Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από τα Προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας σηματοδοτούν μια νέα όξυνση της επίθεσης του κράτους και των κάθε λογής «αναπλάσεων» απέναντι σε έναν ζωντανό χώρο κατοικίας, αλληλεγγύης, αγώνα και συλλογικής επιβίωσης.
Η επιχείρηση εκκένωσης των Προσφυγικών δεν είναι ένα «τεχνικό έργο», ούτε μια ουδέτερη «πολεοδομική παρέμβαση». Δεν είναι απλώς μια ακόμα «διοικητική πράξη» ή μια «πολεοδομική παρέμβαση». Θα είναι μια πράξη βίας με σοβαρές κοινωνικές, σωματικές και ψυχικές συνέπειες για εκατοντάδες ανθρώπους. Και θα είναι, ταυτόχρονα, άλλη μια απόπειρα να επιβληθεί η λογική ότι οι ζωές των φτωχών, των προσφύγων, των ψυχικά πασχόντων, των εξαρτημένων, των κοινωνικά αποκλεισμένων μπορούν να μετακινούνται, να διασπώνται και να εξαφανίζονται στο όνομα της «ανάπτυξης», της «τάξης» και της «αξιοποίησης».
Στα Προσφυγικά δεν ζουν οι “προνομιούχοι” και ακριβώς γι’ αυτό, η κοινότητα που έχει διαμορφωθεί εκεί όλα αυτά τα χρόνια αποτελεί για πολλούς και πολλές όρο επιβίωσης. Όχι μόνο επειδή προσφέρει στέγη, αλλά επειδή συγκροτεί δεσμούς, αλληλεγγύη, συλλογική προστασία, καθημερινή έμπρακτη φροντίδα.
Γι’ αυτό η υπεράσπιση των Προσφυγικών δεν είναι ένα «ειδικό θέμα» που αφορά μόνο τους κατοίκους τους ή έναν στενό κύκλο αλληλέγγυων. Είναι υπόθεση όλων μας. Είναι υπόθεση κάθε ανθρώπου που αρνείται να δεχτεί ότι οι ζωές των από κάτω είναι αναλώσιμες. Είναι υπόθεση κάθε συλλογικότητας που ξέρει ότι η κρατική καταστολή, η εμπορευματοποίηση του χώρου και η κοινωνική εκκαθάριση πάνε μαζί.
Μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, επιφυλάξεις ή και διαφωνίες σε επιμέρους ζητήματα. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να επισκιάσει το βασικό: ότι σήμερα υπάρχει ανάγκη για καθαρή σύμπλευση απέναντι στην απειλή της εκκένωσης, στην ποινικοποίηση της κοινότητας και στην απαξίωση των αναγκών των ανθρώπων που ζουν εκεί. Όταν απειλείται ένας ζωντανός κοινωνικός ιστός, όταν κινδυνεύουν άνθρωποι που ήδη βρίσκονται στα όρια, όταν η καταστολή εμφανίζεται ως «λύση», η θέση μας οφείλει να είναι στο πλευρό όσων αντιστέκονται.
Ως Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία, δεν στεκόμαστε απέναντι στα Προσφυγικά από απόσταση, αλλά μέσα από μια διαρκή σχέση συνεργασίας, στήριξης και παρουσίας. Η παρέμβασή μας όλα αυτά τα χρόνια για ανάγκες ψυχικής υγείας και ευρύτερα κοινωνικοπρονοιακού χαρακτήρα μέσα στην κοινότητα έχει δείξει έμπρακτα ότι αυτός ο χώρος δεν είναι ένα “κενό κέλυφος” προς διαχείριση, αλλά ένας ζωντανός κοινωνικός ιστός, μέσα στον οποίο η φροντίδα, η αλληλεγγύη και η συλλογική προστασία γίνονται καθημερινή πράξη. Και ακριβώς γι’ αυτό, η υπεράσπισή του δεν είναι για εμάς μια αφηρημένη πολιτική τοποθέτηση, αλλά ζήτημα άμεσης ευθύνης.
Ως Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία, στεκόμαστε στο πλευρό της κοινότητας των κατειλημμένων Προσφυγικών. Στεκόμαστε στο πλευρό όσων αγωνίζονται να μην ξεριζωθούν άνθρωποι από τον τόπο τους, να μη διαλυθεί ένας ζωντανός κοινωνικός ιστός, να μην παραδοθεί ακόμα μια γειτονιά στα σχέδια της «ανάπτυξης», της καταστολής και του κοινωνικού ελέγχου.
Στηρίζουμε τον αγώνα των Προσφυγικών και τα αιτήματα που τίθενται σήμερα με επείγοντα τρόπο. Δηλώνουμε ότι τυχόν εκκένωση θα είναι ένα ακόμα κρατικό έγκλημα απέναντι σε ανθρώπους ήδη βαριά πληγωμένους από τη φτώχεια, τον αποκλεισμό και την εγκατάλειψη.
Να σταματήσει κάθε σχέδιο εκκένωσης των Προσφυγικών.
Να μη διαλυθεί η κοινότητα και οι δομές αλληλεγγύης της.
Να υπάρξει άμεση στήριξη στους κατοίκους και στις ανάγκες τους.
Νίκη στον αγώνα των Προσφυγικών.
Καλούμε σε μαζική, ενεργή, έμπρακτη αλληλεγγύη.
Απέναντι στην καταστολή, τον εκτοπισμό και την κοινωνική βαρβαρότητα, η μόνη απάντηση είναι η συλλογική στήριξη, η παρουσία, η σύμπλευση στους αγώνες από τα κάτω.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου