ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ ΤΗΣ 30/6

Ενα σημαντικό πρώτο βήμα στην από κοινού κινητοποίηση των αυτοοργανωμένων Κοινωνικών  Ιατρείων  Αλληλεγγύης, για την διεκδίκηση μιας αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν Υγείας, ήταν η σημερινή συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Υγείας. Περίπου 150 άτομα, αλληλέγγυοι και ασθενείς από 9 Ιατρεία, πρόσφυγες και αλληλέγγυοι από την κατάληψη στέγης City Plaza, άτομα από το χώρο της Ψυχικής Υγείας, και μέλη άλλων κοινωνικών και πολιτικών συλλογικοτήτων, συγκεντρώθηκαν έξω από το Υπουργείο διεκδικώντας την άμεση και δωρεάν πρόσβαση όλων των ανασφάλιστων, καθώς και των προσφύγων και των μεταναστών  (με, ή χωρίς, «χαρτιά») στο σύστημα των δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και την δωρεάν χορήγηση των αναγκαίων φαρμάκων χωρίς καμιά οικονομική συμμετοχή, τόσο για τους ανασφάλιστους όσο και για τους ασφαλισμένους (καθώς και για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες).

Τα Κοινωνικά Ιατρεία που καλούσαν στην κινητοποίηση ήταν το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ιλίου, το Κοινωνικό Ιατρείο/Φαρμακείο Ν.Φιλαδέλφειας/Ν. Χαλκηδόνας/Ν.Ιωνίας και γύρω περιοχών, το Ιατρείο Αλληλεγγύης Πατησίων/ Αχαρνών, το Κοινωνικό Ιατρείο/Εργατική Λέσχη Ν.Σμύρνης και το Κοινωνικό Ιατρείο Σαλαμίνας, αλλά συμμετείχαν, εξίσου ενεργητικά και από κοινού, η Αυτοοργανωμένη Δομή Υγείας Εξαρχείων (ΑΔΥΕ), το Κοινωνικό Ιατρείο Κορίνθου, η Αυτοοργανωμένη Κοινωνική Δομή Υγείας πλ. Βικτωρίας/Πατησίων, και ο Κοινωνικός Χώρος Υγείας ΠΙΚΠΑ Πετραλώνων.

Συμμετείχε, επίσης, η «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία».

Οι συγκεντρωμένοι φώναξαν συνθήματα και άπλωσαν διάφορα πανώ. Ζήτησαν συνάντηση με το Υπουργείο και, καθώς οι δυο Υπουργοί έλειπαν, έγινε δεκτή, ύστερα από μια εργώδη διαδικασία, μια αντιπροσωπεία των Ιατρείων, (στην οποία συμμετείχε και ένας πρόσφυγας) από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Π. Γιαννουλάτο.

Η αντιμετώπιση της αντιπροσωπείας από τον Γενικό Γραμματέα ήταν τελείως διεκπεραιωτικού χαρακτήρα, αποστασιοποιημένη και αποφευκτική.

Ακούγοντας μέλη της αντιπροσωπείας να του εκθέτουν (πράγματα που, ούτως ή άλλως, ήξερε πολύ καλά) την καθημερινή τραγωδία που βιώνουν  ανασφάλιστοι και ασφαλισμένοι, την ουσιαστική απόρριψή τους από ένα σε πλήρη κατάρρευση σύστημα υπηρεσιών, την αδυναμία τους να πληρώνουν την συμμετοχή τους στα φάρμακα, τα ραντεβού που τους κλείνουν μετά ένα δίμηνο και πάνω, την ραγδαία αύξηση των θανάτων στα χρόνια των μνημονίων που, σε συνδυασμό με τη μείωση των γεννήσεων (οφειλόμενη, μεταξύ άλλων, και στην αύξηση της περιγεννητικής θνησιμότητας) έχει οδηγήσει στην κατά περίπου 200.000 μείωση του πληθυσμού, είπε απλώς ότι, «όλα αυτά δεν είναι αρμοδιότητα μου». Λες και υπάρχουν στεγανά στη (δυσ)λειτουργία του συστήματος και λες και δεν έχει ο καθένας «εκεί πάνω» την προσωπική του ευθύνη γι΄ αυτή την άσκηση της θανατο-πολιτικής (ως μετεξέλιξης της βιο-πολιτικής) που είναι εντεταλμένος να εφαρμόζει.

Οσο για την ελεύθερη πρόσβαση των προσφύγων και μεταναστών «χωρίς χαρτιά» στο σύστημα των υπηρεσιών, η απάντηση ήταν, «τι θέλετε, να γίνονται όλοι δεκτοί»;

Δεν περιμέναμε, φυσικά, κάτι διαφορετικό. Δεν περιμέναμε ότι μια τέτοια, πρώτη κινητοποίηση, εν μέσω και πολλών άλλων, θα μπορούσε να λυγίσει και να οδηγήσει πέρα από τα τείχη της, πρωτοφανούς βαρβαρότητας, νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ασκεί, ως εντολοδόχος της ΕΕ και του ΔΝΤ, η παρούσα κυβέρνηση.

Δεν ήταν παρά μια πρώτη στιγμή ενός κινηματικού συντονισμού ενάντια στην κατάρρευση της Υγείας, για μιαν άλλη Υγεία, ως δημόσιο αγαθό, με ριζικά εναλλακτική κουλτούρα και πρακτική, κάτω από τον έλεγχο των εργαζόμενων σε αυτήν, των ληπτών των υπηρεσιών  και της κοινωνίας.

Φεύγοντας, μέλη της αντιπροσωπείας, εν είδει «παιγνίου», έδωσαν στον Γενικό Γραμματέα (για να δώσει στο Υπουργό του) αντίγραφα των τοποθετήσεων, στη Βουλή, το 2014, βουλευτών του Σύριζα όταν, πριν γίνει κυβέρνηση, διακήρυττε τα τελείως αντίθετα από αυτά που εφαρμόζει σήμερα : διακηρύξεις - αερολογίες της «πρώτη φορά αριστεράς».

Και φυσικά, ο θυμός που ένοιωσαν όλοι και όλες από αυτή την μονοκόμματη και απροσχημάτιστη (αν και όχι μη αναμενόμενη) απόρριψη των αιτημάτων της κινητοποίησης δεν ήταν παρά το καλλίτερο λειαντικό για έναν αγώνα διαρκείας που είναι μπροστά μας.

Ένας χρόνος κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – Τα αιτήματα των εργαζόμενων παραμένουν στον αέρα

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016

πηγή: http://psi-action.blogspot.gr/

Αποχώρηση της Πρωτοβουλίας Εργαζόμενων / Απολυμένων στην Ψυχική Υγεία

από την ομάδα εργασίας του Υπουργείου Υγείας

Πέρυσι, τέτοια εποχή, εκλέχτηκε η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δημιουργώντας την αίσθηση, σε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, ότι οι καταστροφικές πολιτικές που ακολούθησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις σε όλους τους τομείς θα μπορούσαν να ανατραπούν.

Η ίδια αίσθηση επικράτησε στον πολύπαθο χώρο της Ψυχικής Υγείας, όπου τα τελευταία επτά χρόνια οι εργαζόμενοι, και φυσικά οι ψυχικά πάσχοντες, βιώνουν τις τραγικές συνέπειες της υποβάθμισης και της διάλυσης των Μονάδων Ψυχικής Υγείας. Ειδικότερα, στους φορείς Ψυχικής Υγείας του μη-κερδοσκοπικού τομέα (γνωστοί και ως ΜΚΟ Ψυχικής Υγείας), στους οποίους έχει ανατεθεί από το κράτος ένα σημαντικό μέρος της “ψυχιατρικής μεταρρύθμισης”, η πλήρης απουσία εποπτείας και ελέγχου από το υπουργείο Υγείας οδήγησε στην ανεξέλεγκτη δράση των διοικήσεών τους. Τα κάποτε μεμονωμένα περιστατικά εργοδοτικής αυθαιρεσίας, παράνομων απολύσεων, συνδικαλιστικών διώξεων, εκβιασμών και τρομοκρατίας έλαβαν τη μορφή επιδημίας, όπως φάνηκε από τις δεκάδες καταγγελίες εργαζόμενων σε Μονάδες Ψυχικής Υγείας. Το ίδιο διάστημα, Μονάδες Ψυχικής Υγείας, χρηματοδοτούμενες από τον τακτικό προϋπολογισμό,άλλαζαν χέρια ή έκλειναν ανάλογα με τις διαθέσεις και τις σκοπιμότητες των διοικήσεων και του υπουργείου. Μέσα στο ίδιο θολό κλίμα, κάποιοι φορείς προσπάθησαν να εφαρμόσουν, παράνομα αρχικά και με τις ευλογίες των Λοβέρδου-Μπόλαρη στη συνέχεια, την παρακράτηση μέρους των συντάξεων των ψυχικά πασχόντων που φιλοξενούνταν στις Μονάδες τους.

Όλα αυτά τα χρόνια, οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες του υπουργείου Υγείας, όχι μόνο δεν άσκησαν τους απαιτούμενους ελέγχους και δεν διερεύνησαν τις καταγγελίες, αλλά αναλώθηκαν σε ένα επικοινωνιακό παιγνίδι, καταγγέλλοντας (!) τους φορείς για κακοδιαχεϊριση του δημόσιου χρήματος τη στιγμή που οι ίδιες ενέκριναν τις δράσεις και τις χρηματοδοτήσεις και κάλυπταν τις παρανομίες.

Η εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, μιας παράταξης που συμπαραστάθηκεενεργά στους αγώνες των εργαζόμενων, υποστήριξε τα χρόνια αιτήματά τους καιανέδειξε τα μόνιμα προβλήματα στη Βουλή, θεωρήσαμε ότι θα ευνοούσε την απαλλαγή του χώρου της Ψυχικής Υγείας από το νοσηρό κλίμα που επικρατούσε και θα προωθούσε την αποκατάσταση του αισθήματος ασφάλειας και δικαιοσύνης για εργαζόμενους και λήπτες των υπηρεσιών. Εξάλλου, η εξασφάλιση της πολυφωνίας και της συμμετοχής είναι η βάση για το ξεπέρασμα της ιδρυματικής λογικής και την ουσιαστική ψυχιατρική μεταρρύθμιση.

Με βάση τα παραπάνω, εργαζόμενοι και απολυμένοι από το χώρο της Ψυχικής Υγείας απευθύναμε, αμέσως μετά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ, μια ανοιχτή επιστολή στη νέα ηγεσία του υπουργείου Υγείας στην οποία συνοψίζαμε τα χρόνια προβλήματα του χώρου και δηλώναμε την πρόθεσή μας να βοηθήσουμε το υπουργείο ή/και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, εφόσον είχαμε δείγματα ότι η νέα κυβέρνηση είναι έτοιμη να συγκρουστεί με το προηγούμενο καθεστώς για να το αλλάξει.

Ακολούθησαν δύο συναντήσεις, η πρώτη με τον τότε αναπληρωτή και τώρα υπουργό Υγείας Ανδρέα Ξάνθο, στις 3 Απρίλη, και η δεύτερη με τον σύμβουλο του υπουργού, Θωμά Υφαντή, στις 11 Μάη.  Παρά το γεγονός ότι στις συναντήσειςαυτές δεν μας ανακοινώθηκε κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο δράσης, αναγνωρίσαμε ως θετικό στοιχείο το ότι οι συνομιλητές μας γνώριζαν και αποδέχονταν τα προβλήματα που τους εκθέσαμε και δήλωσαν την πρόθεσή τους να αλλάξουν την κατάσταση ακόμα κι αν χρειαστεί να συγκρουστούν με συμφέροντα. Σημειώνουμε ότι σε αυτές τις συναντήσεις, εκτός από μέλη της Πρωτοβουλίας εργαζόμενων και απολυμένων στην Ψυχική Υγεία, παρευρέθηκαν και εκπρόσωποι Σωματείων εργαζόμενων και ληπτών υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας.

Στις αρχές του Ιούνη, οι υπογράφοντες - μέλη της Πρωτοβουλίας εργαζόμενων και απολυμένων στην Ψυχική Υγεία κληθήκαμε να συμμετέχουμε σε ομάδα εργασίαςπου συστάθηκε από το υπουργείο Υγείας με σκοπό να υποβάλλει προτάσεις για τον περαιτέρω σχεδιασμό της Ψυχικής Υγείας.

Αποφασίσαμε να συμμετέχουμε στην ομάδα εργασίας, έχοντας ενημερώσει τα μέλη της Πρωτοβουλίας, μέλη Σωματείων και εργαζόμενους, ευελπιστώντας ότι θα έχουμε την ευκαιρία να αναλύσουμε και να υποστηρίξουμε τις προτάσεις που ήδη είχαμε υποβάλει με την ανοιχτή επιστολή και να βοηθήσουμε στη χάραξη μια διαφορετικής πολιτικής για την Ψυχική Υγεία. Συγκεκριμένα, δηλώσαμε συμμετοχή στις υπο-ομάδες για α) τα δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων, β) τα κριτήρια, αξιολογήσεις και ελέγχους των Μονάδων και γ) τη λειτουργία των Μονάδων που λειτουργούν οι ΜΚΟ.

Σήμερα, μετά από ένα χρόνο κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (και οκτώ μήνες λειτουργίας της ομάδας εργασίας του υπουργείου Υγείας για την Ψυχική Υγεία), θεωρούμε ότι είμαστε σε θέση να κάνουμε κάποιες διαπιστώσεις:

α) Καμία κίνηση δεν έχει γίνει από την πλευρά του υπουργείου για την αποκατάσταση του κλίματος ασφάλειας και δικαιοσύνης στις Μονάδες Ψυχικής Υγείας και καμία συνέχεια δεν είχε η συζήτηση που είχε ανοίξει με τον υπουργό Υγείας σχετικά με όσα είχαμε επισημάνει στην ανοιχτή επιστολή. Επίσης, καμία συζήτηση δεν γίνεται για τις Μονάδες που παρανόμως έκλεισαν, για τους απλήρωτους εργαζόμενους που βρίσκονται στα δικαστήρια για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους, για τους εργαζόμενους που απολύθηκαν μόνο και μόνο επειδή ανέδειξαν και υπερασπίστηκαν τα δικαιώματα ψυχικά πασχόντων και εργαζόμενων. Καμία κουβέντα και για τους ασθενείς που συνεχίζουν να μεταφέρονται με περιπολικά ή καίγονται ζωντανοί σε ψυχιατρεία και κοινοτικές δομές, για τις κλειστές πόρτες και τις ιδρυματικές πρακτικές των “ανοιχτών” κοινοτικών δομών, για “φιλοξενούμενους” σε οικοτροφεία και ξενώνες που εξαναγκάζονται να πληρώνουν τις “δωρεάν” υπηρεσίες με το πενιχρό εισόδημά τους, για άπορους ασθενείς που περιφέρονται από νοσοκομείο σε νοσοκομείο για να βρουν τα φάρμακά τους…

Οι καταγγελίες των εργαζόμενων, από όσο γνωρίζουμε, συνεχίζουν να βρίσκονται στα συρτάρια του υπουργείου και καμία διοίκηση δεν έχει ελεγχθεί και λογοδοτήσει για τις αυθαιρεσίες της. Όσο για τη δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων Μονάδων με τη συμμετοχή εργαζόμενων, και ληπτών όπου αυτό είναι εφικτό, φαίνεται ότι ήταν άλλη μια προεκλογική δήλωση που ξεχάστηκε αμέσως μετά τις εκλογές, όπως και η σταδιακή ένταξη των Μονάδων στο ΕΣΥ.

Η απόσταση που έχει πάρει η κυβέρνηση από τις προεκλογικές της εξαγγελίες συντηρεί το κλίμα φόβου και τρομοκρατίας μέσα στους χώρους εργασίας, ενθαρρύνει την εργοδοτική αυθαιρεσία και, ταυτόχρονα, αποθαρρύνει τη συμμετοχή εργαζόμενων και ληπτών στη λήψη αποφάσεων και τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Ακόμα και η επανασύσταση των σωματείων, τα οποία φρόντισαν να διαλύσουν οι διοικήσεις με την ανοχή του υπουργείου Υγείας, φαίνεται ανέφικτη κάτω από αυτές τις συνθήκες.

β) Παρότι τα θέματα των υπο-ομάδων της ομάδας εργασίας που συμμετείχαμε είναι σημαντικά και θα έπρεπε να βρίσκονται σε προτεραιότητα, δεν έχουν ανοιχτεί ακόμα προς συζήτηση. Κατανοούμε ότι υπάρχουν πολλά και σοβαρά προβλήματα, τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ κληρονόμησε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά δεν κατανοούμε πως, για παράδειγμα, θα σχεδιαστούν αλλαγές και θα θεσπιστούν νόμοι αν δεν ληφθεί από την αρχή υπόψη η συνεχής παραβίαση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων ή πως θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται οι Μονάδες των ΜΚΟ χωρίς να έχει καν συζητηθεί το θέμα των κριτηρίων λειτουργίας και των ελέγχων.

Γνωρίζουμε ότι και οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν συστήσει παρόμοιες ομάδες εργασίας και επιτροπές, των οποίων οι τελικές προτάσεις εξυπηρετούσαν συγκεκριμένες πολιτικές και συμφέροντα και γι΄αυτό δεν έγιναν ποτέ οι αλλαγέςπου απαιτούνται για μια ουσιαστική ψυχιατρική μεταρρύθμιση.

Δεν είναι τυχαίο ότι ενώ μένουν στα λόγια και στα χαρτιά, εδώ και 25 χρόνια, οι απαραίτητες προϋποθέσεις για τη μετάβαση από την ιδρυματική περίθαλψη στην κοινοτική φροντίδα, όπως η τομεοποίηση και η λειτουργία ικανοποιητικού αριθμού Κέντρων Ψυχικής Υγείας και ψυχιατρικών κλινικών στα Γενικά Νοσοκομεία, “διαφημίζεται” το κλείσιμο των ψυχιατρείων ως η “ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης” και απομένει να οριστεί η καταληκτική ημερομηνία.

Δεν είναι λοιπόν μόνο το τοπίο στην Ψυχική Υγεία που παραμένει ακριβώς το ίδιο με αυτό των προηγούμενων κυβερνήσεων, αλλά αισθανόμαστε πλέον ότι δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για οποιαδήποτε αλλαγή.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, αποφασίσαμε να αποχωρήσουμε από την ομάδα εργασίας του υπουργείου Υγείας. Θεωρούμε ότι ακόμα και με την παρουσία μας σε αυτή την ομάδα συναινούμε στη συντήρηση μιας κατάστασης για την ανατροπή της οποίας αγωνιστήκαμε τα προηγούμενα χρόνια.

Α. Δημάκης

Α. Βασιλικόπουλος

Μέλη της Πρωτοβουλίας εργαζόμενων και απολυμένων στην Ψυχική Υγεία