ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ (ΔΙΑΛΥΣΗΣ) ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΕΙΑΣ

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ (ΔΙΑΛΥΣΗΣ) ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΕΙΑΣ

Πιο μουδιασμένη από ποτέ η ελληνική ψυχιατρική κοινότητα υποδέχεται, φέτος, την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας (10 Οκτώβρη), αυτή την ετήσια φιέστα του ΠΟΥ, μέσω της οποίας όλοι συνήθιζαν να θυμούνται, με απλώς εθιμοτυπικό τρόπο και για μια και μόνο μέρα, ότι υπάρχει και Ψυχική Υγεία, που χρειάζεται να έλθει στο κέντρο της προσοχής μας. Για να την ξεχάσουν και πάλι από την αμέσως επόμενη μέρα, καθώς η ίδια κυρίαρχη κατασταλτική ψυχιατρική, και την ίδια μέρα της φιέστας, όπως όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου, συνέχιζε να ασκείται αδιαπραγμάτευτα, πίσω από ορατά και αόρατα τείχη, ως ένας μονόδρομος για την κατανόηση και την αντιμετώπιση των αναπάντητων αναγκών του ψυχικά πάσχοντος υποκειμένου.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι φέτος, σε μιαν εκδήλωση που οργανώνει επί του προκειμένου η ΕΨΕ, η ενασχόληση δεν αφορά κάποιες μεγαλεπήβολες θεματικές, όπως αυτές των προηγούμενων ετών, αλλά κάτι το πολύ άμεσο και πρακτικό : την «επείγουσα ψυχιατρική». Αυτό, δηλαδή, στο οποίο η κυρίαρχη ψυχιατρική έχει αναγάγει την ψυχιατρική φροντίδα ήδη από την προ των μνημονίων εποχή, αλλά πολύ περισσότερο σήμερα, εν μέσω της καταλυτικής αποσάρθρωσης του όλου συστήματος: στην αντιμετώπιση του «επείγοντος». Την διαχείριση, δηλαδή, καταστάσεων «κρίσης» όλο και περισσότερων ανθρώπων, άκρως εξουθενωμένων και κοινωνικά εκμηδενισμένων (αυτών και των οικογενειών τους) από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, μέσω των διαδικασιών της ακούσιας νοσηλείας (στο 55-60% των εισαγωγών), που θα έχουν, συνήθως μέσα σε μια κλινική γεμάτη ράντζα, μιαν αντιμετώπιση πυροσβεστικού χαρακτήρα και καταστολής των συμπτωμάτων (μέσω της μηχανικής και/ή της χημικής καθήλωσης), για να επανέλθουν, ανάλογα με τον θεράποντα και την κλινική, ταχέως, με τα λεγόμενα «αιματηρά εξιτήρια», ή πιο αργά, στις ίδιες συνθήκες του κοινωνικά και θεραπευτικά αβοήθητου, που παράγουν και παροξύνουν την οδύνη και τις λεγόμενες υποτροπές της.

Η ψυχιατρική, λοιπόν, δεν έχει να ασχοληθεί παρά με το «επείγον», αυτό που η ίδια, σε μεγάλο βαθμό, παράγει μέσα από τον τρόπο που λειτουργεί, τον οποίο, πολύ περισσότερο, ουδόλως αμφισβητεί ως τρόπο σκέψης και πράξης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ, στα λόγια, πολλοί μιλούν για ανάγκη κοινοτικών υπηρεσιών (τις οποίες, όμως, ουδόλως επιδιώκουν έμπρακτα και «λειτουργώντας προς» αυτές, μέσα από την αμφισβήτηση των ιδρυματικών κανόνων και πρακτικών) κανείς δεν αναφέρεται στο σκάνδαλο της χρησιμοποίησης ενός κτιρίου αξίας 7.3 εκ. ευρώ, το οποίο παραχωρήθηκε στο ΨΝΑ, μέσω ΕΣΠΑ, για λειτουργία Κέντρου Ψυχικής Υγείας (στο Γκάζι), για την μεταστέγαση οικοτροφείων και των εξωτερικών ιατρείων του ψυχιατρείων - χρήσεων που καμιά σχέση δεν έχουν με ΚΨΥ.

Η αρμόδια ηγεσία του Υπουργείου Υγείας δεν κάνει άλλο από το να διαχειρίζεται  την διάλυση των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, συμβάλλοντας σε αυτή τη διάλυση και αναλωνόμενη σε ατέρμονες συζητήσεις και συσκέψεις επιτροπών για μια «διοικητική μεταρρύθμιση», που, για μιαν ακόμη φορά, ανάγεται σε μιαν απλή «έκθεση ιδεών» (και μάλιστα, «κακών ιδεών») για μια Τομεοποίηση που ποτέ δεν θα γίνει, δίνοντας, όμως, μέσα από το σχετικό νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί, δυνατότητες για αποφασιστικό ρόλο επί των τεκταινομένων στις ΜΚΟ. Τη στιγμή που, αυτές οι τελευταίες έχουν ξανάρθει, ως ήταν αναμενόμενο, στο κέντρο του ενδιαφέροντος. Οχι μόνο λόγω των σκανδάλων διαφθοράς σε κάποιες από αυτές, που εξακολουθούν, στην ουσία και σε όλη τους την έκταση, να μην αντιμετωπίζονται και από την παρούσα, δήθεν «αριστερή», κυβέρνηση (που, όπως σε όλα, και εν προκειμένω, άλλα έλεγε όταν ήταν αντιπολίτευση), αλλά και γιατί οι ΜΚΟ αποτελούν επιλογή και τέκνο της ΕΕ. Αυτής της ΕΕ που επιβάλει τα μνημόνια και καταστρέφει τις πλατειές λαϊκές μάζες, μεταξύ των οποίων και τους, ως επί το πλείστον, από τα φτωχά λαϊκά στρώματα προερχόμενους ψυχικά πάσχοντες.

Παρ΄ όλα όσα λένε οι κυβερνώντες, το κλείσιμο των τριών εναπομεινάντων ψυχιατρείων έχει μπει ξανά στο προσκήνιο και η όλη διαπραγμάτευση αφορά απλώς τον τρόπο και τους ρυθμούς που θα γίνει. Το νομοσχέδιο για την «διοικητική μεταρρύθμιση» δεν είναι παρά ένα εργαλείο προς αυτή την κατεύθυνση. Κλείσιμο ως κατάργηση, χωρίς καθόλου εναλλακτικές κοινοτικές υπηρεσίες. Για τον χώρο που έχει ανοιχτεί και τον ακόμα μεγαλύτερο που θ΄ ανοίξει με το βίαιο κλείσιμο των ψυχιατρείων, προαλείφονται οι γνωστές μας ΜΚΟ. Αλλωστε, αυτή είναι μια διαδεδομένη πρακτική σε όλη την ΕΕ και απλώς μεταφέρεται, με τους γνωστούς τρόπους, και στην «χώρα πειραματόζωο» των μνημονιακών «μεταρρυθμίσεων».

Οι ΜΚΟ ψυχικής υγείας όχι μόνο δεν έχουν φέρει καμιά «καινοτομία», όπως αρέσκονται να την ονομάζουν, αλλά αποτελούν πρότυπα νεο-ιδρυματικών πρακτικών, με τη χρήση, πάντα, των γνωστών παλαιο-ιδρυματικών μεθόδων της επιλογής του «περιστατικού», της τιμωρίας, της μηχανικής καθήλωσης, της απομόνωσης κοκ. Και είναι χαρακτηριστικό για το πώς λειτουργεί το όλο διαπλεκόμενο σύστημα ότι ο Επίτροπος της ΕΕ Νιλς Μουιζνιεκ έσπευσε, με μια δακρύβρεχτη επιστολή, που συγκίνησε πολλούς/ες, να στηλιτεύσει, όπως γινόταν παλιά επί Λέρου, την καταπάτηση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων, τις πολλές μηχανικές καθηλώσεις, τις ακούσιες νοσηλείες κλπ (ένα κλασσικό υποκριτικό περιτύλιγμα υπόγειων αντιδραστικών μεθοδεύσεων), για να καταλήξει στην άκρως υποκριτική προτροπή «να απαλλάξετε την φροντίδα υγείας, ιδιαίτερα την ψυχιατρική, από περαιτέρω περικοπές στον προϋπολογισμό κατά τη διαπραγμάτευση και σχεδίαση των μέτρων λιτότητας».

Είναι το ίδιο αίτημα που είχε υποβάλει το δίκτυο των κρατικοδίαιτων ΜΚΟ «Αργώς», πριν λίγα χρόνια, στην απευθείας επικοινωνία  του (που εξακολουθεί να διατηρεί) με τις Βρυξέλλες. Μνημόνια παντού, στην Παιδεία, στους μισθούς, στις απολύσεις στους ασήκωτους φόρους στους πλειστηριασμούς, στις διακοπές του ηλεκτρικού ρεύματος, στο όποιο κοινωνικό κράτος, αλλά όχι στην Ψυχική Υγεία, δηλαδή, μεταφραζόμενο, «όχι στις ΜΚΟ». Πέραν του γεγονότος ότι είναι τα μνημόνια που καταστρέφουν και/ή επιδεινώνουν την ψυχική υγεία, η επίπτωσή τους, δηλαδή, στο όλον της ύπαρξης του υποκειμένου, το ζήτημα εδώ δεν είναι η σκόπιμη αγνόηση των κοινωνικών παραμέτρων της ψυχικής υγείας, αλλά, πρωτίστως, η επιδίωξη του «ιδίου οφέλους», η προώθηση του ιδιωτικού χαρακτήρα των, υποτίθεται, «μη κερδοσκοπικών»  (αλλά εύκολο να μετατραπούν σε κερδοσκοπικές) ΜΚΟ. Είναι η πλήρης ιδιωτικοποίηση της ψυχικής υγείας (όπως και όλης της Υγείας, της Παιδείας, του νερού και όλων των «κοινών») που απαιτεί ο άνωθεν επιβαλλόμενος νεο-φιλελεύθερος άξονας των «μεταρρυθμίσεων», η τήρηση του οποίου, όπως λένε όλοι, ΔΝΤ, ΕΕ κλπ είναι ο απαραίτητος όρος για να δοθεί η εκάστοτε «επόμενη δόση». Αλλωστε, ο Μουιζνιεκ ξέρει απ΄ αυτά, καθώς η χώρα του, η Λετονία, εφαρμόζει ένα αυστηρό πρόγραμμα δραστικής περιστολής των δημόσιων δαπανών και μαζικών ιδιωτικοποιήσεων παντού, και στην Ψυχική Υγεία.

Η Ψυχική Υγεία βρίσκεται σε κατάσταση πλήρους διάλυσης, κατάσταση που πρόκειται να γίνει ακόμα χειρότερη, με πρωταρχική ευθύνη, πλέον, της παρούσας κυβέρνησης. Η καθημερινότητα της ψυχιατρικής πρακτικής ήταν ανέκαθεν, αλλά τώρα είναι πολύ περισσότερο, μια καθημερινή και πλήρως ανεξέλεγκτη, έως και αυτονόητη, καταπάτηση των δικαιωμάτων των ψυχικά πασχόντων υποκειμένων.

Μόνο ένα κοινωνικό κίνημα ριζικής και έμπρακτης αμφισβήτησης των ασκούμενων

πολιτικών μπορεί ν΄ ανοίξει δρόμους πέρα από την υπάρχουσα κατάσταση. Οι απολύτως απαραίτητες και άμεσα αναγκαίες, στο δημόσιο σύστημα υπηρεσιών, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, όλων των ειδικοτήτων και με αξιοπρεπείς αμοιβές, δεν μπορεί να έχουν κανένα αποτέλεσμα αν δεν συνδεθούν με την έμπρακτη διεκδίκηση και άσκηση μιας εναλλακτικής ψυχιατρικής πρακτικής, με την αμφισβήτηση του κυρίαρχου ψυχιατρικού παραδείγματος.

Με το άνοιγμα του δρόμου προς μιαν άλλη σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου, μια σχέση, πρωτίστως, ισότιμων υποκειμένων και ισότιμα συμμέτοχων σ΄ ένα κοινό αγώνα για μιαν άλλη Ψυχική Υγεία - στιγμή προς μιαν άλλη κοινωνική σχέση, όπου θεραπεία θα σημαίνει, στη βάση και της εξασφάλισης των αναγκαίων υλικών προϋποθέσεων, επικοινωνία, διάλογο, διαπραγμάτευση. Μια σχέση ουσιαστικής και ισότιμης συν-ύπαρξης, όπου η ελευθερία του καθενός θα είναι προϋπόθεση της ελευθερίας όλων.

10 Οκτωβρίου 2016

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

Επόμενη συνάντηση της πρωτοβουλίας την Παρασκευή 14 Οκτωβρίου

Η επόμενη συνάντηση της "Πρωτοβουλίας για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία" θα γίνει την Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου, ώρα 19.00, στο χώρο του δικτύου Hearing Voices, Τροίας 44.

Μεταξύ των θεμάτων που θα συζητηθούν θα είναι οι εκπαιδευτικές συναντήσεις της "Πρωτοβουλίας", οι θεματικές γύρω από τις οποίες θα κινηθούν φέτος και οι τρόποι οργάνωσης και διεξαγωγής τους. Εχει ήδη σταλεί σε όλους/ες μια σχετική πρόταση που είναι υπό συζήτηση και συνδιαμόρφωση.

Επίσης, φυσικά, όλες οι τρέχουσες εξελίξεις στον χώρο της Ψυχικής Υγείας και η επεξεργασία και οργάνωση δράσεων.

ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΝΙΚΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΣΤΟ ‘ΠΑΙΧΝΙΔΙ’ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΑΔΕΙΩΝ ΟΠΛΟΦΟΡΙΑΣ

Με πρόσφατη απόφαση της Γενικής Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας επεκτείνεται η δικαιοδοσία έκδοσης πιστοποιητικών ψυχικής υγείας για την έκδοση αδειών οπλοφορίας και στους γενικούς γιατρούς.

Μέχρι τώρα, βάσει του σχετικού νόμου του 1994, η αρμοδιότητα αυτή προβλέπονταν για τους γιατρούς με ειδικότητα νευρολόγου-ψυχιάτρου (μια διατύπωση που αντανακλά την περίοδο προ του χωρισμού, εδώ και πολλά χρόνια, των δυο ειδικοτήτων), αλλά και με ειδικότητα παθολόγου(!).

Τον Ιούνιο του 2013 ο ‘τότε’ Σύριζα (στον διαχρονικά γνωστό ρόλο του «κόμματος της αντιπολίτευσης»), με αφορμή, μεταξύ άλλων, διάφορα συμβάντα που είχαν προκύψει σχετικά με την χορήγηση, από γνωστό (Χρυσαυγίτη τότε, της ΛΕΠΕΝ τώρα) ψυχίατρο του ΨΝΑ, πιστοποιητικών σε γνωστούς Χρυσαυγίτες, για την έκδοση αδειών οπλοφορίας, είχε υποβάλλει ερώτηση προς τον τότε Υπουργό ΠροΠο Ν. Δένδια, στην οποία, αφού αναλύονταν η ‘ευκολία’ με τη οποία εκδίδονται τα πιστοποιητικά αυτά, ζητούσε την αυστηροποίηση του ισχύοντος νομικού πλαισίου για την έκδοση αδειών οπλοφορίας. Εκανε μάλιστα αναφορά στις θέσεις, επί του προκειμένου, της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (ΕΨΕ), στις οποίες θα αναφερθούμε και εμείς παρακάτω, αλλά για να τις ξεχάσει πλήρως (όταν άλλαξε θέση στο πολιτικό παιχνίδι), και τις θέσεις αυτές και την ερώτησης που είχε υποβάλει τότε, λειτουργώντας, όπως παντού,  σαν μια κλασσική καθεστωτική κυβέρνηση.

Το διακύβευμα τότε ήταν, προφανώς, ο συστηματικός εξοπλισμός, με πυροβόλα όπλα, των μελών της Χρυσής Αυγής μέσω «νόμιμων διαδικασιών». Αλλά ήταν και κάτι ακόμη : η εν γένει ευκολία με την οποία ανέκαθεν βγαίνουν τα πιστοποιητικά ψυχικής κατάστασης για έκδοση αδειών οπλοφορίας (δεν συζητάμε για τους παθολόγους και τώρα τους γενικούς γιατρούς, αλλά) από τους ίδιους τους ψυχιάτρους. Συχνά με ένα μοναδικό, και συνήθως σύντομο, ραντεβού στα εξωτερικά ιατρεία, ενίοτε μετά από τηλεφώνημα από «γνωστό του γνωστού» για την θεωρούμενη ως «αυτονόητη» έκδοση, ή ανανέωση, της άδειας του κυνηγετικού όπλου – κάτι μάλιστα που χρησιμοποιείται και ως επιχείρημα για την επέκταση της δικαιοδοσίας έκδοση πιστοποιητικών και στους γενικούς γιατρούς, ως κάτι, δηλαδή, που θα διευκολύνει τους κατοικούντες σε απομακρυσμένες περιοχές κατόχους κυνηγετικών όπλων, λες και η κυνηγετική καραμπίνα δεν είναι όπλο, που έχει μάλιστα «πρωταγωνιστήσει» σε μύρια όσα φονικά επεισόδια.

Είναι γι΄ αυτό το λόγο και με αφορμή, μεταξύ άλλων, την επέκταση της δυνατότητας οπλοφορίας στα ιδιωτικά αστυνομικά σώματα (security), που το 2009 η ΕΨΕ εξέδωσε μιαν απόφαση σχετικά με το ζήτημα αυτό, όπου εκτίθενται οι προβληματικές σχετικά με την έκδοση αυτών των πιστοποιητικών και  η οποία θα έπρεπε να λειτουργεί ως κατευθυντήριος άξονας στην αντιμετώπιση του εν λόγω ζητήματος. Υπενθυμίζουμε ότι, μεταξύ άλλων, το κείμενο της απόφασης αυτής τονίζει ότι: 

«η Ψυχιατρική και οι Ψυχίατροι», πόσο μάλλον οι παθολόγοι και οι γενικοί γιατροί, θα προσθέταμε εμείς, «δεν έχουν τις γνώσεις ούτε τα μέσα για να μπορούν να βεβαιώσουν με ασφάλεια εάν ένα πρόσωπο μπορεί να φέρει πυροβόλο όπλο ή άλλο φονικό όργανο και πολύ περισσότερο να βεβαιώσουν ότι το πρόσωπο αυτό σε κάθε περίπτωση και υπό οποιεσδήποτε περιστάσεις θα αντιδράσει σύμφωνα με τις επιταγές του Νόμου και τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις που επικρατούν. Η αδυναμία ασφαλούς εκτίμησης και πρόβλεψης γίνεται ακόμη μεγαλύτερη σε συνθήκες όπου το γενικότερο κλίμα χαρακτηρίζεται από έλλειψη κοινωνικής αλληλεγγύης, συναισθηματική απίσχναση, χλευασμό των ιδανικών, έκπτωση των αξιών, αμφισβήτηση θεσμών και πολιτική πενία και καθημερινά και συνεχώς επιδεινούμενα φαινόμενα υπέρμετρης, άλογης και όχι σπάνια ανθρωποκτόνου βίας».

Κι΄ ακόμα, ότι:

«Ο ψυχίατρος μπορεί να βεβαιώσει ότι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ‘δεν πρέπει να φέρει όπλο’, αλλά δεν μπορεί να βεβαιώσει ότι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ‘μπορεί να φέρει όπλο’».

Ποτέ κανείς δεν εξέλαβε στα σοβαρά αυτούς τους κατευθυντήριους άξονες, ούτε οι δημόσιες υπηρεσίες, μέσω των οποίων εκδίδονται τα πιστοποιητικά αυτά, ούτε η αστυνομία που ασυζητητί τα δέχεται και χορηγεί την άδεια, ούτε, φυσικά, οι ψυχίατροι που τα συντάσσουν. Πιο εύκολα βγαίνει ένα πιστοποιητικό για οπλοφορία (χωρίς πολλή συζήτηση), ακόμα από την, όλο και μεγαλύτερη, ευκολία με την οποία χορηγούνται ψυχοφάρμακα ως μονόδρομος στην αντιμετώπιση των ψυχολογικών συνεπειών κοινωνικών προβλημάτων.

Σε μια εποχή κοινωνικής απορρύθμισης και έξαρσης της κοινωνικής βίας από άτομα και ομάδες, όχι μόνο του λεγόμενου «κοινού εγκλήματος» (που, ωστόσο, δεν είναι, πλέον, απλώς «κοινό», αλλά ριζώνει και διακλαδώνεται όλο και περισσότερο και όλο και πιο απροκάλυπτα γύρω από κομβικούς πόλους μιας νεόκοπης κυρίαρχης εξουσίας), αλλά και ποικίλων πολιτικών μορφωμάτων ναζιστικού χαρακτήρα, των οποίων η πολιτική υπόσταση βασίζεται στο κοινωνικό/ρατσιστικό μίσος και στις δολοφονικές βιαιοπραγίες, η περαιτέρω διευκόλυνσης της οπλοφορίας (όπως με τη ρύθμιση που εισάγει και τους γενικούς γιατρούς στο παιχνίδι, αντί να υπάρξει επεξεργασία και θεσμοθέτηση της μέγιστης αυστηροποίησης των όρων της διαδικασίας μέσω της οποίας εκδίδεται μια τέτοια ψυχιατρική γνωμάτευση) εκφράζει μια πολιτική και κοινωνική στάση στον απόηχο των ξέφρενων, και για την οπλοφορία, πολιτικών του Ντόναλτ Τραμπ. Πολιτικών που ποντάρουν στην ευόδωση και στην χειραγώγηση της εσωστρέφειας, της ατομικιστικής περιχαράκωσης, της παλινδρόμησης και της απώλειας του «ανθρώπινου μέσα στον άνθρωπο» στη σχέση με τον «άλλο», του κοινωνικού κανιβαλισμού.

Γιατί αυτή η βία δεν έχει να κάνει με την ενεργητική αντίσταση των «από κάτω», καθώς όποτε, ιστορικά, προέκυψε κοινωνική εξέγερση χειραφετητικού χαρακτήρα, δεν χρειάστηκε ποτέ το όποιο πιστοποιητικό για να γίνει. Εχει να κάνει  με τη βία των  «από πάνω», με την καθημερινότητα της βίας στη βάση της οποίας είναι οργανωμένες οι κυρίαρχες κοινωνικές σχέσεις και πολύ περισσότερο, η βία που παράγει η περαιτέρω διατήρηση και αναπαραγωγή αυτών των σχέσεων σε εποχές όπως αυτή, της παρατεταμένης θανάσιμης αγωνίας του συστήματος - βία η οποία θα γίνεται καθημερινά όλο και μεγαλύτερη, με απρόβλεπτες τις μορφές και τις διαστάσεις που πρόκειται να πάρει.

Η ήδη υπάρχουσα ευκολία, και η περαιτέρω διευκόλυνση, της έκδοσης των αδειών οπλοφορίας είναι ένα εργαλείο προς αυτή την κατεύθυνση.

Θ. Μεγαλοοικονόμου

21/9/2016

Καταδίκη για τον ψυχίατρο της Χρυσής Αυγής

Καταδικάστηκε για τα ψευδή ιατρικά πιστοποιητικά που χορήγησε το 2012 σε στελέχη της ναζιστικής οργάνωσης προκειμένου να αποκτήσουν άδεια οπλοφορίας

28.09.2016,

Συντάκτης: 

Γιάννης Μπασκάκης

Σε ποινή 15 μηνών με αναστολή καταδίκασε το Θ' Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών τον ψυχίατρο Κωνσταντίνο Παρασχάκη για τα ψευδή ιατρικά πιστοποιητικά που χορήγησε το 2012 σε στελέχη της Χρυσής Αυγής προκειμένου να αποκτήσουν άδεια οπλοφορίας.
Ειδικότερα, ο ψυχίατρος του ΨΝΑ είχε τότε βεβαιώσει πως οι «συναγωνιστές» του Ηλίας Παναγιώταρος, Ιωάννης Βουλδής, Ευστάθιος Μπούκουρας, Πολύβιος Ζησιμόπουλος και Απόστολος Γκλέτσος ήταν ικανοί να οπλοφορούν, με τον ισχυρισμό ότι δεν βρέθηκε στους εξετασθέντες ψυχικό ή σωματικό νόσημα.
Γιατί βέβαια και ο ίδιος ο Παρασχάκης ήταν τότε στέλεχος της ναζιστικής οργάνωσης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στην Αθήνα το 2010 με τον Μιχαλολιάκο και υποψήφιος της Χρυσής Αυγής στις βουλευτικές εκλογές του 2012 στο Λασίθι, ενώ σήμερα έχει ακολουθήσει τον Χρήστο Ρήγα στη ναζιστική οργάνωση Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ενωση (ΛΕΠΕΝ), η οποία προέκυψε έπειτα από διάσπαση της Χρυσής Αυγής μετά την έναρξη της δίκης για την εγκληματική οργάνωση. Μάλιστα ο νέος αρχηγός του, ο Ρήγας, ήταν χθες και στη δίκη, ακολουθούμενος από μέλη της οργάνωσής του.
Το δικαστήριο λοιπόν εξέφρασε τις αμφιβολίες του τόσο για το αν εξετάστηκαν οι χρυσαυγίτες που έλαβαν τα πιστοποιητικά για την άδεια οπλοφορίας όσο και για το αν προσήλθαν οι ίδιοι να τα πάρουν, αφού η προσέλευση και η εξέτασή τους δεν καταγράφηκαν ποτέ.
Σημαντικό ρόλο στην απόφαση του δικαστηρίου έπαιξε και το γεγονός ότι ο ψυχίατρος είχε αρχικά αρνηθεί ότι χορήγησε πιστοποιητικά στους Μπούκουρα και Ζησιμόπουλο, για να υποχρεωθεί στη συνέχεια να ομολογήσει σε απολογητικό του υπόμνημα προς το αρμόδιο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο, αλλά και χθες στο δικαστήριο, ότι πράγματι έδωσε τις βεβαιώσεις στα πέντε στελέχη της Χρυσής Αυγής. Σε αυτό το πλαίσιο ο Παρασχάκης καταδικάστηκε χωρίς ελαφρυντικά.
 

Απολογιστική Συνάντηση Πρωτοβουλίας

Αγαπητοί φίλοι και φίλες

Αρχές Ιουνίου ολοκληρώθηκαν οι οκτώ 'εκπαιδευτικές' συναντήσεις που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία. Στην απολογιστική του Ιουνίου η όλη προσπάθεια αποτιμήθηκε ως πολύ θετική και πιστεύουμε ότι άφησε παρακαταθήκη για το μέλλον. Οι αίθουσες που μας φιλοξένησαν ήταν πάντα γεμάτες και αναπτύχθηκαν σημαντικές, ζωηρές και πλούσιες συζητήσεις. Μας είναι φανερό ότι τα θέματα που καταπιαστήκαμε αναδείξανε σημαντικές αντιθέσεις και ανατιφάσεις, γεγονός, πιστεύουμε, σημαντικό για μια κινηματική διαδικασία. Προκειμένου να προχωρήσουμε στη διοργάνωση της επόμενης χρονιάς είναι σημαντικό να καταγράψουμε μερικές χρήσιμες παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν:

• η ανάγκη για εμβάθυνση στις συγκεκριμένες ενότητες
• η ανάγκη ανοίγματος της διαδικασίας σε ευρύτερο πλαίσιο
• η συμμετοχή ως εισηγητών περισσότερου κόσμου

Για το λόγο αυτό αποστέλλουμε το παρόν mail καλώντας όσους και όσες ενδιαφέρονται να φέρουν ιδέες για τον εμπλουτισμό της διαδικασίας και ενδεχομένως για την ανάληψη πρωτοβουλιών.

"Όπως αναφέρεται και στην ιστοσελίδα της Πρωτοβουλίας: Τους μήνες που προηγήθηκαν δυναμώσαμε. Γίναμε περισσότεροι/ες και γνωριστήκαμε καλύτερα. Διοργανώσαμε ημερίδες και συζητήσεις, ανταλλάξαμε εμπειρίες και γνώσεις, ήρθαμε πιο κοντά. Με τακτικές συναντήσεις σε ένα πνεύμα αντιιεραρχικό, οριζόντιο και ισότιμο, με πολιτικό προσανατολισμό στην κατεύθυνση προς μιαν άλλη (αντι-) θέσμιση για την ψυχική υγεία, για ένα κίνημα ‘από τα κάτω’, που θα εμπεριέχει (με τρόπο ουσιαστικό και όχι διακοσμητικό) τον "λόγο των αποκλεισμένων", που θα φέρει τα ζητήματα της (ψυχικής) υγείας πάλι πίσω στην κοινότητα. Αν και μέλη της Πρωτοβουλίας συμμετέχουν σε άλλες συλλογικότητες, σε στέκια και συνελεύσεις γειτονιάς, το όλο εγχείρημα δεν ‘ανήκει’ κάπου. Είναι κτήμα όλων όσων εμπλέκονται σε αυτό κι αυτοί είναι οι μόνοι που μπορούν να του δώσουν πνοή και νόημα."

Θα ακολουθήσει νέο mail καλέσματος σε ανοικτή συνελευση το Σπετεμβριο

Καλή αντάμωση

στους κοινούς αγώνες

Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο

Κίνημα στην Ψυχική Υγεία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ ΤΗΣ 30/6

Ενα σημαντικό πρώτο βήμα στην από κοινού κινητοποίηση των αυτοοργανωμένων Κοινωνικών  Ιατρείων  Αλληλεγγύης, για την διεκδίκηση μιας αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν Υγείας, ήταν η σημερινή συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Υγείας. Περίπου 150 άτομα, αλληλέγγυοι και ασθενείς από 9 Ιατρεία, πρόσφυγες και αλληλέγγυοι από την κατάληψη στέγης City Plaza, άτομα από το χώρο της Ψυχικής Υγείας, και μέλη άλλων κοινωνικών και πολιτικών συλλογικοτήτων, συγκεντρώθηκαν έξω από το Υπουργείο διεκδικώντας την άμεση και δωρεάν πρόσβαση όλων των ανασφάλιστων, καθώς και των προσφύγων και των μεταναστών  (με, ή χωρίς, «χαρτιά») στο σύστημα των δημόσιων υπηρεσιών, καθώς και την δωρεάν χορήγηση των αναγκαίων φαρμάκων χωρίς καμιά οικονομική συμμετοχή, τόσο για τους ανασφάλιστους όσο και για τους ασφαλισμένους (καθώς και για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες).

Τα Κοινωνικά Ιατρεία που καλούσαν στην κινητοποίηση ήταν το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ιλίου, το Κοινωνικό Ιατρείο/Φαρμακείο Ν.Φιλαδέλφειας/Ν. Χαλκηδόνας/Ν.Ιωνίας και γύρω περιοχών, το Ιατρείο Αλληλεγγύης Πατησίων/ Αχαρνών, το Κοινωνικό Ιατρείο/Εργατική Λέσχη Ν.Σμύρνης και το Κοινωνικό Ιατρείο Σαλαμίνας, αλλά συμμετείχαν, εξίσου ενεργητικά και από κοινού, η Αυτοοργανωμένη Δομή Υγείας Εξαρχείων (ΑΔΥΕ), το Κοινωνικό Ιατρείο Κορίνθου, η Αυτοοργανωμένη Κοινωνική Δομή Υγείας πλ. Βικτωρίας/Πατησίων, και ο Κοινωνικός Χώρος Υγείας ΠΙΚΠΑ Πετραλώνων.

Συμμετείχε, επίσης, η «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία».

Οι συγκεντρωμένοι φώναξαν συνθήματα και άπλωσαν διάφορα πανώ. Ζήτησαν συνάντηση με το Υπουργείο και, καθώς οι δυο Υπουργοί έλειπαν, έγινε δεκτή, ύστερα από μια εργώδη διαδικασία, μια αντιπροσωπεία των Ιατρείων, (στην οποία συμμετείχε και ένας πρόσφυγας) από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Π. Γιαννουλάτο.

Η αντιμετώπιση της αντιπροσωπείας από τον Γενικό Γραμματέα ήταν τελείως διεκπεραιωτικού χαρακτήρα, αποστασιοποιημένη και αποφευκτική.

Ακούγοντας μέλη της αντιπροσωπείας να του εκθέτουν (πράγματα που, ούτως ή άλλως, ήξερε πολύ καλά) την καθημερινή τραγωδία που βιώνουν  ανασφάλιστοι και ασφαλισμένοι, την ουσιαστική απόρριψή τους από ένα σε πλήρη κατάρρευση σύστημα υπηρεσιών, την αδυναμία τους να πληρώνουν την συμμετοχή τους στα φάρμακα, τα ραντεβού που τους κλείνουν μετά ένα δίμηνο και πάνω, την ραγδαία αύξηση των θανάτων στα χρόνια των μνημονίων που, σε συνδυασμό με τη μείωση των γεννήσεων (οφειλόμενη, μεταξύ άλλων, και στην αύξηση της περιγεννητικής θνησιμότητας) έχει οδηγήσει στην κατά περίπου 200.000 μείωση του πληθυσμού, είπε απλώς ότι, «όλα αυτά δεν είναι αρμοδιότητα μου». Λες και υπάρχουν στεγανά στη (δυσ)λειτουργία του συστήματος και λες και δεν έχει ο καθένας «εκεί πάνω» την προσωπική του ευθύνη γι΄ αυτή την άσκηση της θανατο-πολιτικής (ως μετεξέλιξης της βιο-πολιτικής) που είναι εντεταλμένος να εφαρμόζει.

Οσο για την ελεύθερη πρόσβαση των προσφύγων και μεταναστών «χωρίς χαρτιά» στο σύστημα των υπηρεσιών, η απάντηση ήταν, «τι θέλετε, να γίνονται όλοι δεκτοί»;

Δεν περιμέναμε, φυσικά, κάτι διαφορετικό. Δεν περιμέναμε ότι μια τέτοια, πρώτη κινητοποίηση, εν μέσω και πολλών άλλων, θα μπορούσε να λυγίσει και να οδηγήσει πέρα από τα τείχη της, πρωτοφανούς βαρβαρότητας, νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ασκεί, ως εντολοδόχος της ΕΕ και του ΔΝΤ, η παρούσα κυβέρνηση.

Δεν ήταν παρά μια πρώτη στιγμή ενός κινηματικού συντονισμού ενάντια στην κατάρρευση της Υγείας, για μιαν άλλη Υγεία, ως δημόσιο αγαθό, με ριζικά εναλλακτική κουλτούρα και πρακτική, κάτω από τον έλεγχο των εργαζόμενων σε αυτήν, των ληπτών των υπηρεσιών  και της κοινωνίας.

Φεύγοντας, μέλη της αντιπροσωπείας, εν είδει «παιγνίου», έδωσαν στον Γενικό Γραμματέα (για να δώσει στο Υπουργό του) αντίγραφα των τοποθετήσεων, στη Βουλή, το 2014, βουλευτών του Σύριζα όταν, πριν γίνει κυβέρνηση, διακήρυττε τα τελείως αντίθετα από αυτά που εφαρμόζει σήμερα : διακηρύξεις - αερολογίες της «πρώτη φορά αριστεράς».

Και φυσικά, ο θυμός που ένοιωσαν όλοι και όλες από αυτή την μονοκόμματη και απροσχημάτιστη (αν και όχι μη αναμενόμενη) απόρριψη των αιτημάτων της κινητοποίησης δεν ήταν παρά το καλλίτερο λειαντικό για έναν αγώνα διαρκείας που είναι μπροστά μας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ/ΦΑΡΜΑΚΕΙΩΝ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016, 11.30 πμ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ/ΦΑΡΜΑΚΕΙΩΝ

ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016, 11.30 πμ

Εξη χρόνια διαδοχικών μνημονίων, με τις πρωτοφανείς περικοπές στο σύστημα υπηρεσιών της Υγείας, έχουν οδηγήσει στην κυριολεκτική διάλυσή του. Το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο, που υπογράφτηκε και άρχισε να εφαρμόζεται από την παρούσα κυβέρνηση, σε συνδυασμό με τον περιβόητο «κόφτη», που δεν θα κάνει διακρίσεις μεταξύ μισθών, συντάξεων, Παιδείας και Υγείας στις διαρκείς και επ’ άπειρον περικοπές (όταν το έλλειμμα ξεπερνάει τα επιτρεπτά όρια, που ορίζουν οι τοκογλύφοι δανειστές της ΕΕ και του ΔΝΤ), οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην περαιτέρω επιδείνωση του ήδη καταβαραθρωμένου Εθνικού Συστήματος Υγείας.

Ηδη, πριν καν την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου, οι ελλείψεις σε προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, γιατρών, νοσηλευτών κλπ, ανέρχονται σε πάνω από 30.000, ενώ οι δαπάνες για την Υγεία είναι φέτος μειωμένες κατά 350 εκ. ευρώ.

Το πρόβλημα του διαρκώς πολλαπλασιαζόμενου αριθμού των ανασφάλιστων αντιμετωπίστηκε με μια, ως επί το πλείστον, προσχηματική νομοθετική ρύθμιση, που αφήνει τον κύριο όγκο του προβλήματος ανέγγιχτο, καθώς, όλοι όσοι έχουν εισόδημα πάνω από 2.400 ευρώ ετησίως, θα πληρώνουν την (καθόλου μικρή) συμμετοχή τους στα φάρμακα - το ίδιο όπως και οι ασφαλισμένοι.

Αντίστοιχα ισχύουν για όσους πρόσφυγες και μετανάστες είναι πάνω από 18 ετών, δεν εμπίπτουν στις λεγόμενες ευάλωτες ομάδες και δεν έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα (δηλαδή, για την πλειονότητα), οι οποίοι μπορούν να έχουν την όποια δωρεάν πρόσβαση στο σύστημα μόνο ως επείγοντα περιστατικά στα ΤΕΠ. (και πάλι υπό τον όρο ότι διαμένουν στα γνωστά κέντρα «φιλοξενίας»/κράτησης).

Ως αυτοοργανωμένα Κοινωνικά Ιατρεία/Φαρμακεία Αλληλεγγύης, που δημιουργήθηκαν τα τελευταία χρόνια ως κινηματική απάντηση, από τα κάτω, στην κατάρρευση του όλου, ανέκαθεν σαθρού, συστήματος Υγείας θα συνεχίσουμε να απαντούμε στις ανάγκες όλων, ανασφάλιστων και ασφαλισμένων, προσφύγων και μεταναστών, σε άμεση συνάρτηση με την λογική και την πρακτική της αλληλεγγύης ως μιας κινηματικής διαδικασίας αμφισβήτησης των ασκούμενων πολιτικών και όλων των κατεστημένων εξουσιών που τις ασκούν.

Γι΄ αυτό καλούμε όλους και όλες, χρήστες των υπηρεσιών, ασφαλισμένους και ανασφάλιστους, πρόσφυγες και μετανάστες, λειτουργούς της Υγείας, κοινωνικές συλλογικότητες, σωματεία εργαζομένων και ληπτών των υπηρεσιών

σε μια μαζική κινητοποίηση έξω από το Υπουργείο Υγείας, την Πέμπτη, 30 Ιουνίου, 11.30 πμ, διεκδικώντας

να γίνουν άμεσα όλες οι αναγκαίες ρυθμίσεις που θα επιτρέπουν την άμεση, ανεμπόδιστη και δωρεάν πρόσβαση στο δημόσιο Σύστημα Υγείας όλων, ασφαλισμένων και ανασφάλιστων, προσφύγων και μεταναστών (με, ή χωρίς, χαρτιά), χωρίς καμιά οικονομική συμμετοχή κανενός σε εξετάσεις και φάρμακα, για όλους, εργαζόμενους και ανέργους, άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στο ΕΣΥ, στα νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας, για τη επαρκή στελέχωσή τους και την ποιοτική και αποτελεσματική λειτουργία τους, την δραστική  ενίσχυση των προϋπολογισμών.

Ενάντια σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης της Υγείας, για μια αποκλειστικά δημόσια Υγεία ως κοινωνικό αγαθό, επαρκώς χρηματοδοτημένη, που θα παρέχει δωρεάν και υψηλού ποιοτικού επιπέδου περίθαλψη και φροντίδα (σε πρωτοβάθμιο, δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο) σε όλους/ες, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

-ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ  ΙΛΙΟΥ    

-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ/ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ

Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ, Ν. ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΠΕΡΙΟΧΏΝ

-ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΑΤΗΣΙΩΝ /ΑΧΑΡΝΩΝ

-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ/ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ

-ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ