ΜΕΣΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΣΑ, ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

 

Ο θάνατος της 22χρονης προφυλακισμένης στις φυλακές Κορυδαλλού, στις 25 Οκτωβρίου, δεν πρέπει να περάσει σαν η «είδηση μιας μέρας» και μετά να ξεχαστεί, όπως συχνά συμβαίνει με την πληθώρα τραγικών συμβάντων που έχουν γίνει πλέον η καθημερινότητα μέσα σε αυτή την κοινωνία που ζούμε.

Είναι ο πέμπτος θάνατος, μέσα σε δυο μήνες, σε συνθήκες κράτησης (σε φυλακές ή σε αστυνομικά τμήματα), είτε μετά από βασανιστήρια, είτε μετά από αμέλεια για παροχή της αναγκαίας βοήθειας. Εν προκειμένω, για την 22χρονη, που ήταν προφυλακισμένη με την κατηγορία του εμπρησμού -για την οποία, ποια ήταν, ποια η ιστορία της, τίποτε δεν έχει γίνει γνωστό - το μόνο που αναφέρθηκε ήταν ότι εμφάνισε «διαταρακτική συμπεριφορά», την οποία, αδυνατώντας να διαχειριστούν στο νοσοκομείο κρατουμένων, και με δεδομένη την ανέκαθεν δομική ανεπάρκεια του «Ψυχιατρείου Κρατουμένων Κορυδαλλού», την μετέφεραν στο εφημερεύον Δρομοκαΐτειο.

Εδώ όμως οι ψυχίατροι δεν διαπίστωσαν καμιά ανάγκη νοσηλείας, χαρακτήρισαν τη συμπεριφορά της 22χρονης ως «χειριστική», με τον συνήθη, δηλαδή, όρο που η «κουλτούρα και η πρακτική» της κυρίαρχης ψυχιατρικής απορρίπτει τον οδυνηρό χαρακτήρα του βιώματος του υποκειμένου, χαρακτηρίζοντας τον ως «προσποίηση» προς επίτευξη κάποιου «οφέλους», με αποτέλεσμα να μη θεωρηθεί αναγκαία και να μην επιχειρηθεί η δέουσα ψυχιατρική φροντίδα και έτσι να επιστρέψει η 22χρονη στις φυλακές Κορυδαλλού. Όπου, όμως, σύντομα εμφάνισε ξανά την διαταρακτική συμπεριφορά και ενώ αποφασίστηκε η εκ νέου μεταφορά της σε εφημερεύουσα ψυχιατρική μονάδα, η μεταφορά από το τμήμα μεταγωγών δεν έγινε και μετά μερικές ώρες η 22χρονη αυτοκτόνησε.

Για μια ακόμη φορά γίνεται φανερό ότι τα καταστήματα κράτησης, είτε φυλακές είτε ΑΤ, είναι καταστήματα θανάτου, χώροι όπου επιτελείται μια άτυπη «θανατική ποινή».

Και οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας να έχουν καταλήξει να είναι απλώς χώροι εγκλεισμού ή απόρριψης, με όποιες συνέπειες μπορεί να έχει συχνά αυτή η απόρριψη της όποιας αναγκαίας φροντίδας, τα κριτήρια με τα οποία γίνεται : πόσα κρεβάτια, πόσα ράντζα, αλλά και ποιες είναι οι πρακτικο-θεωρητικές προσεγγίσεις μέσω των οποίων κρίνεται το αίτημα για φροντίδα, ο τρόπος που εκάστοτε αυτό τίθεται, η ανάγκη πίσω από τη μορφή του αιτήματος, η σημασία που έχει για τον λειτουργό η κατανόηση και η οργάνωση των απαντήσεων που απαιτεί η πολυπλοκότητα των αναπάντητων αναγκών που αποτελούν την πηγή της ψυχικής οδύνης. Προσεγγίσεις ανέκαθεν περιθωριακές, αλλά που η σύμπλευση του μονόδρομου ενός στυγνού βιολογισμού της κυρίαρχης ψυχιατρικής με την απεξάρθρωση (την δραματική υποστελέχωση, υποχρηματοδότηση και ιδιωτικοποίηση) των υπηρεσιών ψυχικής υγείας τις έχει σχεδόν πλήρως εξαλείψει από τα πεδία άσκησης της καθημερινής πρακτικής των υπηρεσιών.

Απαιτούμε να αποκαλυφθούν πλήρως, και καθόλου να συγκαλυφθούν, οι ευθύνες από όλες τις μεριές, για τον θάνατο της 22χρονης.

Αυτός ο θάνατος είναι προϊόν του τρόπου λειτουργίας των θεσμών (ψυχιατρικών και σωφρονιστικού) του κυρίαρχου συστήματος και των ασκούμενων άνωθεν πολιτικών, που τους έχουν φέρει σ΄ αυτή την κατάσταση, και μας αφορά όλους και όλες.

5/11/2024

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

 

 

 

 

ΘΑΛΑΜΟΙ/ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΨΝΑ

 

Σε «ειδικούς θαλάμους» θα νοσηλεύονται από εδώ και πέρα στο ΨΝΑ οι κρατούμενοι σε φυλακές που έχουν ανάγκη ψυχιατρικής νοσηλείας. Το Διοικητικό Συμβούλιο του ψυχιατρείου, ύστερα από πρόταση του Επιστημονικού Συμβουλίου, έσπευσε, με ταχύτατους ρυθμούς, να υιοθετήσει σχετικό αίτημα του Σωματείου Υπαλλήλων Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης Αττικής (ΣΥΕΦΚΚΑ).

Επικαλούμενοι έλλειψη επαρκούς αριθμού φρουρών και κατασκευάζοντας πιθανούς «κινδύνους» που υποτίθεται ότι εγκυμονεί η ταυτόχρονη νοσηλεία παραπάνω του ενός κρατουμένων σε διαφορετικά τμήματα, ή ακόμα και σε διαφορετικούς θαλάμους στο ίδιο τμήμα, ζήτησαν/απαίτησαν να γίνεται η νοσηλεία όλων των κρατουμένων στο ίδιο τμήμα και στον ίδιο θάλαμο.

Και το λεγόμενο «Επιστημονικό Συμβούλιο», σε πλήρη σύμπλευση του ρόλου που ασκεί η κυρίαρχη ψυχιατρική με την αστυνομία και τους κάθε είδους φρουρούς (ο καθένας, φυσικά, από το σημείο και την πλευρά που του έχει ανατεθεί) για την διαφύλαξη της «δημόσιας τάξης», έσπευσε να προτείνει και το ΔΣ ν΄ αποφασίσει ό,τι ζήτησαν οι φρουροί. Σύμφωνα με την απόφαση, μετά την εισαγωγή ενός κρατούμενου για νοσηλεία σ΄ ένα τμήμα του ΨΝΑ, αν υπάρξει δεύτερος, τρίτος κλπ, θα εισάγονται όλοι στο ίδιο τμήμα και στον ίδιο θάλαμο.

Μην ξεχνάμε ότι κάθε θάλαμος έχει τρεις κλίνες και, όπως λειτουργεί το ΨΝΑ, κάθε θάλαμος χωράει (και έχει συνήθως) και δύο ράντζα. Έτσι, αντί για δυο φρουρούς, σε κάθε μια από τις τρεις βάρδιες (σύνολο έξι ημερησίως), για κάθε κρατούμενο που νοσηλεύεται, τώρα θα έχουμε μόνο δυο φρουρούς για δυο κρατούμενους, για τρεις, για πέντε, ή και παραπάνω.

Μπορεί κανείς να σκεφτεί τι κόλαση θα δημιουργηθεί για τις συνθήκες νοσηλείας των κρατουμένων, αλλά και για όλους/ες μέσα στο ψυχιατρικό τμήμα, όταν διαχρονικά, και μέχρι τώρα, με το καθεστώς των δυο φρουρών για κάθε νοσηλευόμενο κρατούμενο, είναι γνωστά τα περιστατικά με την απαίτηση από τους φρουρούς για την μηχανική καθήλωση των κρατούμενων ασθενών, ή και με το αυθαίρετο δέσιμό τους, από τους ίδιους τους φρουρούς, με χειροπέδες στο κρεβάτι, για μην τους δραπετεύσουν όταν θα πίνουν ήσυχοι το καφεδάκι τους, ή θα κάνουν τη βόλτα τους κλπ.

Όπως, επίσης, η πίεση, ή και, ενίοτε, η επιβολή, ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση, να είναι παρών ο φρουρός όταν ο γιατρός θα εξετάζει τον φρουρούμενο ασθενή. Σε συνθήκες που είναι για τον οποιονδήποτε αδύνατο να διαφύγει από το κλειστό παράθυρο του γραφείου του γιατρού, ή από την πόρτα του γραφείου έξω από την οποία μπορεί να είναι, και πάντα είναι, ο φρουρός.

Είναι σαφές ότι με την ουσιαστική παραχώρηση ενός θαλάμου του ψυχιατρικού τμήματος στο καθεστώς της φρούρησης, οι κρατούμενοι που νοσηλεύονται στερούνται, επειδή είναι κρατούμενοι, ακόμα και το δικαίωμα για μια αξιοπρεπή περίθαλψη (όσο είναι δυνατό αυτή να υπάρξει μέσα σε μια ψυχιατρική μονάδα) επειδή είναι κρατούμενοι.

Αν η φρούρηση, με τον τρόπο που ασκείται στα ψυχιατρικά τμήματα, ήδη δημιουργεί προβλήματα στην λειτουργία τους (τουλάχιστον για όσους επαγγελματίες ψυχικής υγείας είναι ταγμένοι σε μια ουσιαστική θεραπευτική φροντίδα και όχι στο μονόδρομο της καταστολής και της συμμόρφωσης), η δημιουργία ενός ειδικού θαλάμου κρατουμένων θα είναι ένας χώρος που οι φρουροί «θα λύνουν και θα δένουν», και μεταφορικά και κυριολεκτικά - το τι θα γίνεται μέσα σε αυτό τον θάλαμο θα ορίζεται από αυτούς.

Και όταν ακραιφνώς φυλακτικές λογικές και λειτουργίες μπαίνουν μέσα στη λειτουργία μιας ψυχιατρικής μονάδας, δεν πρόκειται παρά για ένα βήμα προς τη δημιουργία ενός φυλακτικού/σωφρονιστικού τμήματος μέσα στο ψυχιατρείο, όπως, άλλωστε, είναι το από μακρού ζητούμενο από κράτος και κυρίαρχη ψυχιατρική.

Όλοι και όλες οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας, όλοι και όλες οι εργαζόμενοι/ες στο ΨΝΑ, στο Δρομοκαΐτειο και παντού δεν θα πρέπει επ΄ ουδενί να δεχτούν, μαζί με πολλά άλλα, μια τέτοια απροκάλυπτη πορεία προς την παλαιο-ιδρυματική παλινδρόμηση.

17/1/2023

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ