑ να διαβάσουν τουλάχιστον το κεφάλαιο ΣΤ΄ του βιβλίου μας «Κοινότητα, Πρόληψη των Εξαρτήσεων, Κέντρα Πρόληψης», που καταθέσαμε στην ομάδα εργασίας ως επιστημονική τεκμηρίωση της πρότασής μας για αυτόνομο, ενιαίο φορέα των Κέντρων Πρόληψης – ελεύθερα διαθέσιμο στον ηλεκτρονικό σύνδεσμο http://www.ideostato.gr/2016/11/e-book.html   

Οι συνάδελφοί μας στις υπόλοιπες δομές αντιμετώπισης των εξαρτήσεων, που μαζί παλεύουμε διαχρονικά για ανατροπή των ποικίλων και πολυώνυμων σεναρίων συγχώνευσης φορέων/προσεγγίσεων σε ομοιόμορφη μάζα, η επιστημονική κοινότητα και οι δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που υπηρετούμε από το ιδιαίτερο μετερίζι της πρόληψης, ας βγάλουν συμπεράσματα.

Το Δ.Σ. του Σωματείου

Εκπαιδευτική συνάντηση της "Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία", με θέμα την "Αντιψυχιατρική" - Παρασκευή, 20/1/17, ώρα 19.00, στο χώρο του Δικτύου Hearing Voices Αθήνας

Η επόμενη εκπαιδευτική συνάντηση της "Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία" , με θέμα την "Αντιψυχιατρική", θα γίνει την ερχόμενη Παρασκευή, 20/1/17, ώρα 19.00, στο χώρο του Δικτύου Hearing Voices Αθήνας, στην οδό Τροίας 44 (κοντά στην πλ. Βικτωρίας).  

Θα προβληθεί η ταινία του Κεν Λόουτς "Family Life" (βγήκε το 1971), η οποία θίγει στον πυρήνα τους όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με την Αντιψυχιατρική, που ήταν σε άνθηση εκείνη την περίοδο. Θα ακολουθήσουν σχολιασμοί γύρω από την ταινία και την Αντιψυχιατρική και, φυσικά, συζήτηση.

Η ταινία αφορά την ιστορία της 19χρονης Τζάνις, που ζει, στην δεκαετία του 70 στην Αγγλία, με την "παλαιών αρχών" οικογένειά της, με την οποία δεν τα πηγαίνει καλά. Οταν μένει έγκυος, η μητέρα της και ο πατέρας της την πιέζουν να κάνει έκτρωση. Συναισθηματικά πιεσμένη από τους γονείς της και μη μπορώντας να κρατήσει τη δουλειά της, αρχίζει να έχει αυτοκτονικές τάσεις και βιώνει μια κατάσταση ψυχολογικής κατάρρευσης. Τότε οι γονείς της την εισάγουν, με διαδικασίες ακούσιας νοσηλείας, σε ψυχιατρείο, όπου υφίσταται όλη την βαρβαρότητα της κυρίαρχης ψυχιατρικής, μεταξύ άλλων και με ένα κατακλυσμό ηλεκτροσόκ, που έχουν καταστροφικές συνέπειες πάνω της. Μέχρι που συναντά έναν ψυχίατρο με ριζικά εναλλακτικές ("αντιψυχιατρικές") αντιλήψεις και πρακτικές...

Το σκάνδαλο Novartis μιλά για ολόκληρο το βιο-φαρμακο-βιομηχανικό σύμπλεγμα

  

Συντάκτης: Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου *

 

Χρειάστηκε να ξεσπάσει το «σκάνδαλο» με τη Novartis για να έλθουν στο κέντρο της προσοχής και να πάρουν δημοσιότητα και σ’ αυτή τη χώρα (άραγε για πόσο χρονικό διάστημα;) οι λεγόμενες «αθέμιτες» πρακτικές βάσει των οποίων λειτουργεί η διεθνής (αλλά και η εγχώρια) φαρμακοβιομηχανία.

Πρακτικές που εδώ και δεκαετίες έχουν πάρει μεγάλη δημοσιότητα διεθνώς, μέσα από τις αποκαλύψεις για το πώς δομείται και λειτουργεί η «κακοήθης σχέση» ανάμεσα σε φαρμακευτικές εταιρείες, ερευνητικά κέντρα, πανεπιστήμια, ιατρική κοινότητα και κράτος, με αποτέλεσμα τη χειραγώγηση αφενός της αγοράς (προώθηση/απόσυρση, τιμολόγηση φαρμάκων κ.λπ.) και αφετέρου των ερευνητικών δεδομένων που μας πλασάρουν για τις ενέργειες και παρενέργειες των φαρμάκων, τα οποία είναι από ερευνητικές διαδικασίες ελεγχόμενες και χρηματοδοτούμενες από τις ίδιες τις εταιρείες.
 
Λόγω αυτών των καθιερωμένων πρακτικών τους, όλες σχεδόν οι φαρμακοβιομηχανίες, η μία πίσω από την άλλη, έχουν βρεθεί, ύστερα από καταγγελίες, αποκαλύψεις κ.λπ., στα δικαστήρια, που συχνά τους έχουν επιβάλει τεράστια πρόστιμα, ενίοτε δισεκατομμυρίων.
 
Αλλά η πληρωμή αυτών των προστίμων είναι μέσα στον επιχειρησιακό σχεδιασμό των φαρμακοβιομηχανιών, καθώς η κερδοφορία τους είναι πολύ υψηλότερη και μπορεί να επιτυγχάνεται ακριβώς μέσω αυτών των «αθέμιτων» πρακτικών που έχουν, ως «ελαφρά παρενέργεια», αυτά τα πρόστιμα.
 
Γι’ αυτό και η δήλωση του υπουργού Υγείας Α. Ξανθού σχετικά με το «σκάνδαλο» που αποκαλύφθηκε, ότι «η απάντηση είναι: διαπραγμάτευση τιμών αποζημίωσης, διαφανές και δίκαιο σύστημα τιμολόγησης, έλεγχος ζήτησης και θεσμικές δικλείδες ασφαλείας, όπως δημοσίευση των συναλλαγών των φαρμακευτικών εταιρειών με γιατρούς κλπ», πέρα από ένα ευχολόγιο διαχειριστών του Μνημονίου, είναι, πρωτίστως, αποφυγή του προβλήματος.

Γιατί, εκτός από το γεγονός ότι η αποκάλυψη του «σκανδάλου» δεν προέκυψε (και ούτε επρόκειτο ποτέ να προκύψει) από τον όποιο εγχώριο φορέα, αλλά από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ, ο λόγος για τον οποίο έγινε αυτή η έξωθεν παρέμβαση δεν αφορούσε, γενικά και αφηρημένα, τα θέσφατα, που επικαλούνται, της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης για τον «υγιή ανταγωνισμό» και για τους «κανόνες κερδοφορίας της ελεύθερης αγοράς», αλλά γιατί η Ελλάδα είναι μεταξύ των τριών ευρωπαϊκών χωρών όπου οι τιμές των φαρμάκων διαμορφώνουν τον μέσο όρο από τον οποίο συγκροτείται ο δείκτης τιμολόγησης για τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
Και οι δραστηριότητες κερδοφορίας της Novartis είχαν ως αποτέλεσμα αλλαγές προς όφελός της σε σχέση με τη διαμόρφωση των τιμών.

Άρα, πρόκειται για μιαν αντιπαράθεση που έχει να κάνει με τον πόλεμο των μονοπωλίων μεταξύ τους και όχι για μια κίνηση που αποσκοπεί στην όποια «προστασία των καταναλωτών».

Με τις αποκαλύψεις για χειραγώγηση και διαφθορά να βγαίνουν ως παρενέργεια και όχι ως σκοπός – που, μάλιστα, χρησιμοποιούνται ως ένα μέσο για την αναπαραγωγή και τη διαιώνιση του κυρίαρχου συστήματος και όχι, φυσικά, για την αλλαγή του.

Γιατί, αν και το φάρμακο είναι ένα κατεξοχήν «κοινωνικό αγαθό», ωστόσο, ποτέ στον καπιταλιστικό κόσμο η παραγωγή και η εμπορική διάθεσή του δεν ήταν στα χέρια του κράτους, ούτε η σχετική έρευνα στα χέρια των πανεπιστημίων ως ανεξάρτητων φορέων.

Γίνονταν, πάντα, από ιδιωτικές επιχειρήσεις (σήμερα μερικές από αυτές είναι από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές παγκοσμίως) με κίνητρο το κέρδος.
Μόνο όποιος εθελοτυφλεί δεν μπορεί να δει τον καθοριστικό ρόλο που παίζει η νομοτελειακή ανάγκη τής κάθε φαρμακοβιομηχανίας να προωθήσει το προϊόν της και να κερδίσει από αυτήν την προώθηση. Και όχι απλώς να κερδίσει, αλλά και να εξαγάγει ένα αυξημένο ποσοστό κέρδους σε σχέση με το κεφάλαιο που έχει επενδύσει.

Είναι επόμενο ότι, όπως συμβαίνει σε κάθε καπιταλιστική εταιρεία, θα γίνει η κάθε δυνατή προσπάθεια να πεισθεί ο καταναλωτής για την ποιότητα του προϊόντος και ότι θα χρησιμοποιηθεί κάθε δυνατό μέσο επηρεασμού της «επιλογής» του, θεμιτό και αθέμιτο.

Το γεγονός ότι μεσολαβούν ελεγκτικοί μηχανισμοί για την καταλληλότητα του φαρμάκου, τις παρενέργειές του και τους κινδύνους από τη χρήση του (έτσι ώστε να δοθεί ή όχι άδεια κυκλοφορίας με συγκεκριμένες, κάθε φορά, ενδείξεις) δεν αποτελεί ασφάλεια για τον καταναλωτή, δεδομένου ότι η φαρμακευτική εταιρεία έχει τα μέσα να επηρεάζει όχι μόνο την έρευνα και την παραγωγή επιστημονικών εργασιών, που επιβεβαιώνουν την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου, ελαχιστοποιώντας ή και αποκρύπτοντας τις παρενέργειες και τους κινδύνους, αλλά και τους ίδιους τους ελεγκτικούς / αδειοδοτικούς μηχανισμούς, μέσα από ένα πολυδαίδαλο δίκτυο διαπλοκής και διαφθοράς, που υφαίνεται γύρω από τα τεράστια κονδύλια των εταιρειών για δωροδοκία και εξαγορά όλων των κομβικών σημείων στη διακίνηση και προώθηση του φαρμάκου – με πρώτους μια μεγάλη μερίδα, στην πλειονότητα, γιατρών.

Οσοι κάνουν σήμερα, τελείως υποκριτικά, τον «έκπληκτο» για την υπόθεση Novartis δεν ξέρουν ότι δεν υπάρχει ιατρικό συνέδριο που να μη χρηματοδοτείται από φαρμακευτικές εταιρείες, συχνά σε πεντάστερα ξενοδοχεία σε ειδυλλιακές βουνοκορφές ή ακροθαλασσιές, με όλα τα έξοδα των συμμετεχόντων πληρωμένα και, σε ορισμένους, «κάτι παραπάνω» για τις «περαιτέρω» υπηρεσίες που προσφέρουν στις φαρμακευτικές εταιρείες;

Δεν ξέρουν για την καθημερινή πολιορκία των νοσοκομείων και όλων γενικά των μονάδων υγείας από τους ιατρικούς επισκέπτες των εταιρειών, με στόχο κυρίως τους γιατρούς, αλλά, ενίοτε, και άλλες ομάδες του προσωπικού που έχουν σχέση με τη διακίνηση του φαρμάκου; Οτι μεγάλο μέρος της εκπαίδευσης των ειδικευομένων έχει περάσει στα χέρια των φαρμακευτικών εταιρειών, που επιχειρούν, έτσι, να πλάθουν, ήδη από την αρχή, την κουλτούρα, τη νοοτροπία και το προφίλ του γιατρού;

Ας αναρωτηθούμε: γιατί χρειάζεται το φάρμακο να πλασάρεται μέσα από την άμεση επαφή γιατρών και αντιπροσώπων των εταιρειών; Γιατί δεν θ’ αρκούσε στους γιατρούς η αποστολή ενός ενημερωτικού φυλλαδίου με ό,τι η εταιρεία θα ήθελε να γνωστοποιήσει για το φάρμακό της;

Κι ακόμα: δεν έχουν ακούσει οι εδώ κρατούντες για το διεθνές φαινόμενο των ghost writers (συγγραφέων-φαντασμάτων) και των «εταιρειών συγγραφής» επιστημονικών εργασιών, που ανακοινώνονται σε συνέδρια, δημοσιεύονται και διανέμονται, χρηματοδοτούμενες και κατευθυνόμενες από τις φαρμακευτικές εταιρείες και στις οποίες βάζουν τα ονόματά τους με το αζημίωτο γνωστοί επιστήμονες, πανεπιστημιακοί και άλλοι;

Η υπόθεση Novartis δεν είναι παρά μια μικρή σχισμή στο κέλυφος που καλύπτει τη λειτουργία του γνωστού ως βιο-φαρμακο-βιομηχανικού συμπλέγματος, του οποίου η παραμικρή, έστω, αλλά ουσιαστική αμφισβήτηση προϋποθέτει ότι κατανοούμε πώς πραγματικά υπάρχει και λειτουργεί, πώς διαμορφώνει το σύστημα υγείας (καθώς και την ίδια την έννοια της υγείας) και καθορίζει τις ζωές μας.


* ψυχίατρος

Πηγή: http://www.efsyn.gr/arthro/skandalo-novartis-mila-gia-olokliro-vio-farmako-viomihaniko-symplegma

Πρωτοβουλία Ψυχολόγων-Ψυχοπαιδαγωγών εργαζομένων στην Ειδική αγωγή και την Ψυχική υγεία: Kάλεσμα για ανοιχτή συνέλευση την Κυριακή 15/1 αναφορικά με τη νέα Σύμβαση του ΕΟΠΥΥ

.

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΣΥΜΒΑΣΗ

Με αφορμή τις ραγδαίες αλλαγές που επιχειρούνται να επιβληθούν στον τομέα της ειδικής αγωγής η «Πρωτοβουλία ψυχολόγων- ψυχοπαιδαγωγών εργαζομένων στην ειδική αγωγή και την ψυχική υγεια» επισημαίνει τις βασικές ενστάσεις της, χωρίς να σημαίνει ότι δεν αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη ουσιαστικών αλλαγών στο υπάρχοντα τρόπο λειτουργίας των υπηρεσιών ειδικής αγωγής.

Πιο αναλυτικά βάσει της «προτεινόμενης σύμβασης»:

Άρθρο 1 – Γενικοί Όροι
1. Ο Β΄συμβαλλόμενος διαθέτει υπεύθυνο αδειούχο Επαγγελματία (λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, ψυχοθεραπευτή), με Άδεια Άσκησης Επαγγέλματος

Η θέση μας: Γίνεται αναφορά σε ψυχοθεραπευτή και όχι σε ψυχολόγο παρότι είναι γνωστό ότι τέτοια επαγγελματική κατηγορία δεν είναι αναγνωρισμένη από το ελληνικό κράτος. Η λανθασμένη αυτή διατύπωση υποδεικνύει την αμέλεια του οργανισμού να ενημερωθεί σε σχέση με την εργασιακή πραγματικότητα του Ψυχολόγου στον τομέα της Ειδικής αγωγής.

Άρθρο 2 – Υποχρεώσεις
10. Απαγορεύεται να ζητηθεί ή να εισπραχθεί οποιαδήποτε επιπλέον αμοιβή από τον ασφαλισμένο πλην της νόμιμης αμοιβής της συνεδρίας, όπως αυτή είναι κοστολογημένη από τις ισχύουσες διατάξεις.

Η θέση μας: Είναι παράνομο και αντισυνταγματικό να ορίσει το κράτος την αμοιβή ενός ελεύθερου επαγγελματία.

Άρθρο 4 – Οικονομικοί Όροι
3. Οι μηνιαίες δαπάνες του β΄ συμβαλλόμενου ελέγχονται, εκκαθαρίζονται και εξοφλούνται από τις αρμόδιες διοικητικές υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. εντός 90 ημερών από την καταληκτική ημερομηνία υποβολής.

Η θέση μας: Η πρώτη πληρωμή μας από τον ΕΟΠΥΥ θα γίνει επί της ουσίας μετά από 4 μήνες (εφόσον η καταληκτική ημερομηνία υποβολής της δαπάνης είναι 20 μέρες), ενώ θα πρέπει να πληρώνουμε τα λειτουργικά μας έξοδα, τις ασφαλιστικές μας εισφορές και τις φορολογικές μας υποχρεώσεις στο ενδιάμεσο.

Άρθρο 6 – Καταγγελία – Ποινικές Ρήτρες
vi. Σε περίπτωση κατά την οποία η παρούσα σύμβαση λήξει ή λυθεί για οποιονδήποτε λόγο, ο Β΄συμβαλλόμενος υποχρεούται στην εκτέλεση των ιατρικών γνωματεύσεων που έχει ήδη δεχτεί, ο δε Ε.Ο.Π.Υ.Υ. υποχρεούται να καταβάλει τις ανάλογες δαπάνες.

Η θέση μας: Είναι ασαφές τι εννοείται εδώ. Οι ιατρικές γνωματεύσεις που δεχόμαστε αφορούν σε θεραπείες που έχουν διάρκεια από 6 έως 12 μήνες και βέβαια διαφοροποιούνται ως προς την έναρξή τους. Πώς γίνεται αν η σύμβαση έχει λήξει να είσαι δέσμιος για τους επόμενους μήνες μέχρι να ολοκληρωθούν όλες οι εγκρίσεις που έχεις αναλάβει; Προφανώς αυτό το κομμάτι προέρχεται αυτούσια αντιγραμμένο από σύμβαση που αφορά σε άλλον κλάδο.
viii. Σε περίπτωση υπαίτιας παράβασης των όρων της σύμβασης από τον Β΄ συμβαλλόμενο, η οποία έχει πιστοποιηθεί από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα του Ε.Ο.Π.Υ.Υ, όπως αυτά προκύπτουν από την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία και τις αποφάσεις του Δ.Σ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. διατηρεί το δικαίωμα επιβολής ποινικής ρήτρας στον Β’ συμβαλλόμενο για ποσό ίσο με το 25% των οφειλόμενων από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για δαπάνες οπτικών ειδών του τελευταίου ημερολογιακού μήνα προ της ημερομηνίας έναρξης της διαπιστωθείσας παράβασης.

Η θέση μας: Και για του λόγου το αληθές στη σύμβασή μας περιλαμβάνονται και οι δαπάνες οπτικών ειδών.Υποδεικνύεται περίτρανα η προχειρότητα σύνταξης της παρούσας σύμβασης ειδικής αγωγής.

Παράρτημα ΙΙΙ
Υπηρεσίες Ψυχοθεραπείας
Ο Β συμβαλλόμενος, με την παρούσα, συμβάλλεται με τον ΕΟΠΥΥ για παροχή υπηρεσιών Ψυχοθεραπείας. Ειδικοί όροι: i. Η εκτέλεση συνεδριών ψυχοθεραπείας σε δικαιούχους του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. γίνεται από Επαγγελματίες ψυχοθεραπευτές, που κατέχουν αριθμό βεβαίωσης άσκησης επαγγέλματος ψυχολόγου

Η θέση μας: Ενώ είναι γνωστό ότι στη ειδική αγωγή οι ψυχολόγοι εκτελούν πληθώρα θεραπευτικών πράξεων, όπως τη διάγνωση και αποκατάσταση μαθησιακών δυσκολιών, θεραπεία συμπεριφοράς, συμβουλευτική γονέων, ψυχολογική αξιολόγηση με ή χωρίς τη χρήση ψυχομετρικών εργαλείων και προβολικών δοκιμασιών, ψυχοπαιδαγωγική παρέμβαση, ατομική ψυχοθεραπεία παιδιού/εφήβου, ομαδική ψυχοθεραπεία παιδιού/εφήβου, συντονισμός θεραπευτικών ομάδων παιδιών/εφήβων, ομάδες γονέων, ειδική διαπαιδαγώγηση παιδιών με αναπτυξιακές ή άλλου τύπου δυσκολίες, οι περισσότερες θεραπευτικές πράξεις απουσιάζουν από τη σύμβαση.
ii. Ο β΄ συμβαλλόμενος υποχρεούται να είναι τακτικό μέλος είτε του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων – είτε του Συλλόγου …………… . Έκαστο μέλος του προσωπικού του β΄ συμβαλλόμενου (υπάλληλοι, επιστημονικά υπεύθυνοι) που παρέχει ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες, είναι υποχρεωτικά μέλος των ανωτέρω συλλόγων.

Η θέση μας: Υποχρεωνόμαστε να εγγραφούμε ή να παραμείνουμε εγγεγραμμένοι, με όποια οικονομική επιβάρυνση αυτό επισύρει, σε συλλόγους οι οποίοι ουδέποτε έχουν ασχοληθεί με τον τομέα της ειδικής αγωγής και τον ρόλο του ψυχολόγου σε αυτόν.
vi. Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μπορεί να συμβάλλεται με ψυχοθεραπευτές για παροχή υπηρεσιών είτε στην έδρα τους είτε για κατ’ οίκον θεραπείες στα χωροταξικά όρια της Περιφέρειας από την οποία έχει εκδοθεί η σχετική βεβαίωση άσκησης επαγγέλματος.

Η θέση μας: Υποχρεωνόμαστε να εξασκούμε το επάγγελμά μας στην περιφέρεια που έχει εκδοθεί η άδεια ασκήσεώς του, ενώ το έγγραφο της άδειας που εκδίδεται από δημόσια αρχή αναφέρει ότι έχουμε το δικαίωμα να εργαζόμαστε σε όλη την ελληνική επικράτεια. Αυτό είναι ιδιαίτερα ζημιογόνο καθώς οι περισσότεροι εξ ημών δεν θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε τα ήδη υπάρχοντα περιστατικά μας, τα οποία βεβαίως δεν μας επέλεξαν με βάση την άδειά μας αλλά με βάση την εξειδίκευση και την εμπειρία μας. Ως εκ τούτου κινδυνεύουν να καταλυθούν θεραπευτικές σχέσεις χρόνων. Επιπρόσθετα, πολλοί επαγγελματίες δραστηριοποιούνται επί του παρόντος σε άλλες περιοχές, πόλεις, νομούς από αυτούς που εκδόθηκε η άδειά τους, κάτι που ήταν απολύτως θεμιτό μέχρι σήμερα.
vii. Η αποζημίωση της κάθε συνεδρίας ψυχοθεραπείας ορίζεται στον ΕΚΠΥ, όπως αυτός ισχύει, καθώς και στις σχετικές αποφάσεις του Οργανισμού και η διάρκεια της συνεδρίας ορίζεται κατ΄ελάχιστον στα 45 λεπτά.

Η θέση μας: Γίνεται επακριβής και αυθαίρετη συνάμα αναφορά στη χρονική διάρκεια της συνεδρίας και καμία σαφή αναφορά στην αποζημίωση. Με τα σημερινά δεδομένα η αποζημίωση που ορίζεται στον ΕΚΠΥ είναι το ποσό των 2,26-2,88 ευρώ (από τα οποία 29% πάνε στην εφορία και 27.5% στον ΟΑΕΕ) για κάθε συνεδρία, ποσό απαγορευτικό προκειμένου να υπογράψει οποιοσδήποτε ψυχολόγος ή άλλος ελεύθερος επαγγελματίας.. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που εν τω μέσω της εν λόγω συμβάσεως το ποσό αυτό τροποποιηθεί; Τι θα ισχύσει τότε; Δεν πρέπει σε μία σύμβαση εργασίας να καθορίζονται με σαφήνεια οι αμοιβές; Επί της ουσίας ο ΕΟΠΥΥ δεσμεύεται για τη σύνδεση της αμοιβής με τον ΕΚΠΥ αλλά δε δεσμεύεται για την τιμή της συνεδρίας που θα καθορίζεται στον ΕΚΠΥ. Τουτέστιν οποτεδήποτε αυτή μπορεί να αλλάξει. Μένει λοιπόν μετέωρο ένα πολύ σημαντικό κομμάτι μιας σύμβασης δύο μερών, όπως είναι το οικονομικό.
Επιπλέον, ο καθορισμος της ελάχιστης διάρκειας κάθε συνεδρίας όπως ορίζεται από τον ΕΟΠΥΥ είναι αυθαίρετος καθότι ο μοναδικός αρμόδιος να το κρίνει αυτό είναι ο εκάστοτε θεραπευτής βάσει των εξατομικευμένων αναγκών κάθε παιδιού/εφήβου και άλλων κλινικών παραμέτρων.

Καθότι πολλοί ψυχολόγοι εργάζονται σε Κέντρα Ειδικής Αγωγής ως ελεύθεροι επαγγελματίες αλλά με καθεστώς εξαρτημένης εργασίας (!) κρίνεται σκόπιμο να αναφερθούμε και σε κάποια χωρία του παραρτήματος που αφορούν τα κέντρα.

Παράρτημα ΙV
Κέντρο Eιδικής Αγωγής
Οι ανωτέρω Επ. Υπεύθυνοι δεν δύναται να συμβάλλονται με τον Οργανισμό ξεχωριστά για οποιαδήποτε ειδικότητα και δεν μπορούν να είναι σε περισσότερα εκ του παρόντος Κέντρου Ειδικής Αγωγής Επιστημονικοί Υπεύθυνοι.

Η θέση μας: Είναι γνωστό ότι προκειμένου να μπορέσουμε να επιβιώσουμε σε ένα καθεστώς όπου πληρωνόμαστε και αντιμετωπιζόμαστε ως υπάλληλοι (και μάλιστα στις πλείστες περιπτώσεις ημιαπασχόλησης) αλλά φορολογούμαστε και ασφαλιζόμαστε ως ελεύθεροι επαγγελματίες, πολλές φορές αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε σε 2 ή 3 πλαίσια παράλληλα και με τα τα περιστατικά που παρακολουθούμε ιδιωτικά προκειμένου να συμπληρωθεί ένας βασικός μισθός δημοσίου υπαλλήλου ΔΕ (δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης). Ο περιορισμός της επαγγελματικής μας δράσης σε ένα μόνο εργασιακό χώρο θα απειλήσει άμεσα τη βιωσιμότητά μας. Παράλληλα αυτή η συνθήκη παρακάπτοντας τον δεοντολογικό κώδικα των ψυχολόγων ωθεί πολλούς θεραπευτές να καταλύσουν βίαια απότομα και αναίτια τις ήδη υπάρχουσες θεραπευτικές και εργασιακές τους σχέσεις. Επίσης για άλλη μια φορά είναι αντισυνταγματικό να περιορίζει το κράτος τη δράση ενός ελεύθερου επαγγελματία.
vii. Η αποζημίωση της κάθε συνεδρίας ορίζεται στον ΕΚΠΥ, όπως αυτός ισχύει, ή από το ισχύον κρατικό C.07-Σ.Ειδ.Α.-01 – Σύμβαση Ειδικής Αγωγής 12 τιμολόγιο καθώς και στις σχετικές αποφάσεις του Οργανισμού καθώς και η διάρκεια τους. Απαγορεύεται να ζητηθεί ή να εισπραχθεί οποιαδήποτε επιπλέον αμοιβή από τον ασφαλισμένο πλην της νόμιμης αμοιβής για κάθε πράξη όπως αυτή είναι κοστολογημένη από τις ισχύουσες διατάξεις.

Η θέση μας: Όλοι γνωρίζουμε ότι στα Κέντρα Ειδικής Αγωγής οι επιστήμονες ελεύθεροι επαγγελματίες συμφωνούν να αμείβονται με ένα ποσοστό επί της συνολικής χρηματικής αποζημίωσης ανά συνεδρία. Έστω ότι η θεραπευτική πράξη είναι θεραπεία συμπεριφοράς λοιπόν και το ποσοστό είναι το 50% (είθισται να είναι μικρότερο). Το 50% του 2,26 είναι 1.13. Αυτή θα είναι η αμοιβή του ψυχολόγου για 45 λεπτά το ελάχιστο εργασία και ειδικότερα επιστημονική εργασία. Από αυτό το ποσό στη συνέχεια αφαιρέστε 29% την εφορία από το πρώτο ευρώ και 27.5% τον ΟΑΕΕ και μας μένουν 0.50 ευρώ. Αυτό θα είναι το κέρδος του ψυχολόγου. Και δε βρίσκω τον λόγο γιατί να μην μας πληρώνουν σε τσίχλες!!!

Οι δυσβάσταχτοι και εξευτελιστικοί όροι όμως δεν σταματούν εδώ. Όποιος δεν έχει φορολογική ενημερότητα ή χρωστάει χρήματα στον ΟΑΕΕ δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί, για τις ώρες που έχει εργαστεί γιατί θα γίνονται παρακρατήσεις βάσει των χρεών. Δεδομένου ότι η καταβολή των ποσών από τον ΕΟΠΥΥ θα καθυστερεί εως 4 μήνες, ενώ οι υποχρεώσεις στα ταμεία και την εφορία είναι μηνιαίες, είναι αναπόφευκτο να είναι ασυνεπείς ως προς τις υποχρεώσεις του προς την εφορία και τον ΟΑΕΕ.

Αν έχεις μεγάλα έσοδα (στην περίπτωση μας δεν υπάρχει ιδιαίτερη ανησυχία γι αυτό βέβαια) ο ΕΟΠΥΥ θα κάνει έκπτωση στον εαυτό του (rebate) και δε θα σε αμείβει καθόλου για κάποιες από τις ώρες που έχεις εργαστεί.

Αν οι θεραπείες ειδικής αγωγής συνολικά ξεπεράσουν τα χρήματα που ο ΕΟΠΥΥ έχει υπολογίσει να διαθέσει γι αυτές, κάτι που θα το ξέρουμε αφού έχουν ήδη γίνει, τότε θα εφαρμοστεί οριζόντια μείωση στις αποζημιώσεις των επαγγελματιών, εκ νέου δηλαδή δε θα σε αμείψει καθόλου για κάποιες από τις ώρες που έχεις δουλέψει.

Συνοπτικά και όλους τους παραπάνω λόγους μας είναι αδιανόητο να υπογραφεί η παρούσα σύμβαση καθώς και οποιαδήποτε άλλη σύμβαση που να βασίζεται σε έλλειψη επιστημονικού και οικονομικού σχεδιασμού και προγραμματισμού και οδηγεί τελικά στην υποβάθμιση των παροχών ειδικής αγωγής αλλά και στην εξαθλίωση των επαγγελματιών επιστημόνων που εργάζονται σε αυτήν. Δυστυχώς τελικός αποδέκτης θα είναι ο ήδη ευαίσθητος και τόσο επιβαρυμένος πληθυσμός που χρήζει θεραπευτικών υπηρεσιών, ο οποίος σε μεγάλο ποσοστό να μείνει και εκτός θεραπευτικού πλαισίου.

.

Πρωτοβουλία ψυχολόγων- ψυχοπαιδαγωγών εργαζομένων στην ειδική αγωγή και την ψυχική υγεία

Για επικοινωνία: https://www.facebook.com/groups/1129304777187419/?fref=ts

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΨΥΧΟΛΟΓΩΝ-ΠΑΙΔΑΓΩΓΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΤΟΥ 6ΧΡΟΝΟΥ ΓΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΨΥΧΟΛΟΓΩΝ-ΠΑΙΔΑΓΩΓΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΤΟΥ 6ΧΡΟΝΟΥ ΓΙΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις μετά τη σύλληψη της Πόλας Ρούπα, από την 5 η Γενάρη και έπειτα εγείρονται πολύ σοβαροί προβληματισμοί σχετικά με την επιλογή της κράτησης και στη συνέχεια τον τρόπο διαχείρισης του ζητήματος της επιμέλειας του 6χρονου γιου της και γιου του φυλακισμένου συντρόφου της Νίκου Μαζιώτη.

Πιο αναλυτικά το παιδί όντας παρον κατά τη διάρκεια της σύλληψης της μητέρας του και αφού την αποχωρίστηκε απότομα, κρατήθηκε αρχικά από τη αστυνομία και μετά φρουρούμενο στη κλειστή παιδοψυχιατρική πτέρυγα του νοσοκομείου Παίδων,αποστερούμενο της επικοινωνίας με τη μητέρα του και χωρίς να του επιτρέπεται, παρά μόνο ως αποτέλεσμα κοινωνικής πίεσης μία μέρα μετά και για μικρό χρονικό διάστημα η επικοινωνία του με τους στενούς συγγενείς του.

Σε μια τόσο δύσκολή για τον παιδικό ψυχισμό συνθήκη, η εισαγγελέας ανηλίκων έκρινε σκόπιμο το παιδί να κρατηθεί σε νοσοκομειακό χώρο , παρότι οι στενοί συγγενείς του ζήτησαν από την πρώτη στιγμή την επιμέλεια του παιδιού, με τη συγκατάθεση των γονέων.

Το θεμελιακό δικαίωμα του παιδιού για επικοινωνία με τη μητέρα του,η δυνατότητα να μιληθεί η συνθήκη και η μετάβαση από το πρόσωπο με το οποίο το παιδί έχει τον στενότερο δεσμό,απαγορεύτηκαν και καταστρατηγήθηκαν αυθαίρετα-χωρίς καν νομικό προκάλυμμα-.

Οι στενοί συγγενείς είθισται να είναι οι πλέον κατάλληλοι, τόσο σε αυτή όσο και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, για την δημιουργία ενός περιβάλλοντος ασφάλειας και συναισθηματικής πλαισίωσης ενός παιδιού.

Σε σχέση με το επιχείρημα που προβάλλεται στα ΜΜΕ ότι οι συγγενείς δεν ήταν οικεία πρόσωπα για το παιδί, τόσο η ερευνητική, όσο και η κλινική εμπειρία καταδεικνύει ότι οι στενοί συγγενείς ακόμα και όταν
δεν είναι φυσικά παρόντες, κατέχουν μια σημαντική θέση στη συναισθηματική ζωή του παιδιού, μέσα από τις αφηγήσεις των γονέων.

Η κοινωνική μέριμνα οφείλει να προστατεύει τη μητρότητα και να λειτουργεί με μόνο γνώμονα τις ανάγκες ενός παιδιού. Σοβαρές δεοντολογικές και επιστημονικές ενστάσεις δημιουργούνται σε σχέση με τα κριτήρια με τα οποία επιλέχθηκε η κράτηση του παιδιού και τη συνεργασία των συναδέλφων που την υλοποίησαν.

Ως κλινικοί θεραπευτές παιδιών και παιδαγωγοί
Παρακολουθούμε με έντονη ανησυχία αυτές τις εξελίξεις οι οποίες επιβαρύνουν σημαντικά και παρακωλύουν τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού και προκαλούν το κοινωνικό θυμικό
Απαιτούμε την άμεση συμμόρφωση της πολιτείας και παντός υπευθύνου στις θεμελιώδεις αρχές προστασίας δικαιωμάτων του παιδιού και των γονέων.

Να δοθεί άμεσα η δυνατότητα επικοινωνίας του παιδιού με τους γονείς του.

Να δοθεί άμεσα η επιμέλεια του στους στενούς συγγενείς

Να πάψει η τιμωρητική του κράτηση σε κλειστή παιδοψυχιατρική πτέρυγα
βαρέων παιδοψυχιατρικών περιστατικών


Δεμέστιχα Γεωργια MΑ Φιλόλογος
Θεοδωρίδη Άννα Ψυχολόγος
Τζανάκου Άννα MSc Ψυχολόγος
Φιλία Χιώτη MSc Ψυχολόγος
Καλογερή Βάσω Λογοθεραπεύτρια
Μοντεσσαντου Άννυ Κλινική ψυχολόγος
Κουβάκη Βάλια Ψυχολόγος
Πετράκη Ιωάννα, επαγγελματίας προαγωγής υγείας
Παναγιώτης Παπαθεοδώρου, νοσηλευτής
Δανάη Ρήγα PhD Ψυχολόγος
Μαρία Μπραβάκου MSc Ψυχολόγος
Μιχαλόπουλος Θοδωρής, ψυχολόγος παιδιών και εφήβων/οικογενειακός θεραπευτής
Χαράλαμπος Μαγουλάς, Δρ. Επιστημών Γλώσσας
Ηρώ Μπολώτα Κοινωνική Λειτουργός
Θεμις Κανετάκη Ψυχολόγος
Χριστίνα Αναστασοπούλου Ψυχολόγος
Νικος κυριαζης συμβουλος ψυχικης υγειας
Ελένη Βραδή, Ψυχολόγος, ΜΑ
Ασπασια Λυκουργιωτη θεατρικη παιδαγωγος
Θάνου Αθανασία ειδικος προσχολικης αγωγης
Ειρήνη Κλαδάκη νηπιαγωγός
Μαρία Ζερίτη Ψυχολόγος
Κουβαρη Λένα Ψυχολόγος
Τουργέλη- Προβατά Μυρτώ Φιλόλογος
Γεροκωστοπουλου Μαριάννα Εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιούΔημητρα Βαρβαριγου Παιδαγωγος θεατρικου παιχνιδιου
Φαίη Σβετζούρη Θεατρική παιδαγωγός
Παλαιολογου Χαρα Κοινωνικη Λειτουργος
Μαρια Μαρκιανού ψυχολογος
Νεφέλη Μπονάνου παιδαγωγος
Ζιάκα Μαρία Νηπιαγωγός
Ζωή Μαργέλη ψυχολόγος
Αλυμαρα Μαρία. Θεατρική παιδαγωγός
Σταυροπουλου Νεφελη, ψυχολόγος
Κατερίνα Σινούρη παιδαγωγός
Φένια Χατζηνάκου παιδαγωγός
Φένια Χατζηδάκη Παιδαγωγός
Κατερινα Σινούρη Παιδαγωγός
Δώρα Σαρρή Παιδαγωγός
Αμάντα Νικολακοπούλου Εκπαιδευτικός
Σωτηροπούλου Αδαμαντία, Ψυχολόγος
Αντωνίου Γαρυφαλλένια. Παιδαγωγός
Οικονομοπουλου Καλλιόπη Ειδικη παιδαγωγός
Μαρια Αλβερτη παιδαγωγος
Νατασα Διαμαντη παιδαγωγος
Χριστινα Ριζακη παιδαγωγός
Ελισάβετ-Κωνσταντίνα Κουτσογιάννη παιδαγωγός
Ισμήνη Ρούσου Θεατρικη παιδαγωγος
Μαρία Μπράτιμου ψυχολόγος

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΥΓΕΙΑΣ: Μερικά ερωτήματα για την απαράδεκτη κράτηση-αναγκαστική νοσηλεία του εξάχρονου παιδιού των Π. Ρούπα και Ν. Μαζιώτη

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΥΓΕΙΑΣ

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή, 7/1/2017

Με έκπληξη και αποτροπιασμό παρακολουθούμε τις δύο τελευταίες μέρες τα

συμβαίνοντα με το εξάχρονο παιδί των κρατουμένων Π. Ρούπα – Ν. Μαζιώτη.

Κοντά στα υπόλοιπα, οι μέχρι τώρα δημόσιες ανακοινώσεις των αρμοδίων είναι ΨΕΥΔΕΙΣ και ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ. Ενώ μιλούν για « ανάθεση προσωρινής επιμέλειας στην κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου Παίδων», η αλήθεια είναι πως το παιδί υποβάλλεται σε ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΝΟΣΗΛΕΙΑ υπό φρούρηση σε ΚΛΕΙΣΤΗ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ του νοσοκομείου «Αγία Σοφία» με βάση σχετική εισαγγελική εντολή που αναφέρει πως το παιδί πρέπει «να φυλάσσεται σε 24ωρη βάση» και να του απαγορεύεται η « οποιαδήποτε επικοινωνία με τους γονείς του και με κάθε τρίτο πρόσωπο». Μάλιστα, ως χθες το μεσημέρι δεν υπήρχε ΚΑΜΙΑ ενημέρωση προς την οικογένεια (γιαγιά, θεία, δικηγόρους κλπ) για το ΠΟΥ είναι το παιδί. Όταν τελικά μετά τον θόρυβο που είχε ξεσπάσει επετράπη στους συγγενείς να το επισκεφθούν, αυτοί έκπληκτοι διαπίστωσαν πως το παιδί ΝΟΣΗΛΕΥΕΤΑΙ φρουρούμενο σε κλειστή παιδοψυχιατρική πτέρυγα βαρέως παιδοψυχιατρικών πασχόντων.

Εκτός από την δημόσια συζήτηση που ήδη γίνεται για τις απαράδεκτες και

πρωτοφανείς σχετικές ενέργειες εκ μέρους της ΕΛΑΣ, της εισαγγελίας και του

υπουργείου δικαιοσύνης, προκύπτουν επίσης σοβαρότατα ερωτήματα τα οποία πρέπει άμεσα να απαντήσει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας.

1. Το παιδί τι ακριβώς ψυχική ασθένεια παρουσιάζει για την οποία επιβάλλεται η αναγκαστική νοσηλεία του σε κλειστή πτέρυγα βαρέως πασχόντων, σε συνθήκες φρούρησης και απομόνωσης από το συγγενικό του περιβάλλον ?

2. Ποιος γιατρός έθεσε την διάγνωση αυτής της όποιας ασθένειας και συνέστησε την νοσηλεία του ?

3. Ποιοί είναι οι θεράποντες γιατροί που έχουν εκτιμήσει πως η φύση αυτής της πάθησης είναι τέτοια ώστε επιβάλλει την παρουσία στον θάλαμο νοσηλείας στελεχών της αστυνομίας και της εισαγγελίας, αλλά καθιστά απαγορευτική την παρουσία εκεί συγγενικών προσώπων ? Υπάρχει σχετικό ιατρικό ανακοινωθέν, και αν ναι ποιοί το υπογράφουν ?

4. Οι δημόσιες ανακοινώσεις εκ μέρους του υπουργείου δικαιοσύνης και της

εισαγγελίας αναφέρουν «προσωρινή ανάθεση επιμέλειας στην κοινωνική

υπηρεσία του νοσοκομείου». Τι σχέση έχει αυτό με την αναγκαστική

νοσηλεία σε κλειστή παιδοψυχιατρική πτέρυγα υπό ένοπλη φρούρηση σε

συνθήκες απομόνωσης και επισκεπτηρίου αρχικά απαγορευμένου και κατόπιν

περιορισμένου για συγγενικά του πρόσωπα ?

5. Η διεθνής επιστημονική Παιδιατρική κοινότητα έχει κατ επανάληψη τονίσει

τις σοβαρότατες μακροπρόθεσμες ψυχολογικές επιπτώσεις που έχει σε μικρά

παιδιά η διαδικασία νοσηλείας τους σε νοσοκομείο και γι αυτό ως γνωστό

αυτή αποφεύγεται αν δεν συντρέχει σοβαρός ιατρικός λόγος. Στην

συγκεκριμένη περίπτωση, ποιός είναι ο σοβαρός ιατρικός λόγος που επιβάλλει

την νοσηλεία σε κλειστή ψυχιατρική πτέρυγα και μάλιστα σε συνθήκες

απομόνωσης και φρούρησης ? Η κατάσταση αυτή τι ψυχολογικές επιπτώσεις

αναμένεται να έχει τόσο στο ίδιο το παιδί πρώτα και κύρια, αλλά και στους

λοιπούς παιδιατρικούς ασθενείς του νοσοκομείου που βιώνουν αναγκαστική

νοσηλεία υπό φρούρηση συνομηλίκου τους ? Οι αξιότιμοι κ.κ. Καθηγητές και

το υπόλοιπο ΔΕΠ Παιδοψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής Αθήνας που έχουν

την ιατρική ευθύνη της συγκεκριμένης μονάδας, έχουν κάτι να πουν πάνω σε

αυτά ?

6. Με βάση ποιούς ακριβώς κανόνες δεοντολογίας υπάρχει μέσα σε παιδιατρικό νοσοκομείο ένοπλη αστυνομική φρούρηση θαλάμου νοσηλείας ? Έχει υπάρξει γι αυτό συναίνεση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας?

7. Η διοίκηση του νοσοκομείου έχει γνώση και έλεγχο για τα τεκταινόμενα μέσα στον χώρο του νοσοκομείου, ή έχει παραδώσει τον έλεγχο αυτόν στην

αστυνομία και στην εισαγγελία ?

8. Τι ακριβώς ενημέρωση έχει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας από την διοίκηση του νοσοκομείου και από την διοίκηση της 1ης ΥΠΕ για όλα τα

παραπάνω ?

Απαιτούμε άμεσες και ξεκάθαρες απαντήσεις από την πολιτική ηγεσία του

Υπουργείου Υγείας.

Θέτουμε τα παραπάνω στα συνδικαλιστικά όργανα των νοσοκομειακών γιατρών (ΕΙΝΑΠ και ΟΕΝΓΕ) καθώς και στους Ιατρικούς Συλλόγους, ζητώντας να πάρουν επειγόντως θέση και να απαιτήσουν σχετική συνάντηση με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας το συντομότερο δυνατόν.

.

Απόφαση σταθμός υπέρ πολίτη με ψυχολογικά προβλήματα που βασανίστηκε από αστυνομικούς

Απόφαση-σταθμός από τη Δικαιοσύνη υπέρ πολίτη με ψυχολογικά προβλήματα που σακατεύτηκε στο τμήμα από αστυνομικούς. 

Εννέα χρόνια μετά τον άγριο βασανισμό μέσα σε αστυνομικό τμήμα ενός πολίτη που υπέστη ανεπανόρθωτη βλάβη στην υγεία του και είναι πλέον ανίκανος ακόμη και να αυτοεξυπηρετηθεί, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Πειραιά με ένα σκεπτικό-κόλαφο για τις ευθύνες των αστυνομικών-δραστών, που υπερέβησαν, όπως τονίζεται, ακόμη και «τα ακραία όρια» παρέμβασης, επιδίκασε σε βάρος του ελληνικού δημοσίου χρηματική αποζημίωση για το σωματικό μαρτύριο και την ψυχική δοκιμασία που υπέστη το θύμα.

Πρόκειται για τη δραματική ιστορία ενός νέου ανθρώπου, του Χρήστου Χρονόπουλου, με διαγνωσμένη ψυχική νόσο, που σε κακή συγκυρία έμελλε να πέσει στα χέρια τραμπούκων με αμφίεση οργάνων της τάξης, οι οποίοι στην κυριολεξία τον σακάτεψαν στο ξύλο έπειτα από προσαγωγή του στο τμήμα για ένα σύνηθες περιστατικό φασαρίας σε καφετέρια. Όπου, μάλιστα, τους είχε επισημανθεί από τον ιδιοκτήτη του καταστήματος ότι επρόκειτο για άτομο με ψυχολογικά προβλήματα.

Το συμβάν σημειώθηκε το 2007, αλλά οι δράστες αστυνομικοί τύχαιναν για πολλά χρόνια «ποινικής ασυλίας» μέχρι να οδηγηθούν τελικά στη Δικαιοσύνη και να λογοδοτήσουν, σε πρώτο μόλις βαθμό, οκτώ χρόνια μετά την αποτρόπαια πράξη τους.

Κι ενώ η ποινική καταδίκη τους σε κάθειρξη οκτώ ετών με την ειδική διάταξη περί βασανισμού (κακούργημα) εκκρεμεί για εκδίκαση στο Εφετείο, το πρωτόδικο κιόλας αρμόδιο διοικητικό δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πραγματικά περιστατικά, με απόφασή του υποχρεώνει το ελληνικό δημόσιο να καταβάλει αποζημίωση ύψους 200.000 ευρώ καθώς και μηνιαίο ποσόν 600 ευρώ, εν είδει επιδόματος, για πέντε χρόνια.

Στη σχετική αγωγή το θύμα εκπροσωπήθηκε νομίμως από δικαστικό συμπαραστάτη ο οποίος έχει οριστεί για να εξυπηρετεί μόνιμα τα συμφέροντά του, μια και ο άνθρωπος είναι ανίκανος να φροντίσει τον εαυτό του καθώς είναι πλέον διανοητικά καθυστερημένος και δεν θα έχει ποτέ στο μέλλον τη δυνατότητα να ζήσει φυσιολογική ζωή.

Η υπόθεση, που έχει και νομικό ενδιαφέρον, καθώς για πρώτη φορά έγινε εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 137Α του ποινικού κώδικα που κάνει λόγο για βασανιστήριο κρατουμένου, δεν θα είχε καν φτάσει στη Δικαιοσύνη εάν η οικογένεια του θύματος δεν είχε απευθυνθεί στον δικηγόρο Θεόδωρο Μαντά, ο οποίος υπέβαλε μήνυση σε βάρος των αστυνομικών, τους οποίους η υπηρεσία ύστερα από μια τυπική ΕΔΕ είχε σπεύσει να απαλλάξει πανηγυρικά από κάθε πειθαρχική ευθύνη.

Μάλιστα, το ελληνικό δημόσιο, κάνοντας χρήση νομίμου δικαιώματος, όπως άλλωστε συνηθίζει ακόμη και για κραυγαλέες περιπτώσεις λαθών και παραλείψεων των οργάνων του, εκπροσωπήθηκε στο αστικό δικαστήριο, όπου ισχυρίστηκε ότι το θύμα ήταν… συνυπεύθυνο κατά 95% γι’ αυτό που του συνέβη, καθώς έκανε το ίδιο επικίνδυνες κινήσεις, οι οποίες προκάλεσαν τον τραυματισμό του... Ισχυρισμός που βεβαίως απορρίφτηκε ως αβάσιμος από τους δικαστές. Οι ιατροδικαστικές εκθέσεις άλλωστε δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολιών για τα βασανιστήρια που υπέστη ο Χρήστος Χρονόπουλος.

Το σκεπτικό της απόφασης
Αναφέρεται επί λέξη στο σκεπτικό της απόφασης για την καταβολή αποζημίωσης: «...προκύπτει ότι ο Δημήτρης Χρονόπουλος υπέστη σοβαρή βλάβη της υγείας του από πράξεις των οργάνων του Δημοσίου στα πλαίσια της άσκησης των καθηκόντων τους. Οι σωματικές βλάβες που υπέστη προήλθαν συνεπεία βίαιης συμπεριφοράς που επέδειξαν οι αστυνομικοί κατά τη διάρκεια της σύλληψης και κράτησής του στο ΑΤ Καλλιθέας, όπου ως αστυνομικοί στα καθήκοντα των οποίων αναγόταν η φύλαξη και επιμέλεια του κρατουμένου, ενεργώντας από κοινού κατάφεραν με πρόθεση και επανειλημμένα χτυπήματα στο κεφάλι του, αλλά και σε πολλά σημεία του σώματος του, με θλώντα αμβλέα όργανα, προκαλώντας του πολλαπλές σωματικές κακώσεις και βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, εξαιτίας της οποίας υπέστη μεγάλη έκπτωση νοητικών λειτουργιών, βραδυψυχισμό, μετατραυματική αμνησία, επιληπτικές κρίσεις, και πλήρη αδυναμία να επιμεληθεί των υποθέσεών του... τον αντιμετώπισαν με σκληρότητα δυσανάλογη προς τον σκοπό που επιδίωκαν, δεδομένου ότι ήταν άτομο που χρειαζόταν λόγω της ψυχικής του πάθησης, η οποία έγινε αμέσως αντιληπτή, ιδιαίτερη ψυχιατρική αντιμετώπιση με τη συνδρομή κατάλληλων νοσηλευτών...».

Κι ακόμη: «...η επιλογή της προσφυγής στη βία υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες από τα αστυνομικά όργανα, δεν τελεί σε εύλογη σχέση με το συνταγματικό δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του Χρήστου Χρονόπουλου που επλήγη, αλλά υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στα αστυνομικά όργανα να επιλέγουν τον τρόπο παρέμβασής τους και συνιστά παράνομη συμπεριφορά...». Το δικαστήριο αναφερόμενο στην πραγματική αποστολή των αστυνομικών τονίζει ότι «ως εγγυητές του εννόμου αγαθού της προσωπικής ασφάλειας θα έπρεπε να διαφυλάττουν τα υπέρτερης αξίας συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της σωματικής ακεραιότητας των πολιτών και να παρεμποδίσουν –εν προκειμένω– την επέλευση του βλαπτικού αποτελέσματος».

Πηγή: documentonews.gr